crematie

Ik vind het toch tof Janx, dat je al een tipje van de sluier oplichtte, en ik geloof dat je ter goeder trouw bent .
Heb je jezelf nooit afgevraagd of dit geen bepaalde processen in je hoofd zijn die je zulke gedachten doen krijgen ?
Dat kan door een trauma bv.
In feite heb jij je eigen geloofje geschapen, maar zolang je daarmee anderen geen schade berokkent, voor mij prima hoor.
Toen mijn bejaarde moeder een goede vriend verloor , hoorde zij gezang in haar hoofd, zag zij mijn broer verschijnen in samenzang met een verpleegster enz.
Dat klopte uiteraard niet, was in shock. Waren dus halucinaties.
Gelukkig is ze dat te boven gekomen en heeft nog een tijdje geleefd in goede geestelijke gezondheid.

Reini schreef:In feite heb jij je eigen geloofje geschapen, maar zolang je daarmee anderen geen schade berokkent, voor mij prima hoor.

hi, zolang jij dat maar niet als een religie beschouwd want daar heb ik niets mee. Het zijn gewoon feitelijk heden. Je bent het toch wel met mij eens dat je leeft? Dat met het onze vele levens soorten zijn op deze planeet aarde? Dat is een feitelijkheid. Nog niemand weet precies wat leven is we kunnen het allen ervaren. Evenzo is het niet te bewijzen dat je bewustzijn in je hersenen is gevestigd het heeft het wel nodig als je daarmee geboren bent wat over het algemeen wel zo is. Maar je weet ook dat daar uitzonderingen op zijn. Er zijn mensen die weinig tot geen hersenmassa bezitten, en dus zijn die activiteit onderzoeking op aanwezige hersenmassa's enkel een indicatie van dat daar iets gaande is maar niet dat het daar je bewustzijn ontstaat of gevestigd is. Zoek , via wetenschap, naar het sluitend bewijs dat in de hersenen je bewustzijn is gevestigd. Je zal het niet vinden. Er zijn echter wel veel aanwijzingen die niet te verklaren zijn door de wetenschap en daar weet men geen antwoord op te geven enkel suggesties van...... .Daarom heb jij niets anders dan een geloof, dat in je hersenen je bewustzijn is gevestigd. En dat is de reden van je, dat alles wat daar niet aan voldoet en anders overgedacht wordt, door jou als ondenkbaar wordt bestempeld. Maar daarom ben je niet slecht hoor, ik vind je best wel lief, zoals je een beetje beschermend naar mij schrijft.

janx schreef : De innerlijke mens zelf is onverwoestbaar, enkel het lichaam zelf valt uiteen indien het innerlijke er uit is verdwenen.


@ janx:

Om tot dit besluit te komen hoef je toch geen buiten- of bovennatuurlijke ingevingen te ontvangen of geen ingewikkelde theorieën te verkondigen?
Deze uitspraak stond immers al in de "Kleine Catechismus van de Katholieke Kerk" die zéér lang geleden in de lagere scholen werd gebruikt.

De vraag was: Uit hoeveel delen bestaat de mens?
Het antwoord: De mens bestaat uit twee delen, namelijk uit een stoffelijk lichaam dat sterfelijk is en een onsterfelijke geest die de ziel wordt genoemd.

Prima dat diezelfde aanname , nl. de ziel die voort bestaat na het overlijden, maar vanuit een andere gezichtshoek bekeken, eens onder de aandacht wordt geplaatst.
Waarschijnlijk werd Janx vanuit zijn jeugd reeds met het geloof van hemel, hel en vagevuur geconfronteerd.
3 plaatsen waar ene god de zielen naar verwijst, naarmate hoe aardig of onaardig ze voor hun medemensen waren tijdens hun leven.
Janx ziet dat dus enigszins anders : de mens is gedoemd om -tig aantal malen in een nieuw leven weer te keren na de dood, om dan ten lange leste volmaakt eindelijk rust te vinden.
Waar juist is me nog steeds niet duidelijk, we zullen de boeken over reïncarnatie erop na moeten lezen.
Het is duidelijk een vermoeiende bezigheid, omdat we als baby telkens weer met een onbeschreven blad moeten beginnen...we leerden zelfs niet uit vorige levens dat we niet in onze broek mogen plassen, de rest denk je er maar bij.
De Indiërs willen zeer graag in de Ganges uitgestrooid worden, omdat zij dan niet geïncarneerd worden.
Echte plantrekkers toch .

