crematie

Pastoor verwijst naar blz 29 ????
..leidt noodzakelijk tot een herbeleven van emoties die ondoorgrondelijk verbonden zijn met diepere lagen van ons onbewuste.

Ondoorgrondelijk zegt u. Hiermede geeft u aan dat dit niet te verklaren is.
Maar in feite is het wel een gegeven dat de mens in dit leven soms te maken krijgt met iets wat deze niet kan verklaren van het waarom. Dit in die gevallen waarin deze op onverklaarbare zich geheel onbehagelijk of juist zeer behaaglijk gaat voelen in een situatie welke zich in dit leven nog nimmer heeft voor gedaan. Zoals o.a. ook onverklaarbare angsten en of bijzondere talenten.

Ja, inderdaad kan men bij het ontstaan van de mens vanaf het eerste moment tot aan de geboorte zien hoe de lichamelijk menselijke evolutie is gegaan vanaf het begin tot het heden en dit in een periode van 9 maanstonden. Het is als het ware een versnelde weergaven van vele honderdduizenden jaren van evolutie tot in het nu.
Het levensdeelje, mens, is vanaf den beginnen steeds die zelfde gebleven en heeft zich ook kunnen ontwikkelen tot die hoogte van bewustzijn van in het heden. De ene wat meer de ander wat minder maar alle levensdeeltjes zullen zich ontwikkelen en kunnen verruimen in eigenbewustzijn omdat er geen einde is aangaande het levensdeeltje wat wij als mens zijn evenzo als voor het dierenrijk is. Er is alleen opgang wat veroorzaakt word door die sterke en eeuwige levenswetmatigheid van oorzaak en gevolg.
Natuurlijk geeft dit veel vragen wat ik niet zo in het kort kan vertellen.
Maar het sterven zelf is geen einde en geen stilstand voor het levensdeeltje die je bent. Het is enkel een overgang naar .... maar ook veelal een terugkeer in het aardse.
Ook de wetenschap zal dit een keer moeten aanvaarden en al haar heilige huisje zullen gerenoveerd worden naar stand van die echte werkelijkheid.

Leugenaar,

Hier staat:
klikken en bladzijde 29

Dat heb ik niet geschreven. De auteurs staan erbij vermeld.

U bent nogal geïrriteerd pastoor dit, om mij direct als leugenaar te betitelen.
Het is eerder uit onbegrip geweest van mij niet beseffend dat het woordje klik mij op een door mij niet te openen pagina zou brengen ik zie daar niets enkel wat gele vlekken.
Dus het is niet met een vooropgezet doel geweest mijnerzijds daarom mijn welgemeende excuus voor deze verwarring.
Maar niet te min, is het schrijven van mij gebaseerd op de inhoud van de door u aangegeven stukjes.

Bladzijde 29 en deze kopie, janx en niets anders.

"De diepere lagen van het ons onbewust. De talrijke takken van de psychologie kunnen ruwweg in twee groepen verdeeld worden. Een ervan is de bewuste psychologie, die zich bezig houdt met het bewuste niveau van de menselijke geest. De andere is de dieptepsychologie die zich bezig houdt met zowel de bewuste als de onbewuste niveaus maar alle verschijnselen uitsluit die niet toegankelijk zijn voor objectieve verificatie. "

en daarbij laat ik het.

Dan zijn we weer terug bij het kern onderwerp, crematie.

Eerst even dit voor een beter begrip van waar ik op doel.

Persoonlijk vind ik crematie niet een goede zaak omdat je niet van te voren weet welke consequentie dat kan inhouden.

Wat ik wel weet is dat b.v. de organisatie die het donorschap aanmoedigt en dit als een menslievend nobel iets voorstelt enkele zaken verzuimd om te vermelden.

