Het Geheugen in Actie

En mijn schitterende replieken néégert... euh... pardon... negéért ge zomaar??!!

Denken is een inwendige conversatie.

Een conversatie met wie?
Met de denker die de gedachten denkt.

Maar is de denker verschillend van de gedachten? Is er überhaupt een denker zonder gedachten?

De denker wordt samen met de gedachte geboren.
Het "ik" is een creatie van het denken en dus, uiteindelijk, van het geheugen.

Het "zelf" is niet meer of minder dan een verhaal, verteld door het geheugen.

Daarom betekent het einde van het geheugen, het einde van het "ik"!

"Een gedachte is een patroon" las ik op Wikipedia. Daar kan ik wel achter staan, een patroon van celverbindingen.
Het "ik" is ook een patroon, een patroon van verbindingen tussen cellen, gecreëerd voor en na de geboorte door leren, ervaringen, enz. Wat we zijn dus, met heel onze geschiedenis.
Zijn beide hetzelfde? Niet natuurlijk.
Er is ook breinactiviteit buiten het ik, dat ook verbindingen tussen cellen gebruikt en nieuwe patronen genereert. Een ontiegelijk kluwen van interacties, communicatie tussen cellen. Dat is voor het brein ook denken, voor ons is het onbewust, onbewust denken.
Slechts een heel klein deeltje van dat denken worden we ons bewust, om een of andere reden (daar bestaat zeer interessante litteratuur over). En daar kunnen we dan op ingrijpen.
Is er een denker zonder gedachten? Lijkt me eigenlijk een onzinnige vraag. Wat is het nut van een patroon zonder activiteit?

Hier duikt weer het eeuwige probleem op van de noodzakelijke afspraken rond "definities, daarzonder krijgen we dovemans gesprekken. Bv. Moet een patroon actief zijn om een patroon te zijn ? Kan een patroon dan bv.niet zo iets zijn als een blauwdruk ? Moet het patroon noodzakelijk actief zijn om als patroon te worden beschouwd ? Is een netwerk verschillend van een patroon, waarin of hoe ?

Cappa schreef

Het valt me op dat de voorbeelden die je geeft in de eerste categorie mentale activiteiten zijn, terwijl er in de tweede reeks een lichamelijk facet aan zit.


Kan het misschien zo zijn dat het "geheugen" dat informatie vastlegt komende van onze interne en externe "sensoren", bij een gelijktijdige mentale en fysieke activiteit, een meer 'potente' informatiestroom opvangt en dus dat geheel makkelijker kan bewaren en desnoods integraal reproduceren als een automatisme ?

socrates schreef:Kan het misschien zo zijn dat het "geheugen" dat informatie vastlegt komende van onze interne en externe "sensoren", bij een gelijktijdige mentale en fysieke activiteit, een meer 'potente' informatiestroom opvangt en dus dat geheel makkelijker kan bewaren en desnoods integraal reproduceren als een automatisme ?

Hoe het is weet ik ook niet. Maar wat je stelt is best mogelijk natuurlijk.

Reini schreef:Voer voor specialisten.

Ik denk toch dat ieder je inbreng apprecieert, Reini.

cappa schreef:Er is ook breinactiviteit buiten het ik, dat ook verbindingen tussen cellen gebruikt en nieuwe patronen genereert. Een ontiegelijk kluwen van interacties, communicatie tussen cellen. Dat is voor het brein ook denken, voor ons is het onbewust, onbewust denken.

Er is ook breinactiviteit buiten het ik... Hangt er dus wel vanaf hoe je "ik " omschrijft.

Is het de totaliteit, van alle psycho-somatische processen, van de individuele eenheid, die elk van ons is?

Dan gebeurt er inderdaad heel wat waar we niet bewust van zijn en dat volstrekt automatisch verloopt.
De ongelooflijk ingewikkelde stofwisselingsprocessen, bvb, kunnen alleen bestudeerd worden, door "proefpersonen" of "proefdieren" van buitenaf te onderzoeken - met de beschikbare technologie - door gespecialiseerde wetenschappers.

Zie je het "ik" als: creatie van je geheugen, van denken in taal, dan is dat misschien zeer beperkt; maar het is wel het "instrument", de "tool" waarmee we in het dagelijks leven staan en reageren op onze omgeving.

Ik wou het hebben over de meest efficiënte manier om deze "tool" te gebruiken.

