Er is iets vreemds aan de hand.
De aandacht van de media heeft zich de afgelopen maanden volledig gericht op de commotie over het Marrakeshpact over migratie.
Het daarnaast ook voorliggende VN-Vluchtelingenpact lijkt aan alle aandacht van pers en politici te zijn ontsnapt.
De Nederlandse regering staat ongetwijfeld ook positief tegenover dit zusterpact, dat deze maand in de VN wordt vastgesteld.
Robert Bor legt uit hoe het zit.
Ophef over Marrakeshpact
Het kabinet zweet inmiddels peentjes over de ophef aangaande het Marrakeshpact. Het volk mort over de aangekondigde ondertekening door Nederland van dit in VN-verband opgestelde akkoord over de behandeling van economische migranten.
Daarom lieten zowel premier Mark Rutte als VVD-fractievoorzitter Klaas Dijkhoff weten dat het allemaal wel meevalt met dit pact.
Zo zou het puur nodig zijn “vanuit diplomatiek oogpunt” en zou het “niet juridisch bindend zijn”.
Daarover zijn de meningen zeer verdeeld, er wordt zelfs gesproken over een capitulatie-verdrag.
Na de boot lang afgehouden te hebben, is het kabinet gezwicht en zal er dinsdag 4 december alsnog een Tweede Kamerdebat over het Marrakeshpact plaatsvinden.
De 100 vragen van de FvD over het akkoord hebben lang moeten wachten op beantwoording.
Er is ook nog een VluchtelingenpactInteressanter nog dan wat de beide VVD-politici vertelden, is wat zij niet vertelden.
Het Marrakeshpact staat namelijk niet op zichzelf.
Na de ondertekening in Marrakesh op 10 en 11 december wordt medio december in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in New York nog een tweede pact aangenomen: het
Global Compact on Refugees (CRR), verder aangeduid als het Vluchtelingenpact.
Een vergelijkbaar akkoord als het Marrakeshpact, maar dan over de behandeling van vluchtelingen.
De VN heeft verschillende acties ingezet om tot gemeenschappelijke afspraken te komen over de behandeling van migranten en vluchtelingen
Wat wil de VN?
In september 2016 heeft de VN de New York Verklaring over vluchtelingen en migranten aangenomen.
Als onderdeel van deze verklaring zijn drie initiatieven ingezet: het uitwerken van een raamwerk voor het omgaan met vluchtelingencrises, het zogenaamde Comprehensive Refugee Response Framework (CRRF)het opstellen van een Global Compact for Safe, Orderly and Regular Migration (“Marrakeshpact”)het opstellen van een Global Compact on Refugees (“Vluchtelingenpact”)
Relevantie
Met de bulk van wat in het 27 pagina’s tellende Vluchtelingenpact (opgesteld door de vluchtelingenorganisatie van de VN, de UNHCR) staat, is weinig mis.
Er staan zinvolle voorstellen in om beter om te gaan met vluchtelingenproblemen.
Zoals bijvoorbeeld de noodzaak van betere procedures om vluchtelingen te registreren, het gebruik maken van veilige zones en het voorzien in primaire levensbehoeften.
De UNHCR is – uiteraard – in ieder geval enthousiast.
Maar er zijn wel degelijk ook uiterst kritisch kanttekeningen bij het Vluchtelingenpact te maken.
Klimaatvluchteling
Volgens de UNHCR is een vluchteling iemand die gedwongen is te vluchten vanwege vervolging, oorlog of geweld.
In het Vluchtelingenpact wordt aangegeven dat klimaat, aantasting van het milieu en natuurrampen een vluchtelingencrisis kunnen verergeren.
In het Marrakeshpact, het zusterdocument, wordt zelfs gesproken over het concept van de klimaatvluchteling.
Is dit een opstap naar het accepteren van de definitie van klimaatvluchteling?
Zo ja, hoever gaat dat?
Gezien de voorziene groei in Afrika, van één naar vier miljard mensen in 2100, ligt aantasting van het lokale milieu aldaar voor de hand.
Het is onwaarschijnlijk dat Afrikaanse landen deze enorme groei kunnen dragen.
Zijn deze mensen dan opeens klimaatvluchteling?
Verdienen ze daarmee alle rechten van de oorlogsvluchteling?
Het Westen moet betalen
Het pact gaat ervan uit dat landen die meer lasten kunnen dragen, dat ook moeten doen.
