Wordt arbeid schaars?

[Fazal]

Over dit onderwerp zijn hier al ettelijke discussies gevoerd, en telkens weer zitten er van die slapjanussen tussen die hier op 'hun eigen' beroepsleven komen stoefen. 'Zij' hebben gewerkt, anderen niet, of toch niet zo lang en zeker niet zo hard als 'zij'!???
Werklozen en werkzoekenden, zijn allemaal leeghangers in hun ogen. En ze moeten maar dit en ze moeten, of moesten, maar dat.

Alleen degenen die met wat geluk, nooit zonder job hebben gezeten, alleen 'zij' weten het beter.
Ze hebben er geen benul van hoe sommige, en er zijn er heel wat, echte werkzoekenden er 7/7 volle werkdagen van maken?

Ze beseffen zelfs niet dat zij met hun ziekmakende kritiek, zij daarmee eigenlijk een soort afgunst uiten, van ik heb moeten werken en jullie hebben geen poot uitgestoken.

Oké, er zitten luiaards tussen, maar die vindt je overal, en nog meest en dat zijn dan nog de ergste, onder de werkende klasse.
Zo van verdorie, is 't nu nog altijd geen 5 uur, En nondenonde, 't is morgen weeral maandag, en ook nog, joepie 't is vrijdag vandaag, dat maar al rap 12 u is.

Tegen dat de verlossende bel weerklinkt, staan ze al een kwartier helemaal klaar om zich met tientallen tegelijk zo snel mogelijk door de ontsnappingsdeur te wurmen.

Ik heb het allemaal meegemaakt, ikzelf heb mijn job 'altijd' heel graag gedaan, en ik zat, vooral tijdens de wintermaanden soms van verveling, met ongeduld de maandag af te wachten, maar dat was voor mij absoluut geen reden om werklozen af te maken!

En nog iets beste Wil, het kunnen niet allemaal IT-ers zijn! Als er teveel komen, zullen er ook weer problemen zijn.

[Wil.]

Ja, ja, ... ALS er te veel IT-ers zijn ....
Als ons kat een koe was ...

We zijn nog mijlenver verwijderd van dát scenario.

[Gast]

Ja, ja, ... ALS er te veel IT-ers zijn ....
Als ons kat een koe was ...

We zijn nog mijlenver verwijderd van dát scenario.

Ooit van de millenium bug gehoord ? Een paar jaar voor het jaar 2000 werden honderden omgeschoold tot IT-er om overal op zoek te gaan of er in de software van hun bedrijf de millenium bug ging toeslaan . De boekhouder , de magazijnier , iedereen moest plotseling ITer gaan spelen. Toen na 2000 bleek dat die bug erg overroepen bleek te zijn , werden al die gasten terug degradeert

Vertel me trouwens eens , waarin gaan die 9000 IT'ers hun tijd steken ? De IT'ers die tegenwoordig afstuderen worden aangeworven met een interimcontract voor een "projectje" dat misschien niet eens drie maanden duurt. Daarna staan ze terug aan de dop , en telt hun jobke niet eens mee om uit het werklozenstatuut te geraken. De IT'ers van de toekomst worden even grote sukkelaars als diegenen met een dagcontract. En daarbij komt nog dat er tegenwoordig in die branche veel meer kaf dan koren afstudeert.

[dejules]

Ja, ja, ... ALS er te veel IT-ers zijn ....
Als ons kat een koe was ...

We zijn nog mijlenver verwijderd van dát scenario.

Ooit van de millenium bug gehoord ? Een paar jaar voor het jaar 2000 werden honderden omgeschoold tot IT-er om overal op zoek te gaan of er in de software van hun bedrijf de millenium bug ging toeslaan . De boekhouder , de magazijnier , iedereen moest plotseling ITer gaan spelen. Toen na 2000 bleek dat die bug erg overroepen bleek te zijn , werden al die gasten terug degradeert

Vertel me trouwens eens , waarin gaan die 9000 IT'ers hun tijd steken ? De IT'ers die tegenwoordig afstuderen worden aangeworven met een interimcontract voor een "projectje" dat misschien niet eens drie maanden duurt. Daarna staan ze terug aan de dop , en telt hun jobke niet eens mee om uit het werklozenstatuut te geraken. De IT'ers van de toekomst worden even grote sukkelaars als diegenen met een dagcontract. En daarbij komt nog dat er tegenwoordig in die branche veel meer kaf dan koren afstudeert.

