Doelgerichtheid versus Zingeving

Vesselin schreef:Socrates. Als je de betekenis van alle woorden (zoals bvb "gevoelsleven") in vraag gaat stellen, betekent dat het einde van de communicatie.
Geen idee waarom je dat doet...

Het in vraag stellen van taal als metafoor en communicatiemiddel is natuurlijk een "sport" op zich!

Janx schreef :
Maar ik weet geheel zeker dat je gevoelsleven zich eens zal verruimen, waardoor je de zin van het leven zal kunnen aanvoelen en dankbaar zal zijn dat je dat zelfstandig deeltje leven bent. De weg daarnaar toe kan vrij kort of langer zijn dit geheel afhankelijk van je eigen wil en verlangens. Maar je komt er wel socratus.

Vesselin, Janx beschrijft ook in een vorige posting dat gevoelsleven :
"en je krijgt iets te beleven zoals ontroering, verbazing en/of woede die je aanzet tot.... dat is je gevoelsleven die je bent. Een foto of filmcamera kan dat niet heeft geen gevoelsleven. "

Nu zijn dat voor mij slechts de werking van bepaalde endocriene klieren.
En dus geen basis voor de geestelijke ontwikkeling van de mens waardoor hij hoger op de lijst komt te staan in de reïncarnatie , want dat is Janx' bedoeling : ooit komt er een einde aan die groei en ben je volmaakt. Wat er dan met die ziel gebeurt, weet blijkbaar niemand.
Het is zijn uitleg die vragen doet rijzen om meer klaarheid te brengen.
Bestaat gevoelsleven wel ??

Reini schreef:]Dit is logisch gedacht Janx.
Wat daaruit kan volgen is, dat het geen ene moer uitmaakt of je nu 1 leven te gaan hebt : want je moet het daar mee doen, vermits je niets van vorige levens kan herinneren, of je er 1000 zou te lei(ij)den hebben.

Enkel aards menselijk gedacht beste Reini, dit wegens het nog niet hebben van enige ervaring en dus de wetenschap dat het menselijk lichaam niet enkel vlees, beenderen en bloed is zijnde een bio machine die functioneert zoals jij het waarneemt en aanschouwd.

Niemand krijgt tot hiertoe het eeuwige leven en kan dus niet op een hogere ranglijst komen te staan, of je moet ook in een hemel geloven, zodat je wat dichter naast de aanbeden God mag plaatsnemen.

?
Hoezo hogere ranglijst? En welke God bedoel je? Er is geen God in die zin zoals je misschien bedoeld. Voor mij heeft het woordje God enkel de betekenis, die werkzaamheid, ontstaan vanuit die energie, waaruit alles wat is,was, en nog komt, is voortgekomen. Dus ook jij, ik, en alles wat leeft als ook de materie, dus we zijn het zelf. En we zijn bezig als zelfstandig deeltje (leven) energie ons te ontwikkelen.
Misschien interessant voor je,de menselijke wetenschap heeft ontdekt dat er een 'wet van behoud" is namelijk;
"Wet van behoud van energie Voor energie - van welke soort dan ook - geldt een belangrijke wet: energie gaat nooit verloren".
En dat zal dus ook voor levensenergie zo zijn of denk je van niet? Dit is enkel om je iets te geven om te overwegen.

Jij als dromer en kunstenaar, hebt interesse gekregen in literatuur over reïncarnatie. Het is dus ook een geloof, zoals zovele anderen.
Het is je gegund, want tot hiertoe is hier vrijheid van religie.

Reini het is, het ervaren, niet over durven spreken, de mens in haar vele handelingen aanschouwen, religies afwijzen wegens haar onwaarheden en haar vrijheidsbeperking om de mens zelf te laten denken.

