Vesselin schreef:
Je maakt geen deel meer uit van deze wereld, zeg je. Geen idee wat je daar mee bedoelt. Je schrijft in ieder geval nog op dit forum

.
Ik heb dat eerder uitgelegd en Ineke zei het heel duidelijk: "ik ben wel IN de wereld, maar niet VAN de wereld. Het is natuurlijk overdrachtelijk bedoeld, ik had gehoopt dat je dat wel zult begrijpen.
Maar goed... ik maak wel nog deel uit van deze wereld en ben zeer begaan met de menselijke situatie.
Merkwaardig dat je de wereld vergelijkt met het "begaan met de menselijke situatie". En wat is die menselijke situatie dan? Ben jij in staat die te veranderen?
Dat de christelijke kerk een hekel had aan filosofen, tijdens zijn ontstaansgeschiedenis, is een bekend gegeven voor wie iets af weet over hoe dat in de eerste eeuwen van deze tijdsrekening allemaal in zijn werk gegaan is. (Vraag het maar aan Talisman!:lol: )
Talisman heeft er zelf voor gekozen om weg te gaan, dus hem ga ik niet iets vragen. Overigens is helemaal niet gezegd dat de christelijke kerk een hekel heeft aan filosofen tijdens zijn ontstaansgeschiedenis.
Er is gezegd dat de Bijbel negatief is over filosofieën, wel een belangrijk verschil en dus is de toevoeging over de eerste eeuwen niet van toepassing.
Hoe dan ook: een eerlijk filosoof is een eerlijke waarheidszoeker!
Dat is jouw mening. Maar het is altijd maar de vraag of dat zo is.
Mij is het erom te doen om aan te tonen dat de intermenselijke verhoudingen nog altijd in het teken staan van elkaar bestrijden!
Onze opvoeding is er nog steeds op gericht ons te programmeren tot concurrentie.
Je spreekt steeds over "We" en "ons" maar ik herken er niets in.
Dat zie je duidelijk aan de manier waarop we politiek, economie en, ja, ook godsdienst en zelfs wetenschap, bedrijven.
Solidariteit en samenwerking en eerlijk verdelen van de welstand lijken nog altijd een verre utopie.
En weer dat "we" en wat axioma's die het "noodlot" zijn van de val van Genesis 1 en zal de wereld nooit tot eerlijk verdelen, solidariteit komen en zoals je zelf zegt is het altijd een verre utopie, waarbij jouw eigen idealen door jezelf een utopie worden genoemd die ver weg zijn. Triest lijkt mij.
En toch is het streven naar, en uiteindelijk bewerkstelligen van, een wereldwijde solidariteit en samenwerking op alle niveaus het enige alternatief dat de mensheid nog een toekomst kan geven.
Precies, het blijft een streven waarvan een gelovige de uitkomst dan wel het resultaat kent. Een totale eenheid van kerk en staat en van een religieus en politiek systeem dat leidt tot een totale destructie van de mensheid die wordt beschreven in de Schrift.
Er is niets mis met het verlangen naar spiritualiteit om ons leven betekenis te geven. Maar georganiseerde godsdiensten lijken allerminst bij te dragen tot het verwezenlijken van een universele broeder/zusterschap, omdat zij enkel verdeeldheid zaaien. Weg ermee!
Dus doemt de vraag weer op die ik eerder stelde over spiritualiteit wat hiermee bedoeld wordt, en georganiseerde godsdiensten dragen zeker niet bij tot verwezenlijkingen van een universeel broeder/zusterschap, dat ben ik helemaal met je eens. Weg ermee!
Waar ik toebehoor is een universalisme als het Lichaam van Christus wat sowieso onverdeeld is. Eén geheel en in Hem verbonden, daar is geen verdeeldheid en verdeeldheid is door niets of niemand te bewerkstelligen.
Rom. 8 vers 38.