Vorige week kwam het verontrustende bericht naar buiten dat het aanbod ict'ers de verwachte groei van de ict-sector niet bijhoudt. Maar als je om je heen kijkt, goed luistert en fora erop naslaat, blijkt er toch iets anders aan de hand te zijn.
Deze berichten werden flink gedeeld en op fora en nieuwssites gingen lezers flink tekeer. De algehele toon bleek vooral die van verontwaardiging te zijn. Uitgaande op de reacties blijkt er helemaal geen tekort te zijn, maar zijn de verhoudingen en eisen gewoon erg scheef. Waar gaat het precies mis? Wat zit de gemiddelde IT'er dwars? Wij ploegden de fora door en gingen het gesprek aan met enkele IT'ers.
Onrealistische eisen
Een van de veelgehoorde klachten was toch wel de onrealistische eisen. Men zoekt iemand die net is afgestudeerd maar toch ruim vijf jaar ervaring heeft. Dat zou in sommige gevallen best kunnen werken als de sollicitant in het verleden tijdens de studie heeft bijgeklust maar soms wordt deze ervaring gevraagd voor een pakket (of framework) dat nog niet eens vijf jaar bestaat.
Daarbij zijn er tegenwoordig zoveel ontwikkelomgevingen, frameworks, managementsystemen en in-house applicaties dat je soms de gekste combinaties ziet in vacatures. Sommige bedrijven zijn daar blijkbaar heel star in. Er zijn genoeg ontwikkelaars die misschien nooit met taal x gewerkt hebben, maar wel met taal a, b, c, en z. Met de kennis en kunde die zij hebben in deze talen is het makkelijk switchen. Als je eenmaal de juiste (ontwikkelaars) denkwijze/mentaliteit hebt is het niet heel moeilijk om aan de slag te gaan met een nieuwe taal (uitzonderingen daargelaten natuurlijk).
Soms gaat het zelfs zo ver dat er in een vacature wordt gevraagd om een systeembeheerder en er tijdens sollicitatiegesprekken blijkt dat er ook geprogrammeerd moet worden.

http://webwereld.nl/markttrends/93888-t ... iet-lachen

[dejules]

Beste Fazal, ik heb in mijn kennissenkring een paar 50+ ers die ook zonder werk gevallen zijn de voorbije paar jaar. Ze zijn allemaal weer aan de slag. En hoe komt dat? Omdat die mensen allemaal brede kwalificaties hebben. Ze hebben zich in het verleden bijgeschoold, ze hebben nieuwe competenties toegevoegd aan hun basiskwaliteiten.
Denk je nu echt dat een IT-er met kennis van zaken ook maar 1 dag moet zoeken naar werk? Ja, het duurt waarschijnlijk langer omdat hij uit de verschillende aanbiedingen een juiste keuze wil maken.

U komt uit de levenslang benoemde leegloperij. U heeft geen recht om te praten over deze materie aangezien dit niet uw biotoop is.

https://kuleuvenblogt.be/2016/06/07/waa ... lijk-werk/

Met haar twee masterdiploma's wil Ellen S. maar één ding: werk vinden. Ze vertelt over haar moeizame zoektocht naar werk en haar frustrerende ervaringen met de VDAB.
Share
Ik solliciteer voor alles wat los en vast zit. Want ik wil werken. Ik wil geen paria zijn van de maatschappij, ik wil mijn steentje bijdragen

Frustraties. Aaargh. Godjeminee. Wat een ellende om werk te zoeken en vooral te vinden. Maar laat ik beginnen met mij voor te stellen alvorens u mijn grieven mee te delen.

Ik ben Ellen, 28 jaar, hooggeschoold. Hooggeschoold in de letterlijke betekenis van het woord: er staan twee universitaire diploma's op mijn nachtkastje te prijken. "Masterdiploma's", zoals ze de vroegere licentiatendiploma's tegenwoordig noemen. Meer bepaald het zeer gegeerde geval 'master in de wijsbegeerte en moraalwetenschappen' mag ik het mijne noemen, en de zowaar nog relevantere 'master in de klinische psychologie optie volwassenen'.