Reini schreef:Nu zijn dat voor mij slechts de werking van bepaalde endocriene klieren.
En dus geen basis voor de geestelijke ontwikkeling van de mens waardoor hij hoger op de lijst komt te staan in de reïncarnatie , want dat is Janx' bedoeling

Ik snap niet waar je dat vandaan haald Reini. Er is geen lijst er is enkel ontwikkeling en je bent het toch met mij eens, hoop ik tenminste, dat niet alle mensen gelijk denken en handelen en dat heeft niets uit staan met, dat de ene hoger of lager is als menselijk wezen opzich. Allen zijn voortgekomen uit een en het zelfde daar is geen onderscheid in anders dan de gedragingen van de mens zelf en een ieder zal zijn eigen evulotie weg gaan om uiteindelijk het zelfde te bereiken namelijk 'in bezit van het kosmisch bewustzijn in harmonie met alles'.

: ooit komt er een einde aan die groei en ben je volmaakt. Wat er dan met die ziel gebeurt, weet blijkbaar niemand.

Ik zelf denk dat er geen einde is wat best moeilijk is om te kunnen begrijpen ook voor mij hoor, omdat wij hier op aarde denken in een begin en einde en andere kennis is nog geen gemeengoed.

Het is zijn uitleg die vragen doet rijzen om meer klaarheid te brengen.
Bestaat gevoelsleven wel ??

hi ja, ik denk zeer zeker van wel. Het gevoelsleven in je heeft invloed op het bio-lichaam en die ontstane verschijnselen in het lichaam worden vaak als de veroorzaker gezien dit even aangaande je opmerking over bepaalde endocriene klieren.

Ja, ja... de hersenwetenschappers hebben ons wat aangedaan...
De persoon, zoals we ons zelf ervaren, is gesneuveld nietwaar? Het blijkt een illusie.
Enfin... dat proberen ze ons toch wijs te maken.
Je hoeft daar niet in mee te gaan, als je er ongelukkig van wordt.
Ze weten het ook niet echt!

Vesselin schreef:Socrates. Als je de betekenis van alle woorden (zoals bvb "gevoelsleven") in vraag gaat stellen, betekent dat het einde van de communicatie.
Geen idee waarom je dat doet...

Het in vraag stellen van taal als metafoor en communicatiemiddel is natuurlijk een "sport" op zich!

"betekent dat het einde van de communicatie."

Voor mij betekent "dezelfde taal spreken, dwz .hetzelfde begrijpen als wat de ander bedoelt, nu precies het omgekeerde namelijk dat dan pas communicatie kan ontstaan. Daarzonder praat men of tegen zichzelf of naast elkaar door. Er is dan wel een zender en een ontvanger maar dat betekent voor mij niet noodzakelijk communicatie; Communiceren is meer dan uitzenden en ontvangen het is van elkaar weten dat we hetzelfde bedoelen. Hoe complexer de begrippen die men uitwisselt, hoe meer interpretatie mogelijkheden er ontstaan en dus des te meer nood aan precisering en bevestiging. Dit is geen in vraag stellen om in vraag te stellen en al helemaal geen sport. Met omfloerste woorden kan je, net zoals met statistiek, eender wat beweren, dat doet de reclame en dat doet de politiek. Is een persommuniqué volgens jou communicatie ? Kan de regering spreken van een mededeling als ze een boodschap uitzendt, hoe weet ze dat er wordt gedeeld en wat er wordt gedeeld ?

De zelfde taal spreken socrates, dus het zelfde begrijpen, dat is vrijwel onmogelijk juist omdat het inhoudelijke bewustzijn per individu nooit gelijkwaardig kan zijn. Wel overeenkomstig, maar niet gelijk aan. Indien dit wel kon zijn dan zijn die gelijkwaardig en identiek aan elkaar en zou elk geschreven woord naar elkaar precies zo overkomen en worden begrepen door de schrijver en lezer.
Dit fenomeen is ook op te merken bij het aanschouwen van beelden kunsten. Een ieder ziet overeenkomstig, maar de beleving is nimmer identiek aan die de ander. Zo ook met het beluisteren van muziek geen mens heeft daar de zelfde beleving bij. En dat is niet een kwestie van verschil in de geschakelde bio-mechanisme van je hersenen, dit is dat wat je in je gevoelsleven die je bent, beleefd en doet verwerken.

