tokkio schreef: ↑14 mei 2022, 15:31
Wil mag dat aanhalen, die problemen van Rusland met Oekraïne zijn ook in 1991 begonnen, maar Amerika, Europa en de Vk hebben steeds zitten stoken, en beloften gegeven die ze niet waar konden maken.
Dat en de wapenfabrikanten, de zogenaamde oefeningen aan de uiterste Europese grenzen de olie en gas hebben Poetin op zijn tenen getrapt, en het is er steeds moeilijker mee geworden.
Ze hebben allemaal boter op hun hoofd
https://www.geografie.nl/artikel/strijd ... on-in-1991.
Oekraïne had men veel rustiger op kousenvoeten in de EU moeten binnenloodsen. Van de Navo moest men de eerste jaren nog niet spreken. De Boekarestverklaring (niet Boedapest) was véél te voorbarig.
Oekraïne had zelf ook nog veel werk voor de boeg: het land werd nog te veel gestuurd door een handvol niet-verkozen oligarchen. Daar was veel fraude mee gemoeid. Dat moest er nog uitgewerkt worden.
Binnenlands was er de reeds eeuwenlang bestaande scheiding tussen de orthodoxe wereld en de rest. De afscheidingsbeweging in de Donbas is
mede daarvan het gevolg. Vergeet echter ook niet de lekkere wortel onder vorm van hulp allerhande die Poetin deze regio voor de neus hield om zich naar Rusland toe te keren.
Uiteindelijk krijgt Poetin nu een dubbele dosis medicijn toegediend:
1. de oorlog verloopt niet naar zijn zin. De bevolking van de Donbas die in Rusland eerder een bondgenoot zag, is van mening veranderd. Door de totale vernietiging van steden en industrie in bepaalde delen is de haat tot in de rode zone gestegen.
Die oorlog kost handenvol geld en de sancties bijten wel degelijk en zullen nog erger pijn gaan doen.
2. Finland met zijn 1300 km landgrens wordt een Navolid. Zweden heel waarschijnlijk ook. De adem van de Navo blaast nu werkelijk in het gezicht van Poetin.
Volgens mij zijn er in de hoge Russische kringen nog mensen die deze ontwikkelingen met lede ogen aanzien en die Vlad daarvoor verantwoordelijk houden.
Had Poetin dat verwacht? Overduidelijk niet.