In de jaren 80, 2 keer opgeroepen geweest als bijzitter.
Persoonlijk (inde buurt) bij de voorzitter op bezoek geweest, en hem gezegd dat ik NIET kwam.
Ik hou niet van leugens en doktersbriefjes, liever recht voor de raap.
Eerlijk duurt het langst. Maar ... het kan geld kosten.
Kon mij niet verdommen, 2 keer was voor mij genoeg geweest.
Nadien echter, nooit nog iets van gehoord.
Thuis, een lekkere sandwich gegeten en een goeie tas koffie bij gedronken.

En neen ..., ben niet gaan stemmen ook.
Plus, dat ik al die propaganda (partij-reclame) in mijn bus, zomaar rondstrooi, op straat.
Maar dàt ..., mag liefst niemand zien natuurlijk.
