De 50 procent minst vermogende Belgen bezit 8,5 procent van het nettovermogen. Ter linkerzijde begint men al te roepen: dat is moreel onaanvaardbaar. Fout: in België bezit de onderste helft juist bijzonder veel. In de Verenigde Staten is het maar 2,5%.
Waarom is het moreel aanvaardbaar? Eenvoudig: inkomen en vermogen zijn twee verschillende zaken. Mensen die werken of ziek zijn hebben recht op een leefbaar inkomen, het kunnen opbouwen van vermogen is echter geen sociaal verworven recht:
- Werknemer A (alleenstaande minimumloon) = 2.190 bruto / 2.057 netto -> komt net toe maar kan niet sparen (waar ook niets mis mee is)
- Weknemer B (hoogopgeleid + carrière) = 8.000 bruto / 4.275 netto --> leeft superzuinig en kan het verschil met werknemer A (2.218 euro per maand) sparen. Na een volle carrière heeft hij een nettovermogen van 1.050.000 euro.
Extreemlinks vindt deze situatie oneerlijk. Het is onfair dat werknemer B (die
WEL belastingen betaald heeft op zijn loon, studeerde, carrière maakte en superzuinig leefde) een mooi vermogen opgebouwd heeft. We gaan dat moeten herverdelen, zodat in de toekomst niemand nog wil studeren of promotie maken

.
Dat verhaaltje - de steeds toenemende ongelijkheid - slaat nergens op. Het is heel normaal dat de helft van de bevolking weinig vermogen heeft. Dat is hoe het systeem hoort te werken. Vermogen komt uit meeropbrengst, niet uit "doen wat iedereen doet". Arm België.