Probeer maar eens 'zin' te geven aan je leven als dit je overkomt!

"Delores breezed along the surface of her life like a flat stone forever
skipping along smooth water, rippling reality sporadically but oblivious
to it consistently, until she finally lost momentum, sank, and due to an
overdose of flouride as a child which caused her to suffer from chronic
apathy, doomed herself to lie forever on the floor of her life as useless
as an appendix and as lonely as a five-hundred pound barbell in a
steroid-free fitness center."
-- Winning sentence, 1990 Bulwer-Lytton bad fiction contest.

Vesselin, wat je schreef is het overdenken waard, immers, wanneer kan een mens zin willen en kunnen geven aan het leven dat men hem/haar willens nillens gaf ?
Misschien is zingeving wel een luxe positie, die je slechts kan ervaren als je niet in een overlevingsmodus verkeert.
Als je moet vechten voor je leven of honger en dorst hebt, zal je weinig filosofische gedachten koesteren. Zin geven kan slechts als andere levensnoodzakelijke behoeften zijn voldaan. In feite is de mens door dat geëvolueerde brein een malcontent wezen geworden dat alsmaar meer en beter wil.
Als dat besef er komt, worden we hopelijk bewust dat we dankbaar mogen zijn dat we die gedachten kunnen koesteren.
Het betekent dat we die luxe hebben, die een massa mensen nooit zullen bereiken.
Als we even verder kijken dan onze neus lang is, en dat doe jij zeker.

janx schreef:De zelfde taal spreken socrates, dus het zelfde begrijpen, dat is vrijwel onmogelijk juist omdat het inhoudelijke bewustzijn per individu nooit gelijkwaardig kan zijn. Wel overeenkomstig, maar niet gelijk aan. Indien dit wel kon zijn dan zijn die gelijkwaardig en identiek aan elkaar en zou elk geschreven woord naar elkaar precies zo overkomen en worden begrepen door de schrijver en lezer.
Dit fenomeen is ook op te merken bij het aanschouwen van beelden kunsten. Een ieder ziet overeenkomstig, maar de beleving is nimmer identiek aan die de ander. Zo ook met het beluisteren van muziek geen mens heeft daar de zelfde beleving bij. En dat is niet een kwestie van verschil in de geschakelde bio-mechanisme van je hersenen, dit is dat wat je in je gevoelsleven die je bent, beleefd en doet verwerken.

Als ik dit goed begrijp is communicatie tussen individuen totaal onmogelijk, hoogstens kunnen we dan boodschappen uitsturen in de richting van de ander maar we weten eigenlijk nooit of die boodschap correct is aangekomen. Zo ontstaan dus enkel dovemansgesprekken. Dat is een pessimistisch mensbeeld en mogelijk de oorzaak van vele onenigheden en op grotere schaal dan ook van oorlogen.
Naarmate de boodschappen die men uitstuurt complexer zijn is de kans op begrip dan ook des te kleiner. Als eenzelfde woord niet dezelfde betekenis heeft dan zitten we gewoon in Babel en dat loopt natuurlijk slecht af;

Reini schreef:Vesselin, wat je schreef is het overdenken waard, immers, wanneer kan een mens zin willen en kunnen geven aan het leven dat men hem/haar willens nillens gaf ?
Misschien is zingeving wel een luxe positie, die je slechts kan ervaren als je niet in een overlevingsmodus verkeert.
Als je moet vechten voor je leven of honger en dorst hebt, zal je weinig filosofische gedachten koesteren. Zin geven kan slechts als andere levensnoodzakelijke behoeften zijn voldaan. In feite is de mens door dat geëvolueerde brein een malcontent wezen geworden dat alsmaar meer en beter wil.
Als dat besef er komt, worden we hopelijk bewust dat we dankbaar mogen zijn dat we die gedachten kunnen koesteren.
Het betekent dat we die luxe hebben, die een massa mensen nooit zullen bereiken.
Als we even verder kijken dan onze neus lang is, en dat doe jij zeker.

