Jobs - Jobs - Jobs

Nog even toevoegen dat iemand ofwel als idealist naar het onderwijs trekt dan liefst ook de daartoe vereiste karaktereigenschappen bezit . Dat in onze prestatiegerichte cultuur de besten niet worden aangetrokken door een "vlakke loopbaan" en dus een opgaande carrière nastreven, maakt het onderwijzen als levensvullende taak ook veel minder aantrekkelijk, Ik denk dat ook aan de opleiding en vooral dat de selectie qua pedagogisch profiel meer aandacht zou moeten krijgen; Enkel de beste pedagogen zouden in de scholen mogen terecht komen.

frits1955 schreef:Men moet weten wat men wil. Wil je dat -zoals vroeger - de "besten" weer voor het onderwijs kiezen dan moet je ze inderdaad véél beter gaan verlonen zoals in de privé met al zijn extra legale  en andere voordelen(waarover men doorgaans verkiest niet te praten als men lonen binnen het onderwijs gaat vergelijken met de privé) .

Wat zijn dat "de besten" ? Zijn dat de leerlingen die uit het middelbaar komen met de hoogste cijfers? Ik denk écht niet dat daaruit noodzakelijkerwijs de beste leerkrachten zullen voortkomen.

Wie voor de klas  wil staan moet de drang hebben om dingen te willen aanleren aan anderen. Vanzelfsprekend moet die persoon zijn eigen vak beheersen. Indien vandaag mensen afstuderen aan de normaalscholen of universiteiten die niet eens de leerstof van het middelbaar beheersen - en dat gebeurt - dan is de minimumeis al niet voldaan.
Maar ik heb veel geleerd van mensen die konden begeesteren. Anderzijds heb ik ooit een leraar fysica gehad toen ik 17 of 18 was en hoewel die man met onderscheiding door de universiteit was gevlogen in een moeilijke richting, was die volkomen ongeschikt om voor een klas te staan. Waarschijnlijk is die ook uit het middelbaar gekomen als één van 'de besten' van zijn school.

Als je leerkrachten meer zou betalen, ga je geen betere leerkrachten krijgen. Ze worden voldoende betaald. Van de echo's die ik opvang uit het onderwijs, meen ik dat de randvoorwaarden verbeterd moeten worden: leerlingen moeten respect hebben voor de leerkracht. De directie moet daar meer zorg voor dragen. Als leerlingen 'gaan klagen' bij de directie, dan mogen ze zeker niet met een koekje terug naar de klas worden gestuurd. 
Het gaat zelfs zo ver dat in sommige scholen een 'vertrouwensleerkracht' - vaak niet meer dan een orthopedagoog, godbetert - in principe eerst de kant kiest van de leerling en die 'orthopedagoog'/snul in kwestie durft dan eisen dat een leerkracht - een goede vakman - zich zou excuseren tegenover een leerling die de beest heeft uitgehangen en die manu militari uit de klas werd gezet.

Leerkrachten moeten naast hun vakkennis in eerste instantie 'people skills' hebben, en dat leer je niet in een cursus aan de univ. Na korte tijd in de praktijk zal blijken of iemand die kwaliteit bezit. Zelfs met een dubbele wedde krijg je geen betere leerkrachten voor de klas; wel méér, maar geen betere. En van pedagogen in de zin van gestudeerde mensen die nooit voor een klas hebben gestaan, bewaar ons, heer.

Wil. schreef: Leerkrachten moeten naast hun vakkennis in eerste instantie 'people skills' hebben, en dat leer je niet in een cursus aan de univ. Na korte tijd in de praktijk zal blijken of iemand die kwaliteit bezit. Zelfs met een dubbele wedde krijg je geen betere leerkrachten voor de klas; wel méér, maar geen betere. En van pedagogen in de zin van gestudeerde mensen die nooit voor een klas hebben gestaan, bewaar ons, heer.

Ik had het niet beter kunnen formuleren maar waar ik het woord pedagoog of pedagogisch inzicht bedoel ik niet een academisch gevormde pedagoog maar een leerkracht met pedagogisch of andragogisch en didactisch inzicht en vaardigheid.

Dacht ik al

" "En van pedagogen in de zin van gestudeerde mensen die nooit voor een klas hebben gestaan, bewaar ons, heer."

Van Theo Francken ( gestudeerde pedagoog), bewaar ons, heer. Sorry, kon het niet laten .

