tokkio schreef:Om de economie altijd draaiend te houden zou men moeten overwegen om bepaalde producten al de producten een bepaalde maximum termijn moeten opleggen,want nu is er overproductie omdat ze dikwijls te goed zijn, dus niet of nauwelijks kapot gaan, er zijn BV auto's die 15 of 20 jaar oud zijn ,maar mits wat goede onderhoud nog rijden, ook TV's wasmachines, keuken toestellen EZV 70% koopt iets nieuws al hun machine, TV of auto kapot is ,er is ieder jaar overproductie en er wordt veel vernietigt om de prijs hoog te houden,en ik weet dat er nu veel de wenkbrauwen gaan fronsen maar men zal maar ik een fabriek werken dat de deuren moet sluiten omdat hun producten niet meer verkopen.
Het zou wel goed moeten uitgewerkt worden,BV max 10 jaar met een koelkast maar de fabrikant is verplicht om een afgesproken prijs terug te betalen als men een nieuwe koelkast koopt.
Het is maar een idéé maar het zou de economie wel helpen,zeker als het product goedkoper word.

Hallo Tokkio!?
Ik kan direct zien, dat u een rasechte senior bent.
Want nog uit "de tijd van toen".
Toen = wanneer er nog zo goed als onverslijtbare producten op de markt waren.
Maar er was al eens een (
Franse) uitzending in KOPPEN te zien, over heel wat handelswaar waar als het ware een sleet-defect al was ingebouwd.
Sommige technici die aan het woord kwamen haalden die toestellen op in een recyclage park en konden zelfs door links en rechts wat te verwijderen alles weer op gang krijgen.
Hier kan u ook zoiets lezen
Gemaakt om stuk te gaan
Elektronisch afval is vandaag één van de snelst groeiende afvalstromen. Elektro-apparaten worden dan ook ontworpen om alsmaar sneller stuk te gaan, klinkt het vaak. Elk jaar een nieuwe smartphone, en als hij stuk gaat is hij amper herstelbaar: ingebouwde veroudering, heet dat, of hoe die afvalberg maar blijft groeien. ‘Dat breidt zich als een olievlek uit.’
BRON =
http://www.mo.be/artikel/gemaakt-om-stuk-te-gaan
Bij een kennis was de wasautomaat stuk. De hersteller verving een volledige print en na betaling van de factuur was alles O.K.. Ik liet die print even nakijken door een bevriende elektronicaspecialist. En nadat hij één klein weerstandje van enkele Eurocent had vervangen was die printkaart terug bruikbaar.
Natuurlijk zijn de werkuren te duur geworden en dus is de weggooimaatschappij een feit.
Op TV toonde men ook, dat in een doorsnee-printer een vergaarbakje zit om de ongebruikte inkt op te vangen (
als b.v. de printkoppen gereinigd worden).
Als dat bakje vol is,
werkt de printer niet meer!
En de herstelling is dan duurder dan een nieuwe kopen.
Heel wat voorwerpen die uit plastic en aanverwanten zijn gemaakt zijn zonlicht gevoelig en worden snel hard en brokkelig.
Ps.:
In nogal wat Afrikaanse landen stapelen zich de bergen elektronica-afval op, omdat de afvalmaffia alles daar gaat dumpen. En de lokale bevolking smelt de herbruikbare metalen eruit.
Met heel wat giftig afval als bijverschijnsel.
sw