Ten eerste, een dood lichaam kan geen werkende orgaan leveren. Vraag aan de medici of men uit een dood lichaam een orgaan wil halen ten bate van iemand. Men zal zeggen dat is onmogelijk. Waaruit blijkt dat het lichaam nog moet functioneren dat het nog bloedlichaampjes kan aanmaken, organen moeten nog functioneren en de afscheidingsprocessen moeten nog werkzaam zijn. Dus het lichaam is niet dood indien men er iets van wil uitnemen wat kan functioneren bij de betreffende donoraanvrager.

Dan zegt men, hersendood dwz geen aantoonbare activiteit waarneembaar daarin, dan is die ongelukkige overleden er is geen bewustzijn meer aanwezig. Maar is dat wel zo? Immers de wetenschap weet niet waar dat zit en wat het precies is 'het bewustzijn'. enkel de werkzaamheid is deels bekend meer niet.

Er zijn patiënten die hersendood verklaard waren, en toch weer na verloop van een tijd tot het bewustzijn terug gekomen zijn en weer normaal konden functioneren.
Dus, het bewustzijn was in het lichaam niet meer waar te nemen. En kan de wetenschap zeggen waar het dan wel verbleef en hoe het dan weer in het lichaam kon indalen. Neen, hierop kan de wetenschap geen antwoord opgeven enkel wat vermoedens en gissingen.


Dan vind ik het persoonlijk zeer ongewenst dan men in onwetendheid van wat het leven is en hoe deze zich met elkaar verhouden, dwz. levenskern, lichaam en bewustzijn zich verbinden en loslaten.

Er is mijn inziens een relatie tussen Levenskern, bewustzijn en lichaam. Dezen zijn in deze wereld onlosmakelijk met elkaar verbonden in het wezen mens.
En kan het ene zich los maken van het andere?
Op deze vraag is nog maar één objectieve verificatie te geven. Het lichaam kan zich los maken van de levenskern en het Bewustzijn. Of beter, de levenskern en het bewustzijn kan zich losmaken van het lichaam en dat is het sterven.
Waar verblijft dan de levenskern en het bewustijn? en hoe gaat dat dan precies.
De wetenschap kan dit niet beantwoorden dat is een zekerheid. En daarmee eindigt het?

Echter het komt voor dat het bewustzijn zich heeft verwijderd van het lichaam maar de levenskern zelf niet deze blijft verbonden. Maar hoe verwijderd die levenskern zich dan vanuit het lichaam bij het sterven? Ook daar weet de wetenschap geen antwoord op te geven men ziet enkel op een moment dat er geen werkzaamheid meer aanwezig is in het lichaam. Het aantoonbare van die levenswerking is niet meer te meten door de wetenschap en dus zeg men het is over en uit. Er is geen leven meer aanwezig in het lichaam. Men zou dan verwachten dat het lichaam uiteen zou kunnen vallen. Immers er is niets meer wat het nog even samen houd of toch wel?

De levenskern, het ontwikkelde bewustzijn en lichaam zijn jaren een eenheid geweest hebben jaren elkaar ondersteund en het leven beleefd in moeilijke, pijnlijke en plezierige jaren en /of momenten. Welke invloeden kan dat hebben op het stervensproces? Velen geven zich er aan over en hebben er vrede mee dat is het normale proces. Ook zijn er die daar veel moeite mee hebben wegens bezit, machtsgevoel en/of niet kunnen scheiden van hun dierbaren.
En weer anderen worden door een ongeluk als het ware uit hun lichaam geslingerd.
Geen gevolgen voor de levenskern en het bewustzijn?
Niets is zonder gevolgen, mijn inziens, wegens het voorgaande.
Daarom weest voorzichtig met het besluit om tot crematie over te gaan. Het normale ontbindingsproces heeft daarom mijn voorkeur.
Ik eindig hiermee omdat het een te lang schrijven zal worden maar vragen mag altijd.

