Ben Boomer vertelt hoe hij soms worstelt met de moderne technologie.

Beste boomers,

Ja, hier ben ik weer, Ben Boomer, de krasse zeventiger die nog altijd worstelt met de moderne techniek, maar nooit de moed opgeeft. Laat me jullie meteen geruststellen: als we de transistorradio, de kleurentelevisie en de eerste computers hebben overleefd, dan kunnen we deze digitale chaos ook wel aan.

Laatst besloot ik om eindelijk die slimme thermostaat aan te sluiten die ik voor mijn verjaardag had gekregen. Het ding ziet eruit als een ruimteschip en beweert mijn leven makkelijker te maken. Maar toen ik de handleiding opensloeg, kreeg ik het gevoel alsof ik een script voor een sciencefictionfilm aan het lezen was. "Verbind met uw WiFi-netwerk," stond er. Ach ja, waarom niet? Ik heb tenslotte al ervaring met verbindingen, dacht ik.

Na een half uur geknoei en drie telefoontjes naar mijn kleinzoon – mijn persoonlijke helpdesk – stond ik eindelijk in verbinding met het internet. Dat was nog maar het begin! Vervolgens moest ik een app downloaden en mijn thermostaat 'kalibreren'. Wat dat precies betekent weet ik nog steeds niet, maar ik voelde me even als een NASA-ingenieur.

Ondertussen was ik zo druk bezig dat ik de tijd helemaal vergat, en vergat ook de thermostaat zelf nog in te stellen. De volgende ochtend werd ik wakker in een sauna van 28 graden. Nog zoiets: hoe werkt die app? Al die knoppen en functies, ik werd er duizelig van. Maar uiteindelijk heb ik het onder de knie gekregen, en nu hoef ik niet meer van de bank af om de temperatuur aan te passen. Een klein wonder!

Dierbare boomers, ik wil jullie met deze avonturen laten zien dat we niet bang moeten zijn voor deze nieuwe technologieën. We hebben zoveel veranderingen gezien: van postduiven tot e-mail, van zwart-wit tv tot Netflix. Elke stap was weer een nieuwe uitdaging, maar we zijn er sterker door geworden.

Laten we eerlijk zijn, we maken er soms een potje van, maar wat geeft het? Elke mislukte poging is een stap dichter bij succes. En als het echt niet lukt, hebben we altijd nog de jongere generatie om ons te helpen. Wat zou ik zijn zonder mijn kleinzoon?

Blijf proberen, blijf lachen en onthoud: als wij het niet begrijpen, ligt dat niet aan ons, maar aan de technologie die nog niet klaar is voor onze ervaring en wijsheid. Dus, beste boomers, laten we met opgeheven hoofd deze technologische storm trotseren. We hebben al zoveel doorstaan, dit kan er ook nog wel bij.

En dan hebben we het nog niet eens gehad over videobellen. Vroeger was het al een wonder als we iemand aan de andere kant van de wereld konden bellen zonder dat de verbinding steeds wegviel. Nu kunnen we elkaars gezichten zien, wat fantastisch is – mits je de camera goed hebt ingesteld. Laatst belde ik met een oude vriend en bleek ik de hele tijd met mijn kin in beeld te zijn. Mijn kleinzoon leerde me daarna hoe ik de camera op de juiste hoogte moet zetten. Dus boomers, onthoud: altijd op ooghoogte, tenzij je je kin graag op de voorgrond zet.

En wat te denken van sociale media? Ooit gedacht dat we zouden kunnen bijhouden wat onze kleinkinderen eten, waar ze op vakantie gaan en zelfs wat hun favoriete memes zijn? Facebook en Instagram houden ons op de hoogte van hun leven, maar ik moet toegeven dat ik regelmatig verdwijn in een doolhof van filmpjes en foto's. Eens scrolde ik door de tijdlijn en eindigde ik op een pagina voor kattenliefhebbers in Japan. Geen idee hoe ik daar belandde, maar ik heb wel veel geleerd over de verzorging van Japanse raskatten.

Onze generatie heeft al zoveel gezien en gedaan. Van de maanlanding tot de opkomst van het internet, we hebben het allemaal meegemaakt. En we hebben ons altijd weten aan te passen, zