TO BASH OR NOT TO BASH: that is the question!

O dat ben ik helemaal NIET met je eens Vesselin.
Het anoniem zijn en het gebruiken van nicknamen is wel degelijk een vrijbrief om dingen tegen die ander te zeggen die ze nooit zouden zeggen als ze bij mij thuis op de koffie zouden zitten.
Daar heb ik ook ervaring mee.
Iemand schreef ergens op een forum dat bij een soort van treffen van forumleden, het opviel dat de meest vervelende poster in het samenzijn en in de ontmoeting de aardigste mensen bleken te zijn en dat de vriendelijkste poster helemaal niet zo vriendelijk was in werkelijkheid.
En dat was een tamelijk algemene ervaring.
Overigens heb ik dat zelf ook meegemaakt van leden van een dieetforum.

Ik gebruik mijn eigen naam en hoeveel mensen hebben al niet geprobeerd om via internet te achterhalen wie of wat ik ben om daarna een stuk forumdiscussie hier te projecteren en totaal uit zijn verband te rukken om maar even te showen aan het godganse forumpubliek wat een vreselijk mens ik toch ben.

De discussie in kwestie betrof een plaatsgenoot die in een heel zware kerk komt en slechts 18 jaar was en zo fanatiek in de kerkleer was dat hij mij als vrijzinnige of evangelische of hoe je dat noemen wilt rechtstreeks naar de hel verwees. Zulke forums zijn zo "kerkgekleurd" dat ze deze refo's altijd gelijk geven en mij dan een ban geven overigens zonder mij dat mee te delen. Dus je kan ineens niet meer inloggen en geen enkel gesprek over het hoe en waarom is dus mogelijk.

En nu komt het....
Bij de komst van Facebook is er voor alle ex-forumleden de mogelijkheid geboden door een groep te openen waar men hun boosheid over deze gang van zaken bekend kan maken en te publiceren met naam en toenaam, want ook degene die daar een bijdrage levert mag alleen deelnemen als je een account hebt op FB en daar werkt men niet met nicknamen dat is verboden.
Binnen de kortste keren kregen deze "christelijke" forums een slechte reputatie en werden uit de lucht gehaald.

Het is helemaal waar dat je te gast bent op een forum, maar dat wil niet zeggen dat er geen mogelijkheid is om tegen een lastercampagne aangifte te doen bij de politie en daar wordt wel degelijk wat meegedaan.
En men is aan het uitzoeken op rechtsniveau of cyberpesten e.d. ook op forums op de één of andere manier strafbaar te maken en daar zal een forumbeheer zich aan moeten conformeren.
Zij zijn ook verantwoordelijk ervoor als mensen gepest worden of zwart worden gemaakt omdat zij in het bezit zijn van een geldig emailadres en IP nummer. Dus bij calamiteiten wordt het minder anoniem dan dat het lijkt.
Even een eerste reactie op jouw analyse al moet ik zeggen dat ik het niet helemaal met Socrates eens ben en verbaasd dat hij dus als Socrates opereert en niet als wie hij werkelijk is. Dat zou ik niet kunnen.
Ik ben wie ik ben. Maar misschien kan hij dat nog nader uitleggen.

Vesselin schreef:quote="Socrates"]"Nicknames" spelen geen rol in het "onwerkelijk" maken van communicatie tussen mensen.!

Het hangt er zoals altijd maar vanaf hoe je het concept "communicatie" definieert. Communicatie is een veel gebruikte (misbruikte) term. Men zegt bv. dart een minister een perscommunicatie heeft gegeven. In feite heeft die politicus dan slechts een boodschap de media ingestuurd, of er ook iemand heeft geluisterd en a fortiori iemand werkelijk heeft begrepen wat de boodschap was, kan die minister dan niet weten. Hij of zij kan dus niet zeker weten dat er communicatie was (Fr. En Commun gemeenschappelijk) enkel dat er een boodschap werd verzonden is zeker. Doeltreffende communicatie vereist dat er een zender en een ontvanger, bewust elkaars boodschappen willen opvangen en daarbij heen en weer zenden en luisteren, tot beiden zeker zijn dat de boodschappen begrepen werden zoals zij door de zenders werden bedoeld. Naarmate informatie zoals stem,intonatie en mimiek ontbreken, wordt communicatie zo goed als onmogelijk. Als Nicks die elkaar van haar noch pluim kennen, boodschappen uitsturen, kan er volgens mijn opvatting, van communicatie dus geen sprake zijn. Wie zich vereenzelvigt met zijn nick gebruikt die nick dan enkel als instrument om frustraties en agressie te projecteren. Dit soort boodschap zou men dan als auto-therapie kunnen bestempelen maar zeker niet als communicatie.

Een nick is wel nodig op een forum, en geen echte naam.
Van de 60.000 leden zijn misschien 20 Peeters, 15 Janssens......, en wie weet sommige met de zelfde voornaam.
Zou wel ingewikkeld worden zo.

Socrates schreef:Naarmate informatie zoals stem,intonatie en mimiek ontbreken, wordt communicatie zo goed als onmogelijk. Als Nicks die elkaar van haar noch pluim kennen, boodschappen uitsturen, kan er volgens mijn opvatting, van communicatie dus geen sprake zijn.

Ja, ik weet het. Dit is een veelgehoorde klacht. Communiceren via het internet is nieuw en schrikt af, en dat zeker bij oudere mensen.

Maar wat is communicatie eigenlijk?
Voor mij is dat: het uitwisselen van ideeën.
En daarbij hoef je toch niet degene, die het idee toevallig formuleert, van haar of pluimen te kennen?

Neem nu uitstekende of zelfs grootse ideeën van grote auteurs of filosofen, die dikwijls al overleden zijn: Wat doet dat af aan de waarde van de ideeën?

Daarom dat ik, met veel vallen en opstaan, tenslotte geleerd heb van niet langer "op de man te spelen", maar mij uitsluitend te concentreren op wat er gezegd/geschreven wordt en dit kritisch te bespreken.

Denk je nu echt, mijn beste Socrates dat, - en stel dat ik iemand ben die in je ogen onzin vertelt -, als ik je persoonlijk zou ontmoeten, (en, bvb, bij je op de koffie komen en me heel vriendelijk en aardig zou gedragen in de omgang), dát iets zou veranderen aan je oordeel over de kwaliteit van wat ik op het forum post?

Ik dacht van niet...
De inhoud van hetgeen geschreven wordt, in alle oprechtheid, kritisch bediscussiëren, is in mijn ogen het enige wat telt.

socrates schreef:Het hangt er zoals altijd maar vanaf hoe je het concept "communicatie" definieert. Communicatie is een veel gebruikte (misbruikte) term. Men zegt bv. dart een minister een perscommunicatie heeft gegeven. In feite heeft die politicus dan slechts een boodschap de media ingestuurd, of er ook iemand heeft geluisterd en a fortiori iemand werkelijk heeft begrepen wat de boodschap was, kan die minister dan niet weten. Hij of zij kan dus niet zeker weten dat er communicatie was (Fr. En Commun gemeenschappelijk) enkel dat er een boodschap werd verzonden is zeker. Doeltreffende communicatie vereist dat er een zender en een ontvanger, bewust elkaars boodschappen willen opvangen en daarbij heen en weer zenden en luisteren, tot beiden zeker zijn dat de boodschappen begrepen werden zoals zij door de zenders werden bedoeld. Naarmate informatie zoals stem,intonatie en mimiek ontbreken, wordt communicatie zo goed als onmogelijk. Als Nicks die elkaar van haar noch pluim kennen, boodschappen uitsturen, kan er volgens mijn opvatting, van communicatie dus geen sprake zijn. Wie zich vereenzelvigt met zijn nick gebruikt die nick dan enkel als instrument om frustraties en agressie te projecteren. Dit soort boodschap zou men dan als auto-therapie kunnen bestempelen maar zeker niet als communicatie.

Interessant om zien wat er telkens gebeurt, zeker wanneer politiek met boodschappen afkomt die laten vermoeden dat er nog nooit een boek geschreven werd. Een aantal heeft daar al over nagedacht:

Socrates schreef:

Wie zich vereenzelvigt met zijn nick gebruikt die nick dan enkel als instrument om frustraties en agressie te projecteren. Dit soort boodschap zou men dan als auto-therapie kunnen bestempelen maar zeker niet als communicatie. 



Het is dus de wijze waarop men dit bekijkt.
Ik zie geen split tussen mezelf en mijn nick, die ik beschouw als een bewaring van de privé. Zodat anderen daar geen misbruik van kunnen maken.
Ik ben het dus eens met de omschrijving door Vesselin.
IK schrijf en dus ook mijn nick.
En die wordt niet gebruikt om mensen uit te schelden , wel om van mening te
wisselen en te verhelderen hoe men denkt over wat anderen schrijven.
Bijvoorbeeld discussies over de religie, als die beleefd worden gevoerd is dat toch geen bashing.
Veel hangt af van het soort opvoeding die je kreeg, en hoe je reageert als
mensen je beginnen uit te schelden.
Niet reageren is de beste oplossing, gewoon negeren.
Ik moet zeggen dat ik nooit gebashed wordt, omdat ik er ook zelf geen aanleiding toe geef.
Ik besloot al jaren geleden dat, als ik frustraties heb, dat niet ga uitwerken op mijn medemens, ook al is dat een nick, er zit immers altijd de mens achter die de muis of stylus hanteert.
Ik peins dat zeer veel mensen dat wél doen ; hier wat staan schreeuwen om af te koelen.
Was het WS niet gisteravond die van een ander topic opgewonden naar deze kwam en hier een stuk van de avond tekeerging ?
Fout dus.Juist zou zijn dat je de boel dichtklapt en even ontspanning zoekt.
Dit besluit noem ik geen schelden, voor de goede orde .

VESSELIN SCHREEF :

Ja, ik weet het. Dit is een veelgehoorde klacht. Communiceren via het internet is nieuw en schrikt af, en dat zeker bij oudere mensen. 

Maar wat is communicatie eigenlijk? 
Voor mij is dat: het uitwisselen van ideeën. 
En daarbij hoef je toch niet degene, die het idee toevallig formuleert, van haar of pluimen te kennen? 

Neem nu uitstekende of zelfs grootse ideeën van grote auteurs of filosofen, die dikwijls al overleden zijn: Wat doet dat af aan de waarde van de ideeën? 

Daarom dat ik, met veel vallen en opstaan, tenslotte geleerd heb van niet langer "op de man te spelen", maar mij uitsluitend te concentreren op wat er gezegd/geschreven wordt en dit kritisch te bespreken. 

Denk je nu echt, mijn beste Socrates dat, - en stel dat ik iemand ben die in je ogen onzin vertelt -, als ik je persoonlijk zou ontmoeten, (en, bvb, bij je op de koffie komen en me heel vriendelijk en aardig zou gedragen in de omgang), dát iets zou veranderen aan je oordeel over de kwaliteit van wat ik op het forum post? 

Ik dacht van niet... 
De inhoud van hetgeen geschreven wordt, in alle oprechtheid, kritisch bediscussiëren, is in mijn ogen het enige wat telt.

Laatst aangepast door Vesselin op Zo 17 Apr 2016, 11:27, in totaal 1 keer bewerkt 



_________________
Volledig mee eens Vesselin, had dit nog niet gelezen alvorens ik de mijne schreef, Tablet duurt wat langer om foutloos,hopelijk toch, te tikken....

@Reini,

Heb je een tablet met een afzonderlijk fysiek toetsenbord, of moet je op een virtueel toetsenbord tikken?

Dat laatste is een verschirkking! Ik begin er niet aan...

Alle berichten die ik post, tik ik op mijn pc in, op een goed ouderwets keyboard.

Vesselin schreef:@Reini,

Heb je een tablet met een afzonderlijk fysiek toetsenbord, of moet je op een virtueel toetsenbord tikken?

Dat laatste is een verschirkking! Ik begin er niet aan...

Alle berichten die ik post, tik ik op mijn pc in, op een goed ouderwets keyboard.

Virtueel.
Je wordt dat wel gewoon, maar moet goed controleren, omdat het zweven over het scherm soms onbedoelde letters doet verschijnen.
Meestal schrijf ik wel op laptop, die boven staat.
Nu in mijn relax , wat luieren en lezen en misschien wat respons geven, zoals nu

Taal is een abstractie van een idee,geschreven taal is een abstractie van wat oraal wordt gedeeld.Ik acht het zo goed als onmogelijk om mt onbekenden te communiceren, 90%van de boodschap die veelal onbewust, wordt opgevangen, gaat hierbij verloren, daarom acht ik communicatie langs deze weg, in het beste geval haalbaar tussen zenders die elkaar kennen. Een nick is op zich ook een abstractie, niet geschikt om emoties te communiceren. Mijn nick staat letterlijk een eeuwigheid van mij af, die is de inerte drager van inhoudelijke boodschappen naar de potentieel geinteresseerde lezer. Net zoals een auteur soms in de ik vorm schrijft, is mijn nick maar een functie van mezelf, een postbode brengt ook enkel de post, niet de emoties die de brieven eventueel kunnen losmaken. Discommunicatie is de oorzaak van veel intermenselijk leed.

