Handlichting
Startte dit onderwerp 12 aug 2015, 16:43
't Land waar EEN-OOG Koning is, ... 52 berichten
SLACHTOFFERS DRAAIEN OP VOOR GERECHTSKOSTEN VAN ZWARE FRAUDEURS
Stel dat je door je bankagent bestolen werd en dat deze alles bekend heeft bij de rechtbank. Normaliter betekent dit dat de rechtbank de fraudeur zal vonnissen en, naast mogelijke voorwaardelijke of effectieve gevangenisstraffen, ook nog een boete en een terug te betalen som zal vorderen voor het slachtoffer. Zo zou het in theorie moeten verlopen, maar in dit land is dit buiten de waard gerekend, immers: de betrapte fraudeur laat zich onmiddellijk door zijn advocaat ONVERMOGEND maken.
Hoe bekomt hij dit? Door via een notaris en een gevolmachtigde vertegenwoordiger van zijn bank (liefst een jurist) een grote schijnschuld te laten inschrijven op het Hypotheekkantoor. Deze inschrijving is juridisch totaal overbodig, want voor zijn privéwoning en voor zijn bankkantoor zijn er reeds hypothecaire leningen ingeschreven, waardoor de bank ten allen tijde rechtszekerheid heeft om de geleende bedragen terug te winnen uit de verkoop van het vastgoed van haar ex-bankdirecteur … En toch doet de bank dit: vrijwillig benadelen van gefopte klanten en bescherming van een misdadige ex-bankdirecteur!
Aangezien elke bank jaar na jaar voorziet in een budget, zowel voor sponsoring via sport als voor eventuele juridische “problemen”, beschikt deze bank over een hele batterij gespecialiseerde raadslieden (advocatenassociaties) om bepaalde “tergende en roekeloze” slachtoffers monddood en vooral onvermogend te kunnen houden.
De raadsman van het slachtoffer, die de besluiten inlevert bij rechtbank en tegenpartij, zal volgens de procedure handelen, hierbij verzwijgend echter dat tegenpartij voldoende vermogend is om hem (en ook de rechter) om te kopen, de bewijzen aan de besluiten vergeten toe te voegen of desnoods om de zaak stiekem van de rol te laten halen, de “expeditie” vergeten te vragen aan rechtbank, of nog te stellen dat “ de rechter wel over de bewijzen heen zal gekeken hebben”. Prachtig eufemisme voor deze door de wol geverfde witteboordencriminelen!
Heb je als slachtoffer niet de “expeditie” bekomen, namelijk het originele vonnis waarin de dader ertoe verplicht wordt zijn slachtoffer te vergoeden, dan kan de deurwaarder evenmin beslag laten leggen op het loon van de dader; en mocht dit dan toch het geval zijn, dan zorgt het voorgewend onvermogen van de dader ervoor dat slachtoffer niets kan bekomen via deurwaarder.
Probeer je de bank als medeaansprakelijk te laten stellen wegens voorkennis (zij heeft immers als eerste de bekentenissen ontvangen en kent de namen van haar cliënten/slachtoffers), dan zal deze zich ervan afmaken door te stellen “dat het hier om contracten ging tussen klant en plaatselijke agent en dat zij, de bank, er niets mee te maken heeft”.
De grote sommen geld, die de ex-bankagent ondertussen van zijn opvolger bankdirecteur ontving voor portefeuilleovername van bank- en verzekeringsdossiers, die worden doelbewust verzwegen bij de rechtbank. Dit heet dan “liegen door omissie”. Idem voor de gelden bekomen uit verhuring van het vastgoed van de dader aan onwetende derden: ook deze worden zorgvuldig verzwegen door de advocaat van de dader, tweede omissie en bedrog t.a.v. rechter, rechtbank en slachtoffers.
Is je klacht dan “ontvankelijk” verklaard, maar “ongegrond”, dan zou je dan ook als slachtoffer moeten opdraaien voor de gerechtskosten van advocaat van de dader en voor die van de bank! Drie maal 5.500 euro (=16.500 euro) + deurwaarders- en andere kosten komen dan op zo’n een luttele 18.500 euro!!!
Zo zie je maar dat in dit land wie dader was, plots “slachtoffer” wordt en dat bestolen en onvermogend gemaakt slachtoffer nog maar eens door notariaat en bank onvermogend wordt gehouden via “gelegaliseerde” fraudeconstructies op het hypotheekkantoor, waardoor “de bank” steeds als eerste schuldeiseres naar voren komt en met het geld uit de verkoop van het vastgoed van haar bankagent gaat lopen, geld dat zodoende nooit in handen komt van bedrogen slachtoffers en ongestraft via notariaat en bank lekker kan herverdeeld worden onder de leden van deze samenwerkende witteboordencriminelen, zijnde de bankagent, het notariaat, de bank en de juristen van beide kanten, met omkoping van advocaat van slachtoffers.