Nu daag ik u uit om met deze diploma's werk te proberen te vinden in de achterbuurten van Oost-Limburg (en de verre omstreken, that is). De enkele geschoolde jobs in de buurt zijn een Walhalla voor een ander soort mens, de geprivilegieerde mens-met-ervaring. Of de bachelordiplomahouder. Een onbereikbare Graal voor de arme, godverlaten ziel die nergens de kans krijgt om ervaring op te doen.

Voor u mij onterecht beschuldigt van selectieve sollicitaties: neen, zeg ik u! Ik solliciteer voor alles wat los en vast zit: ik solliciteer voor administratieve jobs. Ik solliciteer op secretaressenjobs. Gerantenjobs. Maatschappelijk-assistentenjobs. Want ik wil werken. Ik wil geen paria zijn van de maatschappij, ik wil mijn steentje bijdragen. Ik wil mij nuttig voelen, ik wil af en toe mijn talenten tentoonspreiden, mijzelf bijschaven. Ik wil een loonbriefje, hoe mager ook. Ik wil niet maandelijks een dopkaart in de brievenbus van de plaatselijke vakbond droppen, om dan braafjes op mijn schamele 400 euro te wachten. There's more to me than that.

Ik heb een goed cv. Een mooie, unieke op-maat-geschreven-motivatiebrief-voor-elke-specifieke functie. Ik heb een auto. Ik spreek mijn talen. Ik ben gemotiveerd. Ik schrijf zonder dt-fouten. Ik ben volledig op de hoogte van de moderne computertoepassingen. Mijn strafblad is maagdelijk wit. Ik wil mij bijscholen, graag zelfs. Nee, méér dan graag, ik snák ernaar om mijzelf te ontplooien, om mij in een massa informatie te begraven en er dan wijzer uit te komen. Ik ben een vrouwelijke Sponge Bob, op zoek naar haar water.
Share
Eenmaal in de drie weken zakt mijn gemoed tot onder het vriespunt: als ik verplicht moet plaatsnemen op de stoel bij de VDAB

Ik ben Ellen, en ik heb heel wat in mijn mars. Vraag maar aan de man van de VDAB, meneer M., die braafjes opzocht of mijn diploma's van hogeschool- dan wel van universitair niveau waren.

Eenmaal om de drie weken zakt mijn gemoed tot onder het vriespunt, en dat is als ik verplicht moet plaatsnemen op die gewatteerde stoel aan het bureau van meneer M. "En, hoe zit het ermee?" Ik slaak een lichte zucht richting pasgeverfde RAL9010-hemelgewelven en draai lichtjes met mijn ogen. "Nog niets, vrees ik." Hij: "Dan gaan we daar iets aan doen."

De eerste keer keek ik hem hoopvol aan. De man was bloedserieus, hij meende wat hij zei. Hij ging mij aan een job helpen, hier en nu! Ik spitste meteen mijn oren. "Heb je al eens gezocht op de site van 11.be?" Ik knikte en voelde me ineens opgelaten. The man has no clue. Ik kijk op álle internetpagina's met jobs. Ik weet zelfs hoe Google werkt. De laatste restjes hoop die ik nog koesterde, gooide ik in een klein kistje, om deze denkbeeldig diep onder de grond te laten zakken.

"Wij zijn er niet om jou te pesten, wij zijn er om jou op weg te helpen". Nog zo'n boutade. Dáárom moet ik zorgvuldig alle sollicitaties bijhouden, per datum, inclusief de datum waarop ik de potentiële werkgever terug contacteer omdat ik niets meer verneem na mijn sollicitatie.

"Misschien kan je cv beter." Yep, dat kan. Misschien moet ik het laten customizen bij een headhunter-bureau, inclusief grafische vormgeving met mijn initialen prominent aanwezig, niet te vergeten met een foto waarop ik tegelijk bescheiden, vol zelfvertrouwen en werf-mij-aan-gewijs in de lens kijk. Maar helaas, dat is niet wat de VDAB mij kan bieden. De VDAB haalt als een ware pro dt-fouten uit je wervingstekst, maar voor de rest kan je als hooggeschoolde best niet te veel verwachtingen koesteren. Nu ben ik niet politiek correct, ik weet het. Maar het is de waarheid.

