Bosrankje's Laar

Bosrankje schreef:

Vandaag begint de lente en ik zou willen zingen en dansen en lachen
maar ik kan het niet !
Ik wou een gedicht schrijven over mijn lievelingsseizoen maar ik kan
het ook niet !

Lente is geboorte, begin, vernieuwing, herstel, vreugde en ik beleef het
momenteel helemaal niet zo.

Een gedicht schrijven is zoveel meer dan woorden laten rijmen of mooie zinnen bouwen......kan alleen geboren worden door de kracht van je gevoelens.

Het lijkt op de geboorte van een baby : reëel en toch mysterieus, wonderlijk maar ook natuurlijk, zalig maar soms omringd door pijn......

En de lente is een wedergeboorte in een oneindige cyclus van seizoenen
want zoals K.Gibran(libanese dichter en filosoof) het schreef :

De lente is een ontwaken in je borst
de zomer een erkenning van je eigen vruchtbaarheid
is niet de herfst in je die een slaapliedje zingt.....
en is de winter anders dan een slaap boordevol dromen
van alle andere seizoenen ?

Om de lente te kunnen vieren, moet je vreugde beleven en mijn hart
en ziel zijn momenteel te verdrietig want mensen die ik graag zie kampen met gezondheidsproblemen........
Aan hen, toon ik een vrolijk gezicht, een lente glimlach...... maar diep
in mezelf ben ik bang.......

Dus, geen gedicht maar een overstroming van gevoelens en woorden
die ik dan moet schrijven, het is , voor mij, de beste therapie en sinds ik
op het forum ben, kan ik het weer !

Ik wou iets moois schrijven, iets vrolijks.........om met jullie te delen .
Volgende keer beter

Een cliché maar misschien is het wel waar : hoop doet leven dus, ik wil
hopen dat de lente zal de zieken helpen te herstellen en dat ik binnenkort
een mooi gedicht van geluk en dankbaarheid kan schrijven.

Ik wens jullie allemaal een zalig eerste voorjaarsdag

Bosrankje

je ben me voor geweest met je onderwerp

lente is een tijd van een nieuw begin
alles wordt weer groen de mensen hebben er zin in
de vogels maken hun nesten
en weten de tijd als de besten

alles waar op hebben zitten te wachten komt weer uit
het gaat met groei en bloei en de vogels vleuten het uit
laten we natuur volgenen en ons zelf in bloei zetten
laat de lente in ons dalen zo dat we leven als de natuur wetten



herman

wees tevreden wat je hebt en niet ontvreden wat niet hebt

Bosrankje schreef:

Gisteren ben ik begonnen een gedicht te schrijven
over mijn vader.

Bijna negen jaar dat hij van ons zo plots is heen gegaan,
geveld door een boom in ons bos.

Daarom was er ook geen afscheid en ik kon hem niet los
laten, niet aanvaarden dat hij voorgoed weg was......

Hij was niet alleen de beste vader die men zich kon wensen
maar ook mijn beste en trouwste vriend !

En dan gisteren, heel onverwachts, kwamen ineens in mijn
geest, al de woorden die ik nodig had om een gedicht te schrijven
en, tot mijn grote verbazing, was het niet in mijn moedertaal maar
in het nederlands !

Ben nu heel blij want ik kan het in mijn "Laar" plaatsen en delen met iedereen die het wilt lezen........

Tot nu toe, zijn er maar vier strofen en ik zal die hier schrijven in de
loop van de avond en de rest geleidelijk volgens mijn inspiratie.......

Ik heb ook nog niet zo lang geleden geleerd dat ik mij minder moest haasten, dus neem ik nu de tijd......

Ik wil mij nog verontschuldigen bij de gedichtsliefhebbers die mijn
teksten zullen lezen voor de eventuele fouten die zij zouden vinden maar ik doe mijn best om zo goed mogelijk nederlands te spreken en te schrijven want ik ben verliefd geworden op de taal van Vondel.

tot straks, Bosrankje

ik las gedicht over je vader

Waarom hebben vaders zo'n goedeband met elkaar,
om dat vaders hun dochters willen beschermen
Van begin af aan en als ze later uitvliegen blijven ze toch over hun
hoeden, daarom groeit er een sterke vriendschaps band. Dat had mijn vader met mijn zusters en dat heb ik mijn dochter nu.Maar eens komt de tijd dat je hem moet missen en dat doet pijn. Maar als over je verdriet
ben dan komt de tijd dat je met een warme glimlach aan hem denkt

dit wil ik je zeggen zonder te dichten

herman

Dag Bosrank
het is altijd één emotie als ik je gedichten lees. Ik weet dat ze uit je hart geboren zijn en daarom is het ook droevig dat iemand die emotie voelt. Wij die van het dichten houden hebben een hoog EQ en zijn daar soms het slachtoffer van. Maar ik weet ook als de lente straks in al haar voegen barst en er weer kleur is buiten grijs en bruin dat je weer zult genieten.

Bosrankje, voor ik ga slapen wil ik
nog enkele gevoelens met je delen.
Vooreerst hoop ik dat de gezondheid
van hen die je lief zijn, beter mag zijn,
door de lentezon, die ons kwam verblijden.

Het is prachtig hoe jij, in een taal,
die je heel goed beheerst, maar die
toch niet je moedertaal is, diepe gevoelens
kunt verwoorden, zo zelfs dat vele harten
er door geraakt werden.

Bosrankje, het leven is een aaneen-
schakelijkheid van vreugde en verdriet.
Maar wat in dit alles de hoofdrol speelt
is de liefde die we geven en deze die
ons geschonken wordt.

Uit jouw leven spreekt zorgende liefde,
en jouw vreugde vindt zijn oorsprong
in het geluk van de anderen,
van diegenen die jou lief zijn.

De hunker naar schoonheid, naar tederheid
en het verlangen dit alles te kunnen delen
loopt als een rode draad door jouw leven.

" Je papa," stilaan heb je leren leven met
dat grote verdriet. Maar zijn aanwezigheid,
diep in jou, zal er altijd zijn.
Hij zal je dragen, in moeilijke dagen
en over wegen, die alleen zo moeilijk
begaanbaar zijn.

Ik wens je vreugde Bosrankje en de kracht
die je uit je gevoelens put en hier met
ons hebt gedeeld. Dank je wel en tot ziens!
ria

PS We wonen dichter bij elkaar dan je zou vermoeden!

goeie morgen bosrankje,

ook ik heb even door jouw laar gewandeld
en ik heb genoten van jouw teksten hoor

mooi rankje, laat ons nog lezen, ik kom zeker terug

liefs, tinneke x