Goede avond Joy, Claudio en iedereen die langs komt.... Voor velen kan de avond niet meer stuk!
Ik ken niks van voetbal maar ik heb toch in mijn eentje een groot gedeelte van de match gevolgd. Wie weet word ik nog een grote fan met duivelshorens en een outfit in de kleuren zwart, geel, rood. Geen Vlaamse vlaggen nu, wij zijn weer Belgen!
En ik kijk met lede ogen naar de uitwassen van de voorbije dagen want voetbal moet een feest zijn...soms lijkt het wel een mini oorlog. Ik begrijp dat niet.
*************
Mijn krentenboompje heeft ondanks de zware regenval dit jaar nog geen meeldauw maar rijpende bessen. Het wordt druk bezocht door vogels en een koppeltje bosduiven. Poes ziet het met lede ogen aan, zit op de uitkijk , de oogjes gefixeerd en de oortjes gespitst alsof ze zeggen wil:" Waar jullie maar willen maar niet in mijn tuin...en als ik kan pak ik jullie".
Maar als ze plots naar binnen wil weten wij niet wat er zich afspeelde in de tuin. Ze sluipt naar binnen, haar lijfje laag tegen de grond, de staart niet als een kwispelend vaandel in de hoogte.
De lucht wordt loodgrijs en voor dat wij het eerste dreunende gedonder horen is ze zoek...en zo gaat dat nu dag na dag.
En toen dacht ik aan dat gedicht van Vasalis

Groetjes,
Janina
Ik ken niks van voetbal maar ik heb toch in mijn eentje een groot gedeelte van de match gevolgd. Wie weet word ik nog een grote fan met duivelshorens en een outfit in de kleuren zwart, geel, rood. Geen Vlaamse vlaggen nu, wij zijn weer Belgen!
En ik kijk met lede ogen naar de uitwassen van de voorbije dagen want voetbal moet een feest zijn...soms lijkt het wel een mini oorlog. Ik begrijp dat niet.
*************
Mijn krentenboompje heeft ondanks de zware regenval dit jaar nog geen meeldauw maar rijpende bessen. Het wordt druk bezocht door vogels en een koppeltje bosduiven. Poes ziet het met lede ogen aan, zit op de uitkijk , de oogjes gefixeerd en de oortjes gespitst alsof ze zeggen wil:" Waar jullie maar willen maar niet in mijn tuin...en als ik kan pak ik jullie".
Maar als ze plots naar binnen wil weten wij niet wat er zich afspeelde in de tuin. Ze sluipt naar binnen, haar lijfje laag tegen de grond, de staart niet als een kwispelend vaandel in de hoogte.
De lucht wordt loodgrijs en voor dat wij het eerste dreunende gedonder horen is ze zoek...en zo gaat dat nu dag na dag.
En toen dacht ik aan dat gedicht van Vasalis
Groetjes,
Janina
.....en daarom, voor we elkander weer vergeten,
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)