Om tot dit besluit te komen hoef je toch geen buiten- of bovennatuurlijke ingevingen te ontvangen of geen ingewikkelde theorieën te verkondigen?
Deze uitspraak stond immers al in de "Kleine Catechismus van de Katholieke Kerk" die zéér lang geleden in de lagere scholen werd gebruikt.

De kleine catachismus vergeet iets ... je bent een levensziel, omhuld in een etherische (geestes) kleed met hier in het aardse omhuld in een stoffelijk kleed, ons lichaam dus. Ene ... als ik mij niet vergis wordt ook nog het zeer, in deze tijd van kennis, het onbenullige sprookje verteld van een adam en eva. Hoe onbewust moet je niet zijn om dat te geloven? Laat staan dat verhaaltje van de appel en het uitdrijven van het paradijs. Volkomen onzinnig maar misschien nodig geweest in die zeer vroege tijden om de mens toch iets te geven wat de God machtig en streng wist te maken zodat ze meer in het gareel zouden blijven. Ik heb nooit in het vagevuur kunnen geloven en in dat zgn paradijs. De mens zelf heeft de verantwoording wat deze doet of laat dat is juist de ontwikkeling wat de mens bewuster kan maken. Zelf ondervinden dit binnen de mogelijkheden en het kunnen. En zoals Reini zegt dat de mens weder geboren wordt als een leeg blad is ook niet juist. Al je gevoel indrukken van ervaringen van uit je vorige levens maakt juist die je bent. Het ontwaken van die gevoelens in je als baby en kind heeft ca een drie decennia 's nodig daar voor maar er zijn uitzonderingen die het vlugger doen ... en dat zijn wat wij noemen die zgn wonderkinderen zoals Beethoven, Mozart, enz. die kwaliteiten leert geen mens in één leven die gevoelens zijn opgedaan in vorige levens of denk je dat het enkel de schikking is van de neuronen en synapsen in je hersenmassa?

reini schreef:Prima dat diezelfde aanname , nl. de ziel die voort bestaat na het overlijden, maar vanuit een andere gezichtshoek bekeken, eens onder de aandacht wordt geplaatst.

Neem me niet kwalijk hoor als ik, voor mij zelf gespekend,je vertel dat die oude geschriften een doodlopende zaak is. Het is zijn flarden van geschiedenis, en aanpassingen van de schrijvers en vertalers, passend bij het momentele politieke religie klimaat van het moment wat ik allang geleden in de vuilnis heb gegooit.

Waarschijnlijk werd Janx vanuit zijn jeugd reeds met het geloof van hemel, hel en vagevuur geconfronteerd.
3 plaatsen waar ene god de zielen naar verwijst, naarmate hoe aardig of onaardig ze voor hun medemensen waren tijdens hun leven.

ja ... ik kwam dat tegen in mijn jeugd en had daar telkens ruzie met diegene die dat mij probeerde aan te praten tot dat het mij verboden werd om nog aanwezig te zijn bij het vertellen van doe sprookjes.

Janx ziet dat dus enigszins anders : de mens is gedoemd om -tig aantal malen in een nieuw leven weer te keren na de dood, om dan ten lange leste volmaakt eindelijk rust te vinden.

Ik begrijp hieruit dat je het oude aangeleerde niet los kan laten en van mijn vorige vele uiteenzetting niets hebt kunnen begrijpen noch enige moeite hebt kunnen opbrengen om zelf eens het leven te aanschouwen en vanuit de door mij aangedragen visie te bekijken. Direct oordelen en dat te verkondigen, ik heb je toch wel iets hoger in geschat Reini.

