Het Geheugen in Actie

Ik ben er vet mee hahaha

Minder koolhydraten eten!!!

Zo ben ik aan 't leren jongleren, maar ik vergeet altijd waar mijn ballen hang.. euh... pardon... waar mijn ballen liggen!

Kortom: 'Jong geleerd' is niet altijd 'oud gedaan'!

Ons vermogen tot reflectie, maw: dat we in staat zijn om na te denken over onze "menselijke conditie", onderscheidt ons meer dan waarschijnlijk van de andere zoogdieren.

Onze "medebeesten" houden zich niet bezig met filosoferen over hun "conditio". Neen, zij vervullen slechts hun instinctieve behoeften:
Zij eten, drinken, planten zich voort, vechten om hun plaatsje, vreten andere soorten op, en dienen als voedsel voor hun predatoren.

Eigenlijk doet de mens net het zelfde. Maar door zijn intelligentie heeft hij zijn levensverwachting enorm uitgebreid.

Vanuit het standpunt van de evolutionaire biologie:
Eens een mens zich voortgeplant heeft, heeft hij zijn evolutionaire "plicht" vervuld en heeft hij voor de rest tijd zat...

Die resterende tijd kun je omschrijven als "een wachtkamer van de dood"!

Die wachtkamer verfraaien we dan met onze wereld van kunst en cultuur.

Of we negeren ons besef van eindigheid, door onze instincten uit te leven als: hebzucht, machtswellust, oorlog voeren om zoveel mogelijk territorium te veroveren, enz.

"Ecce Homo"!

Eigenlijk is de mens toch een vreemde eend in die dierenwereld. Evolutie zou doelloos zijn. Toch lijkt het ontstaan van een "denkend" en daardoor "zelfbewust" wezen, een dramatisch nieuwe richting te geven aan die evolutie. Het wezen "mens" kan af en toe de instincten, die zijn gedrag sturen, onderdrukken of zelfs bewust doelgericht gebruiken en dus ook misbruiken. Zal de evolutie op deze planeet, doorheen haar jongste product, dat ontaarde dier, zichzelf vernietigen ?

Een zeer essentiële vraag...

Vele scenario's zijn mogelijk.
Alles hangt er van af hoe de mens psychologisch evolueert.

Er is bij veel te veel mensen nog niet eens het begin van enige bewustwording van de eigen motieven!

Het oplossen van het autoriteitsprobleem is een scharnierpunt:
Voor jezelf leren denken, en je niet door krankzinnige leiders de dood laten in sturen...

Het was gisteren de herdenking van de slag aan de Somme... Wat een tragedie!
Het blind opvolgen van de waanzinnige bevelen van megalomane idiote generaals - die geen snars om een soldatenleven gaven, en er niet aan dachten hun "geniale plan" op te geven, toen overduidelijk bleek dat het niet werkte -, heeft toen tot een nooit gezien bloedbad geleid.

Iemand kan eventueel een topic starten over: of de mensheid nog een toekomst heeft...

Vesselin schreef:Er is bij veel te veel mensen nog niet eens het begin van enige bewustwording van de eigen motieven!

Het oplossen van het autoriteitsprobleem is een scharnierpunt:
Voor jezelf leren denken, en je niet door krankzinnige leiders de dood laten in sturen...

Enerzijds zijn er veel mensen die van dag tot dag leven. Schijnbaar zonder na te denken over hun toekomst of zonder zich de vraag te stellen wat hun bijdrage aan de wereld zou kunnen zijn.

Anderzijds zijn er een massa nadenkende mensen die zich bewust onderwerpen aan een 'hogere (goddelijke) macht'.

Het besluit moet dan wel zijn: we kunnen niet uit de tredmolen waarin we gezamenlijk rondlopen. Zelfvernietiging is een mogelijkheid, maar factoren buiten ons hebben evenveel kans om een einde te maken aan ons bestaan (van virussen tot komeetinslagen).

Euh... be-be-bedankt Wil.!

Daar wordt een mens pas écht vrolijk van!

We zijn hier niet om te lachen, he, Vesselin. Daar is een speciaal hoekje voor voorzien: Kolder en moppen of zoiets.

Het feit dat je (of ik in elk geval) met dit besef moet leven, mag je niet weerhouden om toch de prettige dingen in het leven mee te maken. Ik vermoed dat jouw beroepsbezigheden daar in grote mate kunnen toe bijdragen.

Dat de eigenlijke bron van alle leven op deze planeet, de zon, een beperkte levensduur heeft, staat hoe dan ook vast. Maar is er daarnaast een reden te bedenken waarom, van alle levende wezens op aarde, de soort "mens" , niet zou verdwijnen ? Dat zou perfect kunnen gebeuren lang voordat de zon is opgebrand; de mens is hier immers veel langer niet, dan wèl geweest. Het is allemaal zinloos; toch kan het plezant zijn, je moet gewoon de zinloosheid aanvaarden.

socrates schreef: Het is allemaal zinloos; toch kan het plezant zijn, je moet gewoon de zinloosheid aanvaarden.

Zinloos? Het wordt een semantische discussie. Het menselijk leven is in grote mate 'doelloos'. D.w.z. zonder 'hoger gelegen' doel. De Getuigen v J. zullen het daar niet mee eens zijn, maar ik haal dit aan om aan te tonen wat de betekenis is in deze context van het woord 'doelloos'.

Zinloos zou ik het niet noemen. Hoe je zin geeft aan dit leven, bepaal je zelf. Je (klein)kinderen leren wat belangrijk is in het leven en hoe ze naar de wereld kunnen kijken, is wel degelijk zinvol. Ook een boek schrijven over de techniek van het 3-bandenspel in het biljart kan heel zinvol zijn. Er is nogal wat keus.

Liefst geen semantiek bij dit thema, als je zin moet toevoegen wil dat volgens mij zeggen dat het leven niet zonder meer zinvol is.

Dit is stof voor een belangrijk nieuw onderwerp.

Laten we het gescheiden houden van dit onderwerp, dat bedoeld is om ons gebruik van het geheugen onder de loep te nemen.

Ik heb een onderwerp opgestart onder de titel:
"Doelgerichtheid versus zingeving"