figaretto
Startte dit onderwerp 22 aug 2020, 16:53
waar de meeuwen schreeuwen boven 't golfgedruis... 1.204 berichten
Brantano (voornamelijk schoenen, maar ook kledij) is zo goed als failliet en doet aan uitverkoop.
Vandaag tijdens het Nieuws van 13u (VTM) zag ik wonderlijke dingen. De rush naar WC-papier van enkele maanden geleden verbleekte erbij. Ik vernam dat rijen mensen tot 3 uur stonden aan te schuiven, verbleven dan een uur in de winkel en schoven dan nog eens anderhalf uur aan aan de ene kassa die open bleef. Men kan dit zonder overdrijven een dagtaak noemen.
Dan zag ik een paar interviews. Een jongedame had massa’s schoenen gekocht. Voor de hele familie. Nu is het altijd mijn idee geweest dat de aankoop van schoenen onvoorwaardelijk verbonden is aan de aanwezigheid van de persoon die ze zal dragen en diens pasvorm. Hier dus niet. Een andere dame, van middelbare leeftijd, vergezeld door haar onmondige mannelijke partner, bleek euforisch te zijn bij het feit dat ze €1200 had uitgespaard. Nu, meestal ondervind ik bij het buitenkomen van een winkel na aankoop, dat ik geld heb uitgegeven en niet uitgespaard, maar ja, ik ben dan ook niet zo’n optimist.
Eerlijk, ik begrijp dit niet goed. Ik neem aan dat in landen waar voedselschaarste heerst, men urenlang zal aanschuiven om toch maar de meest levensnoodzakelijke dingen mee naar huis te krijgen voor u of uw gezin ; maar een dergelijke lijdensweg ondergaan voor schoenen en jawel… onderbroeken, zoals de eerste jongedame vermeldde ? Het gaat mijn petje te boven.
Misschien heeft dit te maken met massa-hysterie ? Of met het natuurverschijnsel zoals wanneer gieren boven hun prooi blijven cirkelen totdat deze de geest geeft ? Als ik iets nodig heb zal ik naar de winkel gaan en zijn er toevallig koopjes (solden), dan is dat lekker meegenomen, maar uren aanschuiven en dan nog in deze corona-toestanden voor schoenen, sokken of behaatjes ? Neen, dank u.
Vandaag tijdens het Nieuws van 13u (VTM) zag ik wonderlijke dingen. De rush naar WC-papier van enkele maanden geleden verbleekte erbij. Ik vernam dat rijen mensen tot 3 uur stonden aan te schuiven, verbleven dan een uur in de winkel en schoven dan nog eens anderhalf uur aan aan de ene kassa die open bleef. Men kan dit zonder overdrijven een dagtaak noemen.
Dan zag ik een paar interviews. Een jongedame had massa’s schoenen gekocht. Voor de hele familie. Nu is het altijd mijn idee geweest dat de aankoop van schoenen onvoorwaardelijk verbonden is aan de aanwezigheid van de persoon die ze zal dragen en diens pasvorm. Hier dus niet. Een andere dame, van middelbare leeftijd, vergezeld door haar onmondige mannelijke partner, bleek euforisch te zijn bij het feit dat ze €1200 had uitgespaard. Nu, meestal ondervind ik bij het buitenkomen van een winkel na aankoop, dat ik geld heb uitgegeven en niet uitgespaard, maar ja, ik ben dan ook niet zo’n optimist.
Eerlijk, ik begrijp dit niet goed. Ik neem aan dat in landen waar voedselschaarste heerst, men urenlang zal aanschuiven om toch maar de meest levensnoodzakelijke dingen mee naar huis te krijgen voor u of uw gezin ; maar een dergelijke lijdensweg ondergaan voor schoenen en jawel… onderbroeken, zoals de eerste jongedame vermeldde ? Het gaat mijn petje te boven.
Misschien heeft dit te maken met massa-hysterie ? Of met het natuurverschijnsel zoals wanneer gieren boven hun prooi blijven cirkelen totdat deze de geest geeft ? Als ik iets nodig heb zal ik naar de winkel gaan en zijn er toevallig koopjes (solden), dan is dat lekker meegenomen, maar uren aanschuiven en dan nog in deze corona-toestanden voor schoenen, sokken of behaatjes ? Neen, dank u.
u