denook schreef:ja Janina en Joy en hopelijk nog vele anderen...Jure heeft gelijk.
Toen ik hier, twaalf jaar geleden, op Sennet kwam en mijn weg een beetje zocht,
bleef ik uiteindelijk liefst hangen bij 'Poëzie', want zo noemde dat forum toen.
Meerdere - ook talentvolle - dichters schreven hier bladzijden vol. Ze moedigden
elkaar aan, gaven positieve commentaren en hadden vele enthousiaste lezers.
Toen na een tijdje ook al wat proza tussen de regels sloop en dit niet door iedereen
werd geapprecieerd, werd de naam ( - ik denk op aanraden van Uvi - ) veranderd in
'Poëzie en Proza', zoals nu nog altijd bestaande. Ik had toen ook een vrij druk bezochte
topic: 'Ons Dagboek' - bij voldoende ver terug scrollen nog steeds te lezen.
Ja, nu nog moeilijker denkbaar, maar er werden toen ook heuse 'Poëzienamiddagen'
ingericht. Dichters die elkaar voorheen nooit zagen kwamen samen om een
namiddag vol poëzie te bespreken en te organiseren. Daar kwamen dan ook vele
lezers, ook onbekenden voor elkaar voorheen, luisteren naar de dichters die
voorlazen uit eigen werk...
Binnen enkele dagen een (enigszins merkwaardig) vervolg op dit schrijven;
kwestie ook van deze roemrijke topic (nog wat) in leven te houden.
Zie de topic Raaikes digitale kijk op.... groetjes jure
ik dacht dit stukje te beginnen met 'nostalgie naar Seniorennet toe'.
Inderdaad, ook al is Sennet nog niet echt oud; als we ver genoeg durven
achteruit kijken, komt er al heel wat nostalgie bovendrijven.
In een vorig stukje vermeldde ik zo de 'Poëzienamiddagen', in illo tempore.
De laatste - maart 2007 - deed bij Jure meer dan één belletje rinkelen.
Hij was toen niet alleen de grote bezieler maar met Raaike kregen we
ook een mooie fotoreportage achteraf.
Maasmechelen!
Ik was er zelf niet aanwezig maar laat me toch nog wat doordraven...
In de aanloop er naar toe kwamen de dichters vooraf te samen.
Uit een verslagje hiervan - hier toen te lezen - kon ik opmaken dat ze
elkaar ontmoetten in een oergezellig cafeetje - een oud boerderijtje? -
gelegen midden in de Limburgse bossen.
allereerst dit: sedert vorig stukje kwamen 2006 mensen hier lezen.
We nemen aan - worden allen wat vergeetachtig - dat iedereen DRIE keer langs
kwam en zag dat het driemaal om hetzelfde stukje ging.
Als we juist redeneerden komen we nog altijd aan 669 verschillende mensen
die hier benieuwd naar Robbe en zijn topic komen lezen!!
(vervolg vorig stukje)
Toen we in de lente van 2008 een vakantietje planden naar de Limburgse bossen -
Zutendaal om precies te zijn - bleef dat cafeetje in mijn gedachten spelen.
Ik wou - op weg naar - dat ter plaatse ervaren. En het is me gelukt.
Robbe (-woonachtig in de buurt? -) ging op mijn uitnodiging in.
Op een zondagvoormiddag kwamen we samen in dat café: warme ontmoeting,
gezelligheid troef, menig blond biertje - voor mij iets minder als bob - kortom,
een ontmoeting die me lang zou bijblijven.
Beste Robbe, ik hoop dat je hier minstens nu en dan nog eens komt lezen, want ...
Dit jaar wil ik terug met verlof naar die streek. En dat cafeetje ... echt ... kan ik me
onmogelijk nog voor de geest roepen (-ouder worden zeker-).
Daarom wil ik het opnieuw bezoeken en voor altijd scherp in het geheugen prenten.
Dus Robbe, kan ik nog eens het adres van dit etablissement krijgen?
Hopelijk bestaat het nog.
Mag dat hier niet - verdoken reclame - dan graag met een privé berichtje.
