Een moslimgeleerde (een sheikh) uit Oeganda - Hiire Sadiki - was na lange gesprekken met een christelijke priester van mening dat hij niet langer een moslim kon blijven. Hij bekeerde zich tot het christendom.
Zijn vrouw, die ook goed onderlegd was in de islamideologie, stelde vast dat hij zijn gebeden niet meer zei en vroeg hem wat er aan de hand was. Hij vertelde haar dat hij bekeerd was tot het christendom.
De vrouw die goed op de hoogte was van de straf die op geloofsafval staat, verliet het huis en riep enkele moslimleiders bij elkaar. Later kwam ze terug en maakte het eten klaar.
Die maaltijd is Sadiki niet goed bekomen: hij kreeg krampen en begon te braken. De christelijke priester bracht hem naar het ziekenhuis waar zijn toestand nog verergerde: misselijkheid, braken, diarree met bloed en helse pijnen in de buik.
Onderzoek wees uit dat zijn maaginhoud rattenvergif bevatte.
De vrouw van Sadiki werd behoorlijk 'giftig' toen ze ondervraagd werd over het voorval. Ze wilde niet langer met een ongelovige samenwonen en zei dat hij de dood verdiende!
Wie had zoiets nu gedacht, hé?