Waar ook in de wereld problemen optreden, het rijke Westen zal het leeuwendeel van de rekening moeten ophoesten.
Niet alleen met geld, maar ook door vluchtelingen toe te laten.
Het Vluchtelingenpact bevat dus nog een manier voor welvaartsoverheveling van het rijke Westen naar de rest van de wereld.
Het pact baseert zich op principes als menselijkheid en internationale solidariteit om dit concept te rechtvaardigen.
Welvaartsoverheveling
Concepten als welvaartsoverheveling zijn ook verweven in andere verdragen op het gebied van klimaat en immigratie.
Dit is een filosofie waarbij wordt gesteld dat door landen even rijk te maken, een deel van de noodzaak wegvalt voor mensen om uit hun eigen land te vertrekken. Demografen noemen dit het aanpakken van de push-factoren.
De andere kant van de medaille is dat niet alleen de begunstigde landen rijker worden, maar ook dat de betalende landen armer worden.
Dat dit om grote bedragen gaat en dat de Nederlandse burger dit zeker merken in de eigen portemonnee, staat buiten kijf.
Vluchteling vervangt autochtone arbeider
Het pact stuurt bewust aan op het vergroten van de groep aan landen waar vluchtelingen zich kunnen hervestigen.
Ieder hervestigingsland dient de vluchteling economische kansen te bieden.
In de praktijk betekent dit dat er meer concurrentie komt voor autochtone, laaggeschoolde arbeid.
Gegeven hoe het vandaag de dag al gaat, is het zeer waarschijnlijk dat arbeidsplaatsen onder gelijkblijvende omstandigheden
bij voorkeur worden ingevuld door een vluchteling.
De druk op de autochtone onderklasse zal nog verder toenemen.
Botsende culturen
In het Vluchtelingenpact wordt niet geschreven over “botsende waardenstelsels”.
Moet je als land grote groepen vluchtelingen opnemen waarvoor de recente geschiedenis al heeft aangetoond dat integratie niet lukt?
De VN heeft geen oog voor culturele incompatibiliteit en gaat ervan uit dit soort problemen op te lossen is met programma’s om discriminatie tegen te gaan en vreedzame coëxistentie te bevorderen.
Meer legale paden
Het legaal toegang krijgen tot andere landen is één van de oplossingsrichtingen in het pact.
Gezinshereniging staat hoog op de agenda, maar ook wordt gerept over humanitaire visa’s, corridors en toegangsprogramma’s.
Merkel’s massale asielzoekersstroom van 2016 is een goed voorbeeld van een chaotische instroom die met dit pact in de toekomst gestructureerd kan worden.
Het eindresultaat is hetzelfde, maar het proces verloopt soepeler.
Schimmig
Ongetwijfeld zal ook over dit pact gezegd worden dat het niet juridisch bindend is. Zoals oud-diplomaat Bruins al liet weten, is dat een gok.
We moeten maar afwachten of de rechter dat ook vindt.
Ernstiger is nog dat dit Vluchtelingenpact zo weinig – zeg maar geen – politieke aandacht heeft gekregen.
Hoe kan dat?
Juist nu, in een tijd waarin migratie een heet hangijzer is en de gemoederen over het Marrakeshpact hoog zijn opgelopen, dreigt het Vluchtelingenpact straks met een schimmige pennenstreek door de Nederlandse regering onderschreven te worden.
Vragen
Serieuze vragen moeten worden beantwoord.
Is de Tweede Kamer zich wel bewust van het Vluchtelingenpact? Is de Tweede Kamer door het kabinet over het bestaan ervan op de hoogte gesteld?
Wordt het pact door het kabinet-Rutte soms buiten de publiciteit gehouden?
Hoe kan het zijn dat er geen politiek debat is geweest over dit onderwerp?
Dit Vluchtelingenpact is een enorme boost voor vluchtelingen en de Derde Wereldlanden.
De belangen van de Nederlandse burger lijken er voor de regering – net als bij het Marrakeshpact – weinig toe te doen.
Dat is onacceptabel.
Onze regering en onze volksvertegenwoordigers zijn door ons en voor ons burgers aangesteld en niet door en voor vluchtelingen en Derde Wereldlanden.
Het kabinet heeft over het Vluchtelingenpact dus alsnog heel wat uit te leggen. Graag uiterlijk 4 december in het Tweede Kamerdebat over “Marrakesh”
.
https://opiniez.com/2018/12/02/naast-he ... rettyPhoto