"De besten" zijn natuurlijk niet diegenen die de beste cijfers halen- daar zitten namelijk nogal wat blokbeesten tussen waar je niet veel mee kan aanvangen. Maar ik blijf er bij dat wie voor de klas staat wezenlijk belangstelling moet hebben voor zijn vakgebieden en die beheersen, ook ver buiten de voorziene leerstof. En daar hapert het met de jaren meer en meer aan.  Er komen alsmaar minder leerkrachten uit het ASO en een groeiend aantal uit TSO en zelfs BSO. Sorry hoor, een deel daarvan komt gewoon véél te kort om les te geven in bepaalde studierichtingen en wordt door de eigen leerlingen maar al te vaak voor schut gezet omdat ze gewoon te weinig achtergrond hebben. Voor dit soort leerkrachten was het onderwijs eerder een negatieve keuze .
Wie verder gaat ontkennen dat de vlakke loopbaan zonder promotiemogelijkheden en met een verloning die niet te vergelijken is met de privé, geen belangrijke rol speelt kent de werkvloer niet. Natuurlijk ga je geen betere leerkracht worden door een dubbele verloning; je gaat wel geschiktere kandidaten aantrekken die niet zo snel zullen afhaken. Ik kan niet meer tellen hoeveel jonge leerkrachten met potentie ik het totaal ontmoedigd heb zien  opgeven door de enorme werkdruk, gesplitste opdrachten, veel te grote klassen, geen uitzicht op een fatsoenlijke opdracht en de overstap maken naar een andere werksfeer waar ze doorgaans veel betere voorwaarden kregen.
Ik hoor het graag hoor: liefde voor het lesgeven, people skills en noem maar op. Allemaal waar - het komt echter meestal uit de mond van mensen die in het beste geval iemand kennen die les geeft en geen zicht hebben op het totale plaatje.

frits1955 schreef:Wie verder gaat ontkennen dat de vlakke loopbaan zonder promotiemogelijkheden en met een verloning die niet te vergelijken is met de privé, geen belangrijke rol speelt kent de werkvloer niet.

De verloning is wel degelijk te vergelijken met de privé. Dat was niet zo in de jaren 60 - 70 en grotendeels ook 80. Maar de inhaalbeweging is gebeurd.
Mijn vrouw stond 42 jaar in het onderwijs en had als laatste wedde netto € 2.478,-  Kom mij niet vertellen dat iemand met een bachelorniveau in de privé een loon krijgt dat "niet te vergelijken is" met wat ik hier schrijf. Hier kun je zien wat de gemiddelde lonen zijn in de privé en hoeveel bedienden méér verdienen. Het zijn er slechts 20%.  De cijfers zijn van 2018.

Natuurlijk ga je geen betere leerkracht worden door een dubbele verloning; je gaat wel geschiktere kandidaten aantrekken die niet zo snel zullen afhaken. Ik kan niet meer tellen hoeveel jonge leerkrachten met potentie ik het totaal ontmoedigd heb zien  opgeven door de enorme werkdruk, gesplitste opdrachten, veel te grote klassen, geen uitzicht op een fatsoenlijke opdracht en de overstap maken naar een andere werksfeer waar ze doorgaans veel betere voorwaarden kregen.

Maar indien ze meer zouden betaald worden, dan zouden ze het misschien wél volgehouden hebben?

Ik hoor het graag hoor: liefde voor het lesgeven, people skills en noem maar op. Allemaal waar - het komt echter meestal uit de mond van mensen die in het beste geval iemand kennen die les geeft en geen zicht hebben op het totale plaatje.

Dagelijks heb ik de verhalen aanhoord van wat er gebeurt in de school vandaag. Ik kreeg te horen wat de betrokken leerkrachten persoonlijk vonden van de situaties waarin ze terecht kwamen. Hoe ze er moedeloos van werden, wat hen motiveerde om voort te doen. Geld kwam daar zo goed als nooit in voor.
Ik denk dat ik een heel goede kijk heb op de zaak.

Ik vraag me toch nog af welke kwaliteiten "de besten" vroeger hadden, die blijkbaar heel wat leerkrachten vandaag ontberen. Het klopt dat hun niveau soms te laag is. Maar konden wij, leerlingen, beoordelen of onze leerkrachten vroeger wel de kennis hadden die nodig was? Wie waren die 'besten' die toen uit het middelbaar kwamen en waarom besloten ze om leerkracht te worden?

Wil. schreef:[Ik vraag me toch nog af welke kwaliteiten "de besten" vroeger hadden, die blijkbaar heel wat leerkrachten vandaag ontberen. Het klopt dat hun niveau soms te laag is. Maar konden wij, leerlingen, beoordelen of onze leerkrachten vroeger wel de kennis hadden die nodig was? Wie waren die 'besten' die toen uit het middelbaar kwamen en waarom besloten ze om leerkracht te worden?

Ik denk dat om NU de beste te zijn heel andere vaardigheden en attitudes vereist zijn dan dat vóór de culturele revolutie van mei 68 het geval was.  Waar de school een absoluut gesloten gemeenschap was met eigen regels, waar niet direct betrokkenen zoals ouders of allerhande "raden", zich niet hadden te moeien met wat er intra muros gebeurde. Waar het ex-cathedra doorgeven van kennis als de goeie methode werd aanvaard. Waar leerlingen thuis nog werden opgevoed met beleefdheidsregels en respect voor al wie ouder of geleerder was dan zij, waar de leerstof niet tegen raketsnelheid werd vernieuwd, waar een academisch geschoolde haast automatisch mocht gaan lesgeven (na een belachelijk simpele opleiding "aggregaat"). De vraag is of de persoonlijkheidskenmerken die een hedendaagse leerkracht nodig heeft om aan de digitale jeugd les te geven, voldoende worden getest in de normaalschool of bij het aggregaat. 
In de bedrijfswereld wordt blijkbaar veel meer belang gehecht aan de persoonlijkheid van de kandidaat -medewerker, dan aan het diploma dat maar een eerste selectiecriterium is. Zou men die benadering voor een maatschappelijk uiterst belangrijke taak als het Onderwijs, dan ook niet moeten toepassen ?