Moraal van het verhaal: een verwittigd man is er twee waard !!! Men zegge het voort !
Stel dat je door je bankagent bestolen werd en dat deze alles bekend heeft bij de rechtbank. Normaliter betekent dit dat de rechtbank de fraudeur zal vonnissen en, naast mogelijke voorwaardelijke of effectieve gevangenisstraffen, ook nog een boete en een terug te betalen som zal vorderen voor het slachtoffer. Zo zou het in theorie moeten verlopen, maar in dit land is dit buiten de waard gerekend, immers: de betrapte fraudeur laat zich onmiddellijk door zijn advocaat ONVERMOGEND maken.
Hoe bekomt hij dit? Door via een notaris en een gevolmachtigde vertegenwoordiger van zijn bank (liefst een jurist) een grote schijnschuld te laten inschrijven op het Hypotheekkantoor. Deze inschrijving is juridisch totaal overbodig, want voor zijn privéwoning en voor zijn bankkantoor zijn er reeds hypothecaire leningen ingeschreven, waardoor de bank ten allen tijde rechtszekerheid heeft om de geleende bedragen terug te winnen uit de verkoop van het vastgoed van haar ex-bankdirecteur … En toch doet de bank dit: vrijwillig benadelen van gefopte klanten en bescherming van een misdadige ex-bankdirecteur!
Aangezien elke bank jaar na jaar voorziet in een budget, zowel voor sponsoring via sport als voor eventuele juridische “problemen”, beschikt deze bank over een hele batterij gespecialiseerde raadslieden (advocatenassociaties) om bepaalde “tergende en roekeloze” slachtoffers monddood en vooral onvermogend te kunnen houden.
De raadsman van het slachtoffer, die de besluiten inlevert bij rechtbank en tegenpartij, zal volgens de procedure handelen, hierbij verzwijgend echter dat tegenpartij voldoende vermogend is om hem (en ook de rechter) om te kopen, de bewijzen aan de besluiten vergeten toe te voegen of desnoods om de zaak stiekem van de rol te laten halen, de “expeditie” vergeten te vragen aan rechtbank, of nog te stellen dat “ de rechter wel over de bewijzen heen zal gekeken hebben”. Prachtig eufemisme voor deze door de wol geverfde witteboordencriminelen!
Heb je als slachtoffer niet de “expeditie” bekomen, namelijk het originele vonnis waarin de dader ertoe verplicht wordt zijn slachtoffer te vergoeden, dan kan de deurwaarder evenmin beslag laten leggen op het loon van de dader; en mocht dit dan toch het geval zijn, dan zorgt het voorgewend onvermogen van de dader ervoor dat slachtoffer niets kan bekomen via deurwaarder.
Probeer je de bank als medeaansprakelijk te laten stellen wegens voorkennis (zij heeft immers als eerste de bekentenissen ontvangen en kent de namen van haar cliënten/slachtoffers), dan zal deze zich ervan afmaken door te stellen “dat het hier om contracten ging tussen klant en plaatselijke agent en dat zij, de bank, er niets mee te maken heeft”.
De grote sommen geld, die de ex-bankagent ondertussen van zijn opvolger bankdirecteur ontving voor portefeuilleovername van bank- en verzekeringsdossiers, die worden doelbewust verzwegen bij de rechtbank. Dit heet dan “liegen door omissie”. Idem voor de gelden bekomen uit verhuring van het vastgoed van de dader aan onwetende derden: ook deze worden zorgvuldig verzwegen door de advocaat van de dader, tweede omissie en bedrog t.a.v. rechter, rechtbank en slachtoffers.
Is je klacht dan “ontvankelijk” verklaard, maar “ongegrond”, dan zou je dan ook als slachtoffer moeten opdraaien voor de gerechtskosten van advocaat van de dader en voor die van de bank! Drie maal 5.500 euro (=16.500 euro) + deurwaarders- en andere kosten komen dan op zo’n een luttele 18.500 euro!!!
Zo zie je maar dat in dit land wie dader was, plots “slachtoffer” wordt en dat bestolen en onvermogend gemaakt slachtoffer nog maar eens door notariaat en bank onvermogend wordt gehouden via “gelegaliseerde” fraudeconstructies op het hypotheekkantoor, waardoor “de bank” steeds als eerste schuldeiseres naar voren komt en met het geld uit de verkoop van het vastgoed van haar bankagent gaat lopen, geld dat zodoende nooit in handen komt van bedrogen slachtoffers en ongestraft via notariaat en bank lekker kan herverdeeld worden onder de leden van deze samenwerkende witteboordencriminelen, zijnde de bankagent, het notariaat, de bank en de juristen van beide kanten, met omkoping van advocaat van slachtoffers.
Moraal van het verhaal: een verwittigd man is er twee waard !!! Men zegge het voort !
Wie goed doet, zelden goed ontmoet!