Ik herinner het mij als de dag van gisteren, de eerste keer dat ik op een verplichte informatiesessie bij de VDAB moest. Een zootje ongeregeld bij elkaar gesmeten, opmerking nummer één. Het blijft mij een raadesel waarom men mensen tijdens zo'n sessies niet in groepen indeelt op basis van gewenst beroep/sector, diploma, werkervaring... Om een lang verhaal kort te maken: tijdens de sessie besprak de overenthousiaste stagiair maatschappelijk werk uitvoerig wat een cv zoal inhield en wat daar het best instaat. Yep, check, genoteerd. Ook de motivatiebrief kwam tot in detail aan bod. Degenen die wilden konden na het verplichte nummertje daar blijven om samen met de VDAB-consulent stap voor stap hun cv en motivatiebrief op te stellen. Er was zelfs de mogelijkheid om een inwijding in de wondere wereld van de VDAB-website te krijgen. Ik droop stilletjes af, weer een illusie armer.
Share
Indien u in de comfortabele positie van werkgever zit, wil u dan zo goed zijn om uw werkzoekende medemens met respect te behandelen?

Maar terug naar meneer M. "Heb je je VDAB-profiel al eens aangepast?", klonk het aan de andere kant van het laminaten bureau. Ik knikte. "Veel mensen weten dat niet, maar potentiële werkgevers kijken ook nogal eens op de VDAB-site, op zoek naar nieuwe arbeidskrachten". Ik knikte weer. De man opende mijn VDAB-profiel. "Waarom staat er dan niets bij het vakje, "muzikale therapie?". Ik keek de man verbouwereerd aan. "Omdat ik daar in de verste verte niet in geschoold ben", probeerde ik. Verbijstering alom bij hem. "Dan klik je toch 'basiskennis' aan!" Oké, ja. Zullen we doen, als het moet. Dat was opdracht nummer één, te volbrengen voor afspraak nummer twee.

Tegen afspraak nummer drie keek meneer M. mij mededogend aan en zei hij dat hij mij moest doorverwijzen. Zucht. Ook dat nog. "Maar je moet het zeker niet als een straf bekijken, zie het als een extra kans". Ik mocht (tromgeroffel) mijn opwachting gaan maken bij Groep Intro. Dit mysterieuze collectief behoefde toch iets meer uitleg. "En wat is daar precies de bedoeling van?" - "Je op weg helpen naar een job." Oké, was dat ook niet ietwat een hoofdopdracht van dat andere illustere collectief, de VDAB? Sarcasme begon zich van mij meester te maken en ik vroeg hem op de man af welke meerwaarde Groep Intro voor mij, als hooggeschoolde, zou hebben. "Tijdens deze beleiding wordt er maatpak-gewijs gekeken naar elke werkzoekende. Groep Intro heeft een meer intensieve begeleiding en een uitstekende uitstroom." "Ook voor mensen met een diploma?", vroeg ik hem. Dat antwoord moest hij mij schuldig blijven. "Maar", gaf hij nog even mee, "je kan ook vragen om de groepssessies over te slaan en om meteen voor de intensieve begeleiding te gaan."

Ik deed braafjes wat van mij verwacht werd en daagde om 9 uur op in Tongeren, vol goede moed. Meneer A., iemand die naar eigen zeggen "wel van grapjes en van interactie houdt", opende de sessie. "Jullie zijn hier omdat jullie een job willen". Klopt, ja. Meteen werden zwarte kaftjes uitgedeeld met informatie over de veiligheidsrichtlijnen van het gebouw, er werd besproken dat schade aan het gebouw aanbrengen "not done" was en dat respect voor iedereen een basishouding was. En ja, het merendeel van de aanwezigen was ruim boven de dertig (van betutteling gesproken).

We mochten ons voorstellen. Ik vroeg wat de bedoeling van de sessies was. "Heeft de VDAB dat niet uitgelegd?", vroeg de man mij. "Ja, doch ietwat te beknopt". Meteen klonken er een aantal verwensingen aan het adres van de VDAB, over de dualiteit van de VDAB als jobfacilitator aan de ene kant en rechter aan de andere kant. Geen antwoord op mijn vraag. Of ja, toch wel. "We gaan elkaar leren hoe je een goede indruk maakt tijdens een sollicitatiegesprek, hoe je een cv en motivatiebrief opstelt." Ok, dit werd mij te veel. Ik vertelde hem over de 200 motivatiebrieven die ik al had verstuurd. Over het uitvoerige cv, met een propere, moderne lay-out. Over mijn goede sollicitatiegesprekken, waarbij ik steevast niet word gekozen omdat ik te hooggeschoold ben en daardoor meteen mijn biezen zou pakken richting beter betaalde job van zodra de kans zich aanbood - aldus de potentiële werkgever.