Tja... als dat jouw visie is...

Ik vind fysiek contact volstrekt niet nodig bij het uitwisselen van ideeën.

En over opgeschreven ideeën, kan je tenminste heel goed nadenken, voor je ze opschrijft - als je dat tenminste wil, en je niet 1,2,3, afreageert.

Van de meeste gesprekken, face à face, gaat er meestal veel de mist in.

Academische debatten, bvb, werden vroeger genotuleerd, en nu op video opgenomen, juist om dit euvel te vermijden.

Vesselin schreef:Tja... als dat jouw visie is...

Ik vind fysiek contact volstrekt niet nodig bij het uitwisselen van ideeën.

En over opgeschreven ideeën, kan je tenminste heel goed nadenken, voor je ze opschrijft - als je dat tenminste wil, en je niet 1,2,3, afreageert.

Van de meeste gesprekken, face à face, gaat er meestal veel de mist in.

Academische debatten, bvb, werden vroeger genotuleerd, en nu op video opgenomen, juist om dit euvel te vermijden.

Zelfs bij face to face gesprekken gaat veelal een deel van het idee van de zender verloren, dat kan bv. te wijten zijn aan vooroordelen bij beide partijen, dat kan te maken hebben met het niet kunnen(willen) luisteren in hoofde van de ontvanger, het gebruik van geladen terminologie, de culturele eigenheden van zender en ontvanger, de bedoelingen van beiden, enz. ik moet hier geen cursus communicatie geven.
Als je het begrip communicatie herleidt tot het verzenden van een betekenisvolle boodschap ben ik het met u eens, wie een taal beheerst en kennis heeft van een onderwerp, kan die kennis perfect schriftelijk uitzenden, of die kennis dan ook wordt gecommuniceerd blijft evenwel niet te bewijzen.
PS: Een interessant verschijnsel op sennet, een poster die zijn/haar nick altijd als een derde persoon laat optreden.

Socrates schreef :

Als je het begrip communicatie herleidt tot het verzenden van een betekenisvolle boodschap ben ik het met u eens, wie een taal beheerst en kennis heeft van een onderwerp, kan die kennis perfect schriftelijk uitzenden, of die kennis dan ook wordt gecommuniceerd blijft evenwel niet te bewijzen.

Dat is uiteraard de bedoeling, heeft de ontvanger(s) de posting niet goed begrepen, kan dat voort uitgespit worden.
Wie wil begrijpen, zal dat mits het nodige verstand, kunnen.
Wie niet wil , wijst het af. En mag ook op die wijze reageren, liefst zonder te bashen.
Daarom is een nick ook perfect . Zoals men gezichten wist op tv als veiligheid voor de persoon.

En dan heb je het verschil tussen: met elkaar praten over abstracte problemen - zoals dit hier: "Waarom wordt er zo veel gebashed op forums?"- en met elkaar spreken over praktische problemen - zoals de beste manier om een technisch probleem op te lossen.

In het tweede geval kan je dat in de praktijk uittesten.

In het eerste geval kan je daar eindeloos blijven over debatteren, discussiëren, eieren, emmeren, ruzie maken enz...

In het eerste geval, is het duidelijk, dat een "inzicht" niet kan overgedragen worden, tenzij de persoon, aan wie je je inzicht uitlegt, de zelfde weg gevolgd heeft als jij, of bereid is die weg te volgen.

Daarom kun je een idee alleen maar poneren.
Wat iemand daar verder gaat mee doen valt inderdaad niet te voorspellen.

Als ik zeg: "Dit is een uitstekend idee", kan ik me eigenlijk geen zorgen maken over hoe jij dat gaat interpreteren.
Dat schept een afstandelijkheid, die niet te overbruggen valt. Maar het in niet moeilijk daar vrede mee te nemen, als je dit feit aanvaardt.

Als je gaat zeggen: "Hoe is het in 's hemelsnaam mogelijk dat jij niet ziet dat dit een uitstekend idee is?", met als eventuele toevoeging: "Hoe dom kun je zijn!" Dan komen we in de wereld van het Bashen en Flamen terecht.

En dat is wat inderdaad meestal op forums gebeurt.

(Wat een geëmmer, hé?! )