Sunset schreef hier bij Poëzie en Proza op donderdag 21 juni
en sunset schreef hier ook op maandag 25 juni.
Tussen die meer dan 96! uren kwam er niemand meer.
Toch wel, één werkje nog ... van sunset ...
Dank je wel sunset. Dank zij jou vooral droogt deze topic niet uit.
Waar is de tijd dat Poëzie en Proza hier een succesformule was!
Na mijn vorig berichtje geen reactie gekregen van Robbe.
Ik weet ondertussen dat hij een fervent schrijver is bij fb;
ik kom daar niet en ben ook niet zinnens er heen te gaan.
Hoe moet het nu verder met deze topic?
Ik heb een vaag plannetje dat ik verder wil uitwerken.
Zolang Robbe of een moderator hier niet afsluit
kan dit een klankbord - sorry, schrijfbord - blijven (worden).
Ik broed nog wat verder en daarom ...
Gisteren, om 15:03 precies, stuurde ik een stukje naar deze topic.
Vandaag, tot 15:03 precies, kwamen er 217 lezers!
Ik moet eerlijk zijn, na mij kwamen ook Jure en lotte, nog twee nieuwe namen.
Als we zo doordenken en aannemen dat alle lezers maximum driemaal kwamen
lezen (- na telkens een nieuwe naam-), dan tellen we nog minstens 72 lezers op één dag.
Ja, Robbe, men is jou nog lang niet vergeten!
In afwachting van je terug verschijnen hier (-dat moet er vroeg of laat van komen-),
houden we met zoveel mogelijk zielen de boel hier warm.
Ik engageer me om telkens na minstens één tussenkomst van een lezer hier,
zelf ook wat te schrijven.
Dus lieve mensen, neem de pen ter hand en schrijf hier op deze topic. Wat?
- je kleinkind zette zijn eerst stapjes en komt recht naar jou toe
(laat het ons weten),
- je maakte een ongelooflijk lekkere koude schotel
(laat het ons weten)
- je hoopte op een zes bij de lotto ... het waren er maar vijf - toch blij
(laat het ons weten)
-je schreef een ideetje uit als (kort) gedichtje
(laat ons mee lezen)
Je ziet, iedereen heeft wel een reden om hier iets neer te pennen.
Nogmaals, alles in afwachting van de komst van de meester ...
beste allemaal,
ik heb nog eenmaal het aantal lezers geteld van gisteren 15:23 tot vandaag 15:23.
We waren met 232 en ... er waren maar twee namen te lezen: denook en joy.
Dat betekent minstens 116 verschillende lezers, als iedereen tweemaal langs kwam.
We zijn dus op goeie weg!
Als we nu niet alleen komen lezen maar soms ook graag een tekstje achter laten
dan wordt deze topic stilaan het succesnummer van Poëzie en Proza ...
waren enkele dagjes er tussen uit ... zalig.
Had bewust geen laptop meegenomen... ook zalig.
Gisteravond, terug thuis, toch maar meteen naar deze topic geklikt!
De oproep 'wordt (hopelijk) vervolgd' was bijna duizendmaal gelezen,
maar het was daarbij ook gebleven.
Insiders, kenners, hadden me nochtans vooraf gewaarschuwd
dat er hier geen spontane reacties zouden volgen.
Ze hebben gelijk gekregen - jammer - het zij zo.
Enkele spreuken uit de Congolese traditie:
- Wie angst heeft voor de toekomst,
heeft die toekomst al half bedorven.
- Als het houtvuur brandt, is iedereen er graag bij,
maar om de as op te ruimen ben je dikwijls alleen.
- Tegenover een kip heeft een maïskorrel altijd ongelijk.
dat is wat ik bedoel en al enkele keren trachtte uit te leggen.
Je hebt een uitvaart meegemaakt.
Het prentje laat een tekst lezen die je bijzonder raakt.
Je wil het ergens kwijt want je vindt het zo mooi.
Welnu, hier kan dat ... graag!
Zovele andere kleine gebeurtenissen in ons leven
kunnen hier worden gedeeld ... doen zou ik zeggen.