"Dan kunnen de anderen wel wat van je leren." Yep, daarom was ik natuurlijk daar... Tijd voor een pauze. De tweede helft van de les bestond uit het invullen van een lang formulier dat we evengoed al op de VDAB-website hadden moeten invullen (Welke job wil je? Welke diploma's heb je? Hoever wil je je verplaatsen voor een job?). De namen werden geoefend (tweemaal, driemaal). Enkele obligate grapjes tussendoor moesten verhullen dat de lesinhoud zo luchtledig was als het gat in een Gruyère-kaas, dat de man ter plekke stond te improviseren, en dat... Ach ja, de les liep een uur te vroeg al af, dankzij onze uitstekende medewerking. Volgende afspraak binnen 2 dagen, daarna nog driemaal de volgende week. Nee hè... Wie niet waagt, niet wint en ik vroeg hem op de man af of ik de groepsfase niet mocht overslaan. Waarschijnlijk zag hij de hopeloosheid van de hele situatie ook wel in, en hij stond dit zowaar toe. Dan maar op  naar de individuele begeleiding. Volgende week donderdag om 14 uur. Expect the best, be prepared for the worse.

Vooraleer ik de brui aan dit schrijven geef, nog even dit: indien u in de comfortabele positie van werkgever zit, wil u dan zo goed zijn om uw werkzoekende medemens met respect te behandelen? U hoeft ons niet allemaal aan te nemen, dat lukt waarschijnlijk ook niet als u tweehonderd sollicitanten voor een job heeft. Maar geef een teken van leven. Mail even om te zeggen dat de sollicitatie goed is aangekomen. Dat u ons tijdig op de hoogte zal brengen indien er een beslissing wordt genomen. En wees, eens de knoop is doorgehakt, wat origineler en vriendelijker dan:

"Geachte mevrouw/heer,
Wij hebben u niet weerhouden voor deze functie.
Vriendelijke groeten."

Velen zullen u dankbaar zijn.

Vriendelijke groeten,
Ellen S.

[Gast]

http://webwereld.nl/markttrends/93888-t ... iet-lachen

En nu graag een artikel waarin hetzelfde staat voor Belgie !
Het is niet omdat het regent in Parijs, het druppelt in Belgie dat dit ook van toepassing is voor Nederland.

[Gast]

Misschien is Ellen S. sedert 23.02.2015 (nu na 2 jaar en 7 maanden ) wel al aan een job geraakt ! Heb jij daar enig zicht op ?

[Wil.]

Misschien is Ellen S. sedert 23.02.2015 (nu na 2 jaar en 7 maanden ) wel al aan een job geraakt ! Heb jij daar enig zicht op ?

Wat een gans, die Ellen:

(...) Meer bepaald het zeer gegeerde geval 'master in de wijsbegeerte en moraalwetenschappen' mag ik het mijne noemen, en de zowaar nog relevantere 'master in de klinische psychologie optie volwassenen'.

Nu daag ik u uit om met deze diploma's werk te proberen te vinden in de achterbuurten van Oost-Limburg (en de verre omstreken, that is). De enkele geschoolde jobs in de buurt zijn een Walhalla voor een ander soort mens, de geprivilegieerde mens-met-ervaring. Of de bachelordiplomahouder. Een onbereikbare Graal voor de arme, godverlaten ziel die nergens de kans krijgt om ervaring op te doen.

Alfa's en gamma's zijn er op overschot, maar daar denkt een wijze wijsbegeerster niet aan vóórdat ze aan de studies begint. Ze kan nog een ma-na-ma klompenmaakster bijnemen. Gegarandeerd aan de dop.
Een middelbareschool whiz kid die op zijn computer heeft geslapen, krijgt aanbiedingen voordat hij 18 wordt. Een bachelor IT begint aan 2.000 netto. Ellen komt niet verder dan "Aaargh" en "ik heb een goed cv" . Neen. Dat heeft ze niet. Een goedE cv (centrale verwarming) misschien wel, maar met haar basiskennis van gebruikspakketten staat ze niet verder dan een 6e jaars in het middelbaar.

Ze doet er goed aan dit categorisch imperatief toe te voegen aan haar cv: 'een diploma wijsbegeerte is waardeloos op de arbeidsmarkt'.
Zeg dat ik het gezegd heb.

