DEJA VU EN DEJA LU
De tekst die nu volgt is voor mijn trouwe lezers wellicht een déjà vu: Twintig jaar geleden stierf mijn vader op zeventigjarige leeftijd. Zijn familie behoort nu nog steeds tot de hogere klasse, de bourgeoisie van de stad Namur en omstreken. Vaders voorouders, langs moederszijde, vluchtte destijds in allerijl uit Parijs voor de Franse revolutie. Ze vonden een veiliger onderkomen in België waar later één van hun kleindochters met mijn Waalse overgrootvader Félicien trouwde. Vader vertelde dat deze eenvoudige man tijdens een winternacht zijn molen volledig zag afbranden. Hij bezat niks meer. Later slaagde hij erin om tijdens de industriële revolutie twee fabrieken op te bouwen. Eentje die versleten jutezakken repareerde. Eerder creëerde Félicien een groter bedrijf waar hij een berg geld had verdiend met het ontginnen van kasseien voor de Belgische Spoorwegen.Vader werd dus in een warm stinkend rijk nest geboren en werd als jongste zoon rotverwend door z'n ouders. Later kocht hij een villa en een knalgele Alfa Spider en huwde met de adellijke Claire. Jawel trouwe lezers, deze story is voor jullie een déjà vu of beter gezegd een déjà lu. Woord van het jaar 2023?
Reeds vanaf zijn zestiende had vader een drankprobleem. Hij woonde na zijn vijfenvijftigste in Brusselse kamertjes tot aan zijn dood. De muren daar waren veelal beschimmeld en dus heel ongezond voor een bejaarde man die bovendien dagelijks een pijp rookte. Als vader een blikje bier opende, dronk hij zichzelf dan ook moed in:"Santé!"
Ondanks deze duistere periode in zijn leven waren er vele steenrijke vrouwen die hem regelmatig kwamen vertroetelen met champagne en oesters en andere afrodisiaca, vooral als de nacht nog jong was. Nu en dan nodigden ze hem uit voor een romantisch diner bij kaarslicht in een Grieks of Spaans restaurant dichtbij de vlooienmarkt waar de playboy ooit de Franse actrice Catherine Deneuve zag slenteren. Ondanks de bodyguards rondom haar, kon hij heel kort met haar praten en zelfs even flirten.
Die vrijdagnacht in de armoedige verlaten Brusselse wijk waar mijn oude vader woonde, liep hij luid te zingen: "Yes I'm lucky, lucky with the ladies" En daar botste hij plots op drie grote lugubere mannen die hem bedreigden met een stiletto: "Je geld of je leven". Maar vader was een man zonder vrees en sprak streng: "Als ik money zou hebben zou ik verdomme hier niet wonen hé." De boeven fronsten de wenkbrauwen en verdwenen in het licht van de volle rosse maan.
Ach, vader hield enorm veel van zijn vijf kinderen en heeft hen ondanks alles een goede en ijzersterke opvoeding gegeven. Jawel noblesse oblige.
En ik bedenk: "Papa, ik lijk steeds meer op jou."Maar voor mij geen alcohol, dus ook geen déjà bu.
OUWE SINGLE
Vanop het strand zie ik
ze weer vanonder de
wallen van mijn ogen:
de volleyballende
billen en borsten
ronder en voller dan
ooit tevoren.
En als ze hun natte
lichaamsdelen afdrogen
hoor ik hun dialogen
terwijl ze lieftallig
zijn voorovergebogen.
Maar uit hun cd-speler
knalt een ouwe single:
you can look but you
better not touch ...
Zonder mededogen.
Hoog tijd om in zee
af te gaan ... koelen.
Bij de andere kwallen.
De tekst die nu volgt is voor mijn trouwe lezers wellicht een déjà vu: Twintig jaar geleden stierf mijn vader op zeventigjarige leeftijd. Zijn familie behoort nu nog steeds tot de hogere klasse, de bourgeoisie van de stad Namur en omstreken. Vaders voorouders, langs moederszijde, vluchtte destijds in allerijl uit Parijs voor de Franse revolutie. Ze vonden een veiliger onderkomen in België waar later één van hun kleindochters met mijn Waalse overgrootvader Félicien trouwde. Vader vertelde dat deze eenvoudige man tijdens een winternacht zijn molen volledig zag afbranden. Hij bezat niks meer. Later slaagde hij erin om tijdens de industriële revolutie twee fabrieken op te bouwen. Eentje die versleten jutezakken repareerde. Eerder creëerde Félicien een groter bedrijf waar hij een berg geld had verdiend met het ontginnen van kasseien voor de Belgische Spoorwegen.Vader werd dus in een warm stinkend rijk nest geboren en werd als jongste zoon rotverwend door z'n ouders. Later kocht hij een villa en een knalgele Alfa Spider en huwde met de adellijke Claire. Jawel trouwe lezers, deze story is voor jullie een déjà vu of beter gezegd een déjà lu. Woord van het jaar 2023?
Reeds vanaf zijn zestiende had vader een drankprobleem. Hij woonde na zijn vijfenvijftigste in Brusselse kamertjes tot aan zijn dood. De muren daar waren veelal beschimmeld en dus heel ongezond voor een bejaarde man die bovendien dagelijks een pijp rookte. Als vader een blikje bier opende, dronk hij zichzelf dan ook moed in:"Santé!"
Ondanks deze duistere periode in zijn leven waren er vele steenrijke vrouwen die hem regelmatig kwamen vertroetelen met champagne en oesters en andere afrodisiaca, vooral als de nacht nog jong was. Nu en dan nodigden ze hem uit voor een romantisch diner bij kaarslicht in een Grieks of Spaans restaurant dichtbij de vlooienmarkt waar de playboy ooit de Franse actrice Catherine Deneuve zag slenteren. Ondanks de bodyguards rondom haar, kon hij heel kort met haar praten en zelfs even flirten.
Die vrijdagnacht in de armoedige verlaten Brusselse wijk waar mijn oude vader woonde, liep hij luid te zingen: "Yes I'm lucky, lucky with the ladies" En daar botste hij plots op drie grote lugubere mannen die hem bedreigden met een stiletto: "Je geld of je leven". Maar vader was een man zonder vrees en sprak streng: "Als ik money zou hebben zou ik verdomme hier niet wonen hé." De boeven fronsten de wenkbrauwen en verdwenen in het licht van de volle rosse maan.
Ach, vader hield enorm veel van zijn vijf kinderen en heeft hen ondanks alles een goede en ijzersterke opvoeding gegeven. Jawel noblesse oblige.
En ik bedenk: "Papa, ik lijk steeds meer op jou."Maar voor mij geen alcohol, dus ook geen déjà bu.
OUWE SINGLE
Vanop het strand zie ik
ze weer vanonder de
wallen van mijn ogen:
de volleyballende
billen en borsten
ronder en voller dan
ooit tevoren.
En als ze hun natte
lichaamsdelen afdrogen
hoor ik hun dialogen
terwijl ze lieftallig
zijn voorovergebogen.
Maar uit hun cd-speler
knalt een ouwe single:
you can look but you
better not touch ...
Zonder mededogen.
Hoog tijd om in zee
af te gaan ... koelen.
Bij de andere kwallen.