Ik geloof van wel. Het onderwijs is volgens mij al decennia op zoek naar hoe 'de nieuwe leerkracht' er moet uitzien, en ik bedoel niet (enkel) zijn buitenkant.

Een leerkracht moet het vak beheersen maar moet geen allesweter (meer) zijn. Dat was in de 60's nog wel het geval.
Hij moet wel de directe weg naar de kennis weten, indien hij die op een deelvlak zelf ontbeert.

Maar de andere partij - de leerling - moet ook in een andere vorm uit de as herrijzen. De visie die in sommige vormen van opvoeding bestaat "Laat de leerling zelf maar aangeven welke kennis nuttig voor hem/haar is"   is op zijn minst gedeeltelijk doorgesijpeld in het gewone onderwijs. Wanneer volwassenen nadenken over wat nuttig is in de opvoeding van jonge mensen, dan mogen ze zich laten inspireren door de verwachtingen die leven bij de leerlingen, maar die kunnen nooit leidend zijn wanneer het op de inhoud van de lessen aankomt.
Een volwassene weet het beter, precies omdat hij al de weg is gegaan van de onvolwassene en een bredere kijk heeft op de maatschappij dan een kind/adolescent.

De rol van de ouders/de maatschappij in een school dient naar mijn smaak zo beperkt mogelijk te zijn en mag hooguit adviserend zijn. Wellicht is zelfs dát al te veel.

Wil. schreef:Ik geloof van wel. Het onderwijs is volgens mij al decennia op zoek naar hoe 'de nieuwe leerkracht' er moet uitzien, en ik bedoel niet (enkel) zijn buitenkant.

Een leerkracht moet het vak beheersen maar moet geen allesweter (meer) zijn. Dat was in de 60's nog wel het geval.
Hij moet wel de directe weg naar de kennis weten, indien hij die op een deelvlak zelf ontbeert.

Maar de andere partij - de leerling - moet ook in een andere vorm uit de as herrijzen. De visie die in sommige vormen van opvoeding bestaat "Laat de leerling zelf maar aangeven welke kennis nuttig voor hem/haar is"   is op zijn minst gedeeltelijk doorgesijpeld in het gewone onderwijs. Wanneer volwassenen nadenken over wat nuttig is in de opvoeding van jonge mensen, dan mogen ze zich laten inspireren door de verwachtingen die leven bij de leerlingen, maar die kunnen nooit leidend zijn wanneer het op de inhoud van de lessen aankomt.
Een volwassene weet het beter, precies omdat hij al de weg is gegaan van de onvolwassene en een bredere kijk heeft op de maatschappij dan een kind/adolescent.

De rol van de ouders/de maatschappij in een school dient naar mijn smaak zo beperkt mogelijk te zijn en mag hooguit adviserend zijn. Wellicht is zelfs dát al te veel.

Nog een niet onbelangrijk detail; tegenwoordig is een leerling van het  6de middelbaar een wettelijk meerderjarige. (volwassene ??)

“Schaf de vaste benoemingen in het onderwijs af”: (ex)-leerkrachten over het lerarentekort

https://www.demorgen.be/binnenland/scha ... ebook.com/

dejules schreef:“Schaf de vaste benoemingen in het onderwijs af”: (ex)-leerkrachten over het lerarentekort

https://www.demorgen.be/binnenland/scha ... ebook.com/

Terug een artikel die langs geen kant niet klopt

Heb een schoondochter en een kleinkind in het onderwijs.

Alle beide afgestudeerd en onmiddellijk werk en is nu nog bij hun eerste school, schoondochter na 3 jaar volledig benoemd.
Kleinkind is nu haar 4 de jaar bezig, en al voor 12 uur benoemd en is ook haar eerste school, en had haar eerste jaar zelfs 26 uren per week, nu zit ze nog aan 24 uren dus teveel uren, zeer veel leraren tekort !.

Als je natuurlijk maar les kan geven in Aardrijkskunde of turnen dan zit er geen werk in, en moet je jaren sollen, van de ene school naar de andere .

Het valt op dat het duidelijk een familiezaak is in de bijlage van delowie. Vooral de kwestie van snel benoemd worden valt mij op. Er wordt veel te weinig op die nagel geklopt . Er zijn genoeg gegadigden die in het onderwijs willen werken maar om het voor iedereen aangenaam te maken moeten eerst de heilige huisjes afgebroken worden. Niet rond de pot draaien en blijven op de juiste nagel kloppen.

Mega-investering Ineos in Antwerpse haven is rond.

“Nokia Bell schrapt 107 banen in Antwerpen”


https://www.hln.be/geld/economie/-nokia ... ~a3990acd/