[dejules]

Ze doet er goed aan dit categorisch imperatief toe te voegen aan haar cv: 'een diploma wijsbegeerte is waardeloos op de arbeidsmarkt'.
Zeg dat ik het gezegd heb.

Inderdaad, enkel een politieke lange arm en de juiste partijkaart in ruil voor een benoeming voor het leven. Meer moet dat niet zijn, toch?

[dejules]

Misschien is Ellen S. sedert 23.02.2015 (nu na 2 jaar en 7 maanden ) wel al aan een job geraakt ! Heb jij daar enig zicht op ?

Ellen werkt nu in de statutaire biotoop. Zij is nu wereldambtenaar.

[Flashback]

Aangezien wij steeds een paar jaar achterlopen op onze buren vond ik de inhoud van de reactie van Ellen S. heel toepasselijk voor Vlaanderen !
Het fenomeen deeltijdse arbeid en vooral interim arbeid was daar in Nederland al lang ingeburgerd voor het hier voet aan de grond kreeg. Waarschijnlijk was onze sociale gedrevenheid er oorzaak van dat dergelijke systemen hier pas later ingevoerd werden.

[Wil.]

Misschien is Ellen S. sedert 23.02.2015 (nu na 2 jaar en 7 maanden ) wel al aan een job geraakt ! Heb jij daar enig zicht op ?

Ellen werkt nu in de statutaire biotoop. Zij is nu wereldambtenaar.

Ah, ja, want "ze spreekt haar talen" naar eigen zeggen.

[dejules]

Misschien is Ellen S. sedert 23.02.2015 (nu na 2 jaar en 7 maanden ) wel al aan een job geraakt ! Heb jij daar enig zicht op ?

Ellen werkt nu in de statutaire biotoop. Zij is nu wereldambtenaar.

Ah, ja, want "ze spreekt haar talen" naar eigen zeggen.

Zij is geïnstrueerd in de taal van "horen, zien en zwijgen" en wachten op het uitgestelde loon.

[Fazal]

Ja, allemaal goed en wel, maar wat doen we dan met de hand-arbeiders?
Ook daar wringt het schoentje. Ook zij, hebben het moeilijk om werk te vinden!
En ik schreef het al, het kunnen niet allemaal IT-ers zijn.

Niet iedereen heeft de mogelijkheden gehad om te studeren, zij het om financiële redenen, ofwel omdat ze het verstandelijk niet aankonden.
En dan nog ..., het aantal werkzoekenden 'in aanbod' overstijgt in grote mate 'de vraag naar werknemers' door werkgevers!
Gezien ze dus keuze genoeg hebben, blijven vele echte werkzoekenden in de kou staan.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat de werkgever hoge eisen stelt, en idd, het gaat zo ver, dat ze over het algemeen iemand zoeken, die pas is afgestudeerd, en minstens 5 jaar ervaring heeft, en dan nog liefst in de sector waar de werkgever iemand nodig heeft.

Als het niet zo triestig was, ik zou er kunnen mee lachen. Want het is zo absurd als het maar kan.

[dejules]

Ja, allemaal goed en wel, maar wat doen we dan met de hand-arbeiders?
Ook daar wringt het schoentje. Ook zij, hebben het moeilijk om werk te vinden!
En ik schreef het al, het kunnen niet allemaal IT-ers zijn.

Niet iedereen heeft de mogelijkheden gehad om te studeren, zij het om financiële redenen, ofwel omdat ze het verstandelijk niet aankonden.
En dan nog ..., het aantal werkzoekenden 'in aanbod' overstijgt in grote mate 'de vraag naar werknemers' door werkgevers!
Gezien ze dus keuze genoeg hebben, blijven vele echte werkzoekenden in de kou staan.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat de werkgever hoge eisen stelt, en idd, het gaat zo ver, dat ze over het algemeen iemand zoeken, die pas is afgestudeerd, en minstens 5 jaar ervaring heeft, en dan nog liefst in de sector waar de werkgever iemand nodig heeft.

Als het niet zo triestig was, ik zou er kunnen mee lachen. Want het is zo absurd als het maar kan.

Waarom zitten er 4.000 Belgische ingenieurs 50+ werkloos thuis?
Waarom zijn er vele duizenden ICT-ers werkloos?