Waar juist is me nog steeds niet duidelijk, we zullen de boeken over reïncarnatie erop na moeten lezen.
Het is duidelijk een vermoeiende bezigheid, omdat we als baby telkens weer met een onbeschreven blad moeten beginnen...we leerden zelfs niet uit vorige levens dat we niet in onze broek mogen plassen, de rest denk je er maar bij.

Reini, als de mens een hele lange tijd in een coma heeft gelegen dan zijn ze meestal de parate kennis kwijt indien ze zijn daaruit zijn ontwaakt.
Ze moeten zich alles weer eigen maken zowel hun woordenschat en betekenissen daarvan alswel de lichamelijke handelingen. Als je bent gestorven, dan kan het soms ook lang duren voordat je weer wordt aangetrokken bij een conceptie, en gedurende die wachttijd ben je ook als zijnde slapende in het onbewust ( denk hierbij aan een droomloze aardse diepe slaap). Stel dat het wel eens honderden jaren kan duren, ik zeg maar wat, denk je dan dat je de taal nog kent en de begrippen die er bijhore welke je geleerd hebt in het levensbewustzijn van daarvoor?

De Indiërs willen zeer graag in de Ganges uitgestrooid worden, omdat zij dan niet geïncarneerd worden.
Echte plantrekkers toch .

hi en dan toch nog ooit ontdekken dat het niet werkte. Er komt een moment ooit, dat de mens zichzelf kan terug zien hoe deze geleefd heeft en zich heeft ontwikkeld in al zijn vele levens en van waaruit hij is ontstaan. Niets gaat er verloren, geen gedachte of handeling die heeft plaats gevonden. Maar Reini, leg dit maar weer gewoon terzijde dat maakt niet uit. Je zal het allemaal ooit zelf wel ervaren wat het leven is, en welke evolutie weg je bent gegaan.

Lukas schreef: janx schreef : De innerlijke mens zelf is onverwoestbaar, enkel het lichaam zelf valt uiteen indien het innerlijke er uit is verdwenen.
@ janx:
. . . / . . .
De vraag was: Uit hoeveel delen bestaat de mens?
Het antwoord: De mens bestaat uit twee delen, namelijk uit een stoffelijk lichaam dat sterfelijk is en een onsterfelijke geest die de ziel wordt genoemd.

Nog een geluk dat er dan volgens dezelfde (geloof)-strekking ofte doctrine, heel wat stoute zieltjes naar de hel gaan.
Want in die andere zogenaamde (eind)bestemming zou het anders nogal drummen worden.

Intussen is daar wel een mouw aangepast, doordat de enen het nirwana en of walhalla gebruiken.
En hun god Jahweh, Allah en of wat anders noemen.
"Als 't kind maar een naam heeft" zou mijn opoe zaliger zeggen.
En wie weet vanwaar zij nu haar nazaten in 't oog houdt

sw

Janx schreef oa.

"Maar Reini, leg dit maar weer gewoon terzijde dat maakt niet uit. Je zal het allemaal ooit zelf wel ervaren wat het leven is, en welke evolutie weg je bent gegaan."

Doe ik, goeroe Jan.
Neem er nog even akte van dat ik met "geloofje", wat jou aangaat, geen religie bedoel, wel hetgeen waar jijzelf van overtuigd bent; het overgaan van de geest naar een nieuw lichaam.
Dat is toch ook een geloof, niet?
Want er is geen enkel bewijs voor.

Dat is toch ook een geloof, niet?
Want er is geen enkel bewijs voor.

Weet je Reini, de smaak van zoet,zuur, bitter en zout die jij proeft, is ook niet te bewijzen naar de ander. Je kunt het vertellen maar ze moeten je geloven dat het smaken zijn, tot dat men zelf heeft geproeft.
Dan is het pas weten.