Komt het dan toch allemaal neer op geld?

maior domus schreef: Ik vrees dat rijke mensen meer kansen hebben om te genieten, of vergis ik me?
Wat is jullie idee daarover?

ik heb het idee dat rijke mensen minder genieten dan de doorsnee mens .

rijke mensen zijn slaven van hun geld ,
rijke mensen zijn nooit zeker dat ze echte vrienden hebben ,
rijke mensen leven voortdurend (zich bewust of onbewust )  in angst hun kapitaal te verliezen ,
rijke mensen zijn over het algemeen materialisten ,

ik heb bv jaren gespaard om mij een elektronisch drumstel te kunnen kopen " 3000€ " stond op mijn bucketlist 
heb dit op mijn 50ste verjaardag gekocht 

nu geniet ik er van 

verlangen naar is soms meer genieten dan dat je het gewoon maar kan doen 

en voor ongeveer 650€ per persoon kan je met een privé jet naar parijs 
hier is de link  ,je kan zelf op de site bekijken wat het allemaal kost  ...je hoeft echt niet rijk te zijn om je doel te bereiken 


Boek een privé jet <-------------klik en je kan zelf uitvissen hoeveel het kost ....;

Ik denk dat inderdaad heel wat rijke mensen slaaf zijn van hun geld.
En verslaafd zijn aan meer en meer.
En het is ook zo dat het niet altijd goed komt met de winnaars van een grote lotto pot.
Maar het is veeleer een mentaliteit, hoe je er mee omgaat.
Want ik geloof ook dat er rijke mensen zijn die in alle discretie en zonder overdrijvingen kunnen genieten.
Maar als je maandelijks moet krabben om rond te komen, zijn de mogelijkheden om te genieten toch kleiner lijkt mij?






Bedankt voor de link, maar dat is niet wat ik wens.
Ik wil meer
Aeolus vliegt met een Cirrus SR22.
Dat is een propellervliegtuigje.
Ik wil eens de ervaring van een privéjet zoals een Learjet of een Cessna Citation, en naar Basel (Zwitserland) omdat ik daar soms moet zijn.
Een Cirrus doet er dubbel zo lang over en heeft geen drukcabine.
Met een jet kost een enkeltje minimaal 1500 per persoon schat ik.
Niet onbetaalbaar, maar toch ook niet iets wat een werkmens even uit z'n portefeuille haalt.

Maar behalve de praktische dingen, stel ik mij vooral de vraag:
Kan een mens wel onbezorgd genieten van elke dag, als hij op de materiële zaken moet letten
En indien ja, hoe doe je dat dan?

maior domus schreef:

Bedankt voor de link, maar dat is niet wat ik wens.
Ik wil meer
Aeolus vliegt met een Cirrus SR22.
Dat is een propellervliegtuigje.
Ik wil eens de ervaring van een privéjet zoals een Learjet of een Cessna Citation, en naar Basel (Zwitserland) omdat ik daar soms moet zijn.
Een Cirrus doet er dubbel zo lang over en heeft geen drukcabine.
Met een jet kost een enkeltje minimaal 1500 per persoon schat ik.
Niet onbetaalbaar, maar toch ook niet iets wat een werkmens even uit z'n portefeuille haalt.

heb dit gewoon even snel opgezocht als voorbeeld ...zelf weet ik niet veel van vliegtuigen 


genot is eigen aan het individu    ..;m.a.w. genot ligt bij iedereen anders  

ik geniet als ik gitaar of drums speel 
ik geniet  er van  dat ik m'n kat heb geleerd een antwoord te geven als ik haar zeg spreekt
ik geniet als ik een computer game speel
ik geniet er van om hier m'n best te doen om iets te schrijven waarop u dan een reactie plaatst 

allemaal kleine dingen  maar ik heb ze elke dag en zo hou ik mijn depressie onder controle 
als ik me slecht voel dan ga ik meestal wat tokkelen op mijn gitaar  of durf wel eens een jointje roken

ik zeg bijna elke dag tegen mezelf "alles is goed"
 
genot komt vanzelf .......


ikzelf kan geen genot vinden in wat u als genot ziet ...u zal een kort moment genieten en dan is het gedaan 
de volgende dag is er geen vliegtuig nie meer 
dan heb je nog slechts een herinnering  