Ondertussen is bewezen is bewezen
dat het bewustzijn zich bevindt in de hubs van de hersenen.i

Het brein zelf is enkel een verzameling neuronen. De wetenschap kan meten en laten zien hoe deze neuronen werken, zij kan de psychologie van de menselijke geest bestuderen maar heeft alsnog geen enkele verklaring voor de relatie brein en geest beste pastoor.
Er is dus geen bewijs dat het bewustzijn, zoals je zegt, zich in de 'hups' van de hersenen bevind.
Hierbij verwijs ik naar het fenomeen dat sommige mensen geen hersenmassa bezitten en toch hebben zij ook een bewustzijn sommigen zelfs met een hoger IQ dan de gemiddelde mens.

Het bewustzijn is een wonderlijk iets.
Het kan in duizenden stukjes verdeeld zijn. In miljoenen stukjes.
Door jezelf in een eindeloos aantal stukjes te verdelen kan ieder stukje van jezelf in staat zijn om terug te kijken op zichzelf en zich zelf verwonderen in Wie of Wat je bent.
Een bewustzijn van eenheid die subliem is.

Bewustzijn is de ervaring van de geest die wordt gewekt.
Het individuele aspect van het AL wordt van zichzelf bewust. Het wordt inderdaad tamelijk letterlijk zelf-bewust.
Bewustzijn schept ervaring.
Gebeurtenissen, voorvallen, omstandigheden, voorwaarden, ze worden allemaal geschapen in het bewustzijn.

Men is met de huidige wetenschappelijke technieken en een zuiver materialistische bestudering niet in staat het bewustzijn te meten noch de inhoud hiervan aan te tonen.
Men kan niet wetenschappelijk aantonen dat iemand verliefd is, een schilderij mooi vindt of net dat muziekstuk als grandioos ervaart.
De inhoud van gedachten, gevoelens en emoties zijn niet te meten.

Uiteindelijk ben je slechts een pakketje wandelende atomen met ingegoten bewustzijn, op magische wijze aangestuurd door de hoogste intelligentie die het leven creëerde.
Het leven gaat eindeloos door.

mensje schreef:Uiteindelijk ben je slechts een pakketje wandelende atomen met ingegoten bewustzijn, op magische wijze aangestuurd door de hoogste intelligentie die het leven creëerde.

Misschien zijn wij zelf wel een deeltje van die magische hoogste intelligentie en moeten wij onszelf zien te ontwikkelen naar een hogere bewustzijn en intelligentie? Hm ... ja, we zijn er nog niet maar gelukkig er is geen tijd enkel leven, wat verder zal evolueren, de een wat sneller de ander wat langzamer..

janx

Er is dus geen bewijs dat het bewustzijn, zoals je zegt, zich in de 'hups' van de hersenen bevind.

Zie internet.

Hi internet ? dat is enkel hoe de psychologie - en de medice- wetenschappen denken pastoor dit omdat men niet verder kan komen dan enkel het meten van activiteiten van neuronen. Elke activiteit, van wat dan ook, heeft altijd een voorgaande oorzaak. Zo ook in je hersenen en dat voorgaande is in dit geval de werking van je gevoelsleven dat zich in je lichaam bevind welke een bewustzijn heeft ontwikkeld en dat maakt wat je bent, als persoonlijkheid.

Misschien ook eens "demorgen" lezen zie;

http://www.demorgen.be/wetenschap/deze- ... 7a4/fLYoR/

Het bewustzijn is in het brein.

klikken, bewustzijn in het brein

"Men kan niet wetenschappelijk aantonen dat iemand verliefd is,"

Toch wel, er worden dan aantoonbaar neurotransmitters in de hersenen aangemaakt zoals o.a. dopamine en oxytocine ( het knuffelhormoon).
Het vermogen om de schoonheid van een kunstwerk te ervaren of van een muzikale compositie hebben dan weer veel meer te maken met opvoeding, omgeving en de aandacht en het belang dat men er aan hecht.
Geen wonder dat in onze maatschappij, waar alles draait om het materiële en de kicks, zoveel culturele barbaren rond lopen.