OP satijnen vleugels...3

De vogel in mijn treurwilg: Een grote bonte specht.

Robbe

Allerheiligenbloemen...of allerzielenbloemen?



Terwijl de dag sterft in het westen...
loop ik plompverloren
in de everzwijnensporen.

Robbe

Een vogeltje in mijn tuin vandaag ?
Zeg maar gerust vogel !

Ik kon hem aaien, maar heb hem toch maar verjaagd,
tot eer en glorie van mijn visjes...

Robbe

Hij bleef aan mijn tuinvijvertje zitten, er scheelde iets aan, kon niet opstijgen. Hij werd opgehaald door een man van de vogelbescherming, die zei dat zijn poot gebroken was. Ik hoop dat hij nu herstelt, het was trouwens een jong van dit jaar.

mvg

Robbe

Geluk met een ongeluk, Robbe, dat jij hem hebt gevonden.
Het zijn mooie vogels, hier zie ik ze af en toe in de Mick,
maar ze blijven altijd op afstand van de mensen.

groetjes,
ria

Helaas Ria, het beestje heeft het niet overleefd, hij bleek ook nog eens hagel van een jachtgeweer op zich te hebben. Ik was er niet goed van toen ik het nieuws hoorde. En nog steeds...

mvg

Robbe

Robol schreef:Helaas Ria, het beestje heeft het niet overleefd, hij bleek ook nog eens hagel van een jachtgeweer op zich te hebben. Ik was er niet goed van toen ik het nieuws hoorde. En nog steeds...

mvg

Robbe

Dat is spijtig en triest,ondanks de goede zorgen.
Onze dochter is even thuis uit Afrika, voor haar werk.
Tijdens haar afwezigheid stierf het jonge hondje, een boreling van enkele dagen.
De kleinkinderen hadden het nog zo trots en gelukkig getoond.Iedereen was in de wolken.

En ondanks alle goede zorgen, ook van papa, is het toch overleden,
waarschijnlijk was het te klein, de mama te oud? (12 jaar)
Wat zal ze haar jong missen.
En zo is er ook verdriet, 6000 km ver, maar ook hier.
Dat is helaas het leven.

snik-snik,
ria

Natte november,
al zag ik wel eergisteren de zon mooi ondergaan...





en ook de voedertafel werd gisteren al druk bezocht door de koolmeesjes
en een roodborstje...




Zo blijft mijn natuurdagboekje 2017 up-to-date!

Robbe

Snow is falling...
Wind is blowing.

Koning Winter in mijn tuin.





Warme groetjes

Robbe

een bezoekertje aan de voedertafel: de pimpelmees met zijn hemelsblauwe kruintje...




en wat naar beneden valt, daar profiteert een musje van...

Robbe

100 jaar geleden schreef de zoon van mijn overgrootvader,
een verre neef van mij dus, onderstaande tekst van een kerstlied.

Misschien zijn er nog bezoekers die het kunnen meezingen,

zalig Kerstfeest iedereen !

Robbe

Daar ligt in de kribbe lief Jezuke zoet,
het lammeke Gods dat ons zondekes boet.
Het komt uit den hemel, waar d'engeltjes zijn,
om ons te verlossen van d'eeuwige pijn.
Om ons te verlossen van d'eeuwige pijn.

O! Ziet toch hoe schoon het in 't kribbeke ligt,
hoe 't lacht op ons allen met stralend gezicht.
Hoe 't reikt met zijn armkes, alsof het ons zei:
"Ik zie u zo geerne! Komt allen bij mij!
Ik zie u zo geerne! Komt allen bij mij"

Wij komen! Wij komen! O Jezuke zoet
Bij U is het schoon en bij U is het goed
Wij geven U alles, 't zij groot of 't zij klein:
wij willen voor eeuwig uw vriendekes zijn
Wij willen voor eeuwig uw vriendekes zijn

Een nieuw jaar,
ik hoop in de natuur
opnieuw veel te ontdekken !

het pimpelmeesje
was er toch al bij

en ik was blij
want ik mocht 'm "trekken"...

Robbe

beste Robbe,

wat een aangename verrassing:
'Daar ligt in de kribbe lief Jezuke zoet'.
We zongen dit liedje in de lagere school -
moet nu ongeveer 70!! jaar geleden zijn.
We leerden het aan bij een muzikale onderwijzer.

De eerste twee strofen ken ik nog ongeveer uit het hoofd.
De melodie zit er dan weer voor altijd perfect in.
Ieder jaar, in de mis op kerstdag, speel ik zacht op het orgel,
tijdens de lange communiegang, een vijftal oude kerstmelodieën.
'Daar ligt in de kribbe' is daar steevast bij.

Nog eens fijn 'bedankt' robbe voor deze ontdekking,
waar 70 jaar moest worden op gewacht.
Mijn tweede nieuwjaarsdag kan niet meer stuk ...

denook

Wij zongen van dat liedje de twee eerste stroofjes.
Het laatste ken ik niet.
Dat is zeker 70 jaar geleden, misschien langer.
Zo zie je maar bij wie de jaren hier voorbijsnellen.

Niet bij Robbe, want zijn gedichten blijven altijd even jong.
Met een knipoog naar Robbe, zijn lezers en het nieuwe jaar

ria