Geniet elke dag van kleine dingen: een lekkere tas koffie terwijl je een interessant programma bekijkt dat je opgenomen hebt, eens afspreken met vrienden om wat bij te praten, vrijwilligerswerk, een wandeling in de natuur, een spelletje of boekje lezen met de kleinkinderen enz.  Iedereen kan dit aanvullen met dingen waarvan jij geniet. Maar wat het belangrijkste is:  genieten van elke dag dat je gezond bent!  Ik denk dat vele rijke mensen ook veel zorgen hebben om hun geld, en dat er velen eenzaam zijn. Want wie zijn hun vrienden? Ze kopen vriendschap. Vele rijken kunnen niet de gewone dingen doen, vb prinses Elisabeth kan niet naar een bioscoop met vriendinnen gaan of eens lekker uitgaan en uit de bol gaan. Wat de grote wensen zijn:  probeer een grote wens waar te maken, maar brengt dit blijvend geluk? vb: Het noorderlicht zien: je betaalt veel voor een reis in de kou en dan is het niet zeker dat er juist dan noorderlicht is! Er blijft alleen teleurstelling over. Probeer tevreden te zijn met wat je hebt, dat brengt het grootste geluk!

Er is zoveel waar je van kan genieten.
Schrijven is mijn grote passie, mijn grote geluk.
Boeken, nog een passie.
's Avonds in pyjama naar een goede film of feuilleton kijken op tv.
Zien hoe gelukkig mijn kat is.
Strijken, soep maken, is ook genieten voor mij.
Met geld is het leven gemakkelijker, maar moest ik de lotto winnen
dan geef ik sowieso de helft aan mijn dochter.

Seppe123 schreef:Probeer tevreden te zijn met wat je hebt, dat brengt het grootste geluk!

Ik ben het hier op zich wel mee eens, maar ik denk toch ook dat als je geen wensen en dromen meer hebt, je leven een beetje stil staat.

Als ik naar het nieuws kijk word ik ook dikwijls kwaad over de graaipolitiek. Of een minister die overtuigend zegt dat hij met Inbev gaat spreken die geen belastingen betalen en alles duurder maken terwijl ze zoveel winst maken. ( van dat gesprek horen we dan niets meer). Ik maak me geen illusies meer. Ik heb beslist dat ik op mijn 60 ste stopte met werken. Ik weet dat ik heel blij mag zijn met die kans. Vele mensen rond mij zijn gestorven voor ze op pensioen waren. En die zeiden: als ik met pensioen ben, dan ga ik profiteren! Ik heb een bescheiden pensioen en ik leef ernaar. Ik kom niets tekort. Maar natuurlijk: mensen die de gezondheidszorg niet kunnen betalen, kunnen ook minder genieten van kleine dingen.  In mijn buurt woont er iemand van 70 ( een rijke zelfstandige) die nog elke dag van 's morgens tot 's avonds werkt.  Wat is hij met zijn geld? Ik geniet van elke dag, en verveel me geen seconde. Mijn leven staat echt niet stil!  Mijn grootste wens: een goede gezondheid en dat mijn kinderen en kleinkinderen gelukkig zijn. Dat is mijn Bucketlist!

Seppe123 schreef:In mijn buurt woont er iemand van 70 ( een rijke zelfstandige) die nog elke dag van 's morgens tot 's avonds werkt.  Wat is hij met zijn geld? Ik geniet van elke dag, en verveel me geen seconde. Mijn leven staat echt niet stil!  Mijn grootste wens: een goede gezondheid en dat mijn kinderen en kleinkinderen gelukkig zijn. Dat is mijn Bucketlist!

Geld hebben is gemakkelijk, maar als dat 'alles' is wat je hebt, dan ben je een arme mens.
Mijn 'dromen en wensen' gaan niet over extremen. En als mijn dromen niet uitkomen, dan is dat zo. Maar dan heb ik tenminste het plezier gehad van te dromen. Moest ik (ik=persoonlijk) geen dromen meer hebben, dan wil dat zeggen dat ik alles gehad/gedaan heb dat ik ooit wilde. Dan mag het voor mij stoppen.
Op pensioen moet je gaan van zodra je de kans hebt. Wij hebben ook geen moment getwijfeld. Niet iedereen heeft het geluk nog een 'later' te krijgen. 
En ook mijn wens is een goede gezondheid en geluk voor ons, onze kinderen en kleinzoon. Maar dat is niet mijn bucketlist, want daar heb ik zeer weinig tot geen invloed op.