Zoals alles wat communicatie betreft is ook in deze context "definitie " vanprimordiaal belang. Als men het concept "zin" beschouwt als behorend tot een hogere orde, dan is inderdaad de kans klein dat mensen die niet eens aan hun vitale fysieke noden kunnen voldoen, zouden bezig zijn met de zin van hun leven. Maar kan niet het dagelijks zoeken naar en het echten voor, het overleven, op zich hun zingever zijn? Zij leven dan om morgen nog te leven. De band tussen welvaart en zin van het leven is zeker ook niet absoluut; immers er zijn meer zelfdodingen in onze wereld van overvloed dan bij degenenn die dagelijks moeten vechten voor hun overleving. Volgens ene Maslow zou een hiërachie de rangorde van menselijke behoeften bepalen. Die hiërarchie is zoals blijkt uit tal van voorbeelden niet absoluut. De behoefte om zichzelf te verwezenlijken als hoogste streefdoel kan ook worden geuit in het zoeken naar overlevingsstrategieën.

Socrates, Janx is waarschijnlijk vergeten dat we de taal ter beschikking hebben om onze ideeën te blijven vergelijken tot er begrip komt wat de ander bedoelt.
Wat wel moeilijk blijft is, dat hoe ouder men wordt , des te moeilijker het wordt om de meningen van de ander te aanvaarden en tot de onze te maken : ieder blijft bij zijn standpunt.
Dat heb je niet bij kinderen, die kan je nog kneden zoals je ze hebben wil, maar ook gevaarlijk. Dat ligt aan de opvoeder.

Reini schreef:Socrates, Janx is waarschijnlijk vergeten dat we de taal ter beschikking hebben om onze ideeën te blijven vergelijken tot er begrip komt wat de ander bedoelt.
Wat wel moeilijk blijft is, dat hoe ouder men wordt , des te moeilijker het wordt om de meningen van de ander te aanvaarden en tot de onze te maken : ieder blijft bij zijn standpunt.
Dat heb je niet bij kinderen, die kan je nog kneden zoals je ze hebben wil, maar ook gevaarlijk. Dat ligt aan de opvoeder.

Het is niet omdat ik de ander precies begrijp zoals hij/zij het bedoelt, dat ik het eens moet zijn met dat idee. Integendeel, pas als beiden zeker zijn dat ze elkaars woorden correct kunnen plaatsen, kunnen zij er bewust en gegrond voor kiezen om al of niet het idee van de ander te aanvaarden of te ontkrachten.

Socrates schreef :

De behoefte om zichzelf te verwezenlijken als hoogste streefdoel kan ook worden geuit in het zoeken naar overlevingsstrategieën. 

Maar ik denk niet dat dit in deze topic aan de orde is.
Diegenen die hier schrijven hebben honger noch dorst.
Moest dat zo zijn, hebben ze de verkeerde keuzes gemaakt en geen eieren voor hun geld gekocht, maar een computer of tablet .

Reini schreef:Vesselin, wat je schreef is het overdenken waard, immers, wanneer kan een mens zin willen en kunnen geven aan het leven dat men hem/haar willens nillens gaf ?
Misschien is zingeving wel een luxe positie, die je slechts kan ervaren als je niet in een overlevingsmodus verkeert.
Als je moet vechten voor je leven of honger en dorst hebt, zal je weinig filosofische gedachten koesteren. Zin geven kan slechts als andere levensnoodzakelijke behoeften zijn voldaan. In feite is de mens door dat geëvolueerde brein een malcontent wezen geworden dat alsmaar meer en beter wil.
Als dat besef er komt, worden we hopelijk bewust dat we dankbaar mogen zijn dat we die gedachten kunnen koesteren.
Het betekent dat we die luxe hebben, die een massa mensen nooit zullen bereiken.
Als we even verder kijken dan onze neus lang is, en dat doe jij zeker.

Ik denk dat die behoefte aan zingeving, dwz. zelfverwezenlijking, in elke mens is ingebakken.