De "wetenschap" laat ik aan jou en anderen over, had ik al gezegd... daar verbrand ik mijn vingers niet meer aan!

socrates schreef: Moet een patroon actief zijn om een patroon te zijn ? Kan een patroon dan bv.niet zo iets zijn als een blauwdruk ? Moet het patroon noodzakelijk actief zijn om als patroon te worden beschouwd ? Is een netwerk verschillend van een patroon, waarin of hoe ?

In dit geval gaat het om een brein, een verzameling cellen, verbonden door ruw geschat zo'n duizend miljard verbindingen (!!!), die voor en na de geboorte gecreëerd en aangepast werden. Niet al die verbindingen zijn tegelijkertijd actief natuurlijk, maar geheel zonder activiteit is dat brein m.i. ondenkbaar, eigenlijk dood.
Het idee blauwdruk is uiterst belangrijk en zeer interessant, dunkt me. Het komt wel gevaarlijk dicht bij door de klassieke wetenschap verketterde ideeën. Maar met o.a. resonanties is het voor mij een onvoldoende onderzocht iets in de dynamische ontwikkeling van de natuur.

Vesselin schreef:Er is ook breinactiviteit buiten het ik... Hangt er dus wel vanaf hoe je "ik " omschrijft.

Om zoveel mogelijk problemen van misverstand, zoals Socrates nogmaals aanhaalde, te ontwijken begon ik met mijn postings van 7 mei aan te geven hoe ik "ik" beschouw.

cappa schreef:

Reini schreef:Voer voor specialisten.

Ik denk toch dat ieder je inbreng apprecieert, Reini.

Reini, voor zover wij dat kunnen weten, de enige vrouw die zich op dit topic een mening had veroorloofd , is blijkbaar te bescheiden om haar mening als volwaardig te laten meetellen, ze heeft ze in het holst van de nacht, herleid tot geen spek voor mijn bek. Jammer, er komen hier al zo weinig huisvrouwen hun gezond verstand inbrengen;

socrates schreef:

cappa schreef:

Reini schreef:Voer voor specialisten.

Ik denk toch dat ieder je inbreng apprecieert, Reini.

Reini, voor zover wij dat kunnen weten, de enige vrouw die zich op dit topic een mening had veroorloofd , is blijkbaar te bescheiden om haar mening als volwaardig te laten meetellen, ze heeft ze in het holst van de nacht, herleid tot geen spek voor mijn bek. Jammer, er komen hier al zo weinig huisvrouwen hun gezond verstand inbrengen;

Het is nu eenmaal geen onderwerp voor huisvrouwen .
Uw respons op dezelfde woorden van Cappa die wij beiden quoten, was knapper en to the point .
Mijn antwoorden zijn meestal ook geen spek voor uw bek.

Ik vind het héél belangrijk te beseffen dat ingesleten patronen wel degelijk bewust kunnen doorbroken worden.

Alles zoveel mogelijk op automatische piloot laten lopen, lijkt dan op het eerste gezicht het handigst, maar in wezen haalt dat, volgens mij, de levenskwaliteit naar beneden.

Meestal is er heel wat fysieke pijn of psychisch lijden nodig, vóór iemand bereid is, de manier waarop hij/zij zijn/haar lichaam gebruikt, of zijn/haar denkpatronen, in vraag te stellen

Vesselin schreef:Ik vind het héél belangrijk te beseffen dat ingesleten patronen wel degelijk bewust kunnen doorbroken worden.

Alles zoveel mogelijk op automatische piloot laten lopen, lijkt dan op het eerste gezicht het handigst, maar in wezen haalt dat, volgens mij, de levenskwaliteit naar beneden.

Meestal is er heel wat fysieke pijn of psychisch lijden nodig, vóór iemand bereid is, de manier waarop hij/zij zijn/haar lichaam gebruikt, of zijn/haar denkpatronen, in vraag te stellen

Ik dacht niet dat creatief denken, dwz. buiten de karresporen durven lopen, noodzakelijk een pijnlijk proces vereist. Integendeel, het freewheelend denken kan heel plezierig zijn. Bij brainstorming (mooi plastisch woord) is precies het verlaten van vooroordelen, gewoonten en vastgeroeste patronen, de belangrijkste opdracht. Daarnaast kunnen automatismen vaak levensreddend zijn, het ene hoeft het andere niet te beletten. Maar bij het brainstormen trekt de denker duidelijk een ander register open dan bij het reflexief autorijden.