De zin van het leven bestaat NIET
uit het verlangen naar wat men niet kan hebben,
maar de ware levenskunst is
tevreden zijn met hetgeen men heeft.

En geluk krijgt pas een diepere waarde
als men het belangeloos kan delen.

sw

Ik heb er geen probleem mee om alles wat ik zou  willen indien ik er genoeg geld voor had te negeren.
Er zullen wel mensen zijn die ook plezier halen uit het koesteren van fantasiën, wat waarschijnlijk ook een reden is waarom er zoveel op de lotto gespeeld wordt, maar dat wijst toch enigszins op verveling en weinig aanleg/talent om te kunnen genieten van wat ze al hebben of wat ze binnen de mogelijkheden nog kunnen hebben.

Men zou  alles wat meer is dan strict genomen nodig als een plezant extra moeten beschouwen  en daar ten volle van genieten.  Dat  (materieel)  minimum waaraan voldaan moet zijn om te kunnen genieten van het leven kan  bij sommigen heel laag liggen. Als je al tevreden bent met je bewustzijn  kan je met wat eten en drinken op een berghelling gaan zitten in de lotushouding voor de rest van je leven en je genot zoeken in mystieke geestesverruiming, zogezegd om deel te hebben aan het het goddelijke. Zogezegd, want als je dat niet laat weten  zal je waarschijnlijk geen eten of drinken gebracht worden.

Tevreden moeten zijn met wat je hebt is  enerzijds  wat te minimalistisch,  er  is toch een heleboel plezier te vinden in het verkrijgen van nieuwe dingen. Lijkt me enkel interessant, zelfs nodig om de mentale gezondheid te behouden,  indien men zeker weet dat wat men nu heeft er  niet meer of beter op kan worden.
Anderzijds is dat ook stukken gemakkelijker als men veel heeft/ rijk is. Ook belangeloos delen, trakteren op caffee bv., zal plezanter zijn met een goed gevulde bankrekening. Anders heb je toch wel graag dat die ander ook eens trakteert.

Kan ik het zo stellen? :

Tevreden zijn met wat je hebt, is wat minimalistisch als wat je hebt dicht bij het materiële minimum ligt om een onbezorgd, gezond en comfortabel leven te leiden.
Maar dat materiële minimum is gelukkig bij de meesten onder ons niet het probleem.
Hoewel er ook in ons land veel verdoken armoede is, en mensen zijn voor wie het wel zo is.
Ik zou niet in hun schoenen willen staan, ik denk dat ik dan zeer ongelukkig zou zijn, de depressie nabij zelfs.

Ik ben er ook van overtuigd dat het geen kwaad kan om dromen te hebben naar iets meer dan wat je momenteel hebt.
En of je van de realisatie van die droom dan zal genieten, dat hangt van persoon tot persoon af.
Die dromen houden alleszins de motivatie erin om dat meer te bereiken.

Verschillende reacties gaan toch ook in deze richting lees ik.

Wie - eventueel op gezondheidsvlak - tegenslag heeft,
wordt soms als troost aangereikt, 
het eigen geluk te meten, aan het ongeluk van anderen.

Natuurlijk ligt de "amygdala" (in onze hersenen) en de oxytocine 
aan de basis van onze emoties en die bepalen (mee) ons geluksgevoel.

Oppervlakkige mensen zijn vaak minder gevoelig aan negatieve gevoelens,
maar missen eveneens de euforie bij positieve gebeurtenissen.

M.a.w. wie soms (snel) triest is bij een negatieve ervaring
en op een dieptepunt belandt,
kan via diezelfde (over)-gevoeligheid, bij een positieve gebeurtenis
ook hoge toppen scheren.

Maar... als ik om me heen kijk in eender welke supermarkt,
en de ettelijke rekken vol alcoholhoudende dranken te bekijk,
(evenals de 24 flesjes bier in bakken verpakt of per 6-pack zoals dat heet)
- naast de bieren van hoge gisting in kartonnen verpakkingen
vraag ik me af of de goegemeente wel zo gelukkig is, als ze zich voordoet,
wanneer deze benevelende dranken blijkbaar gretig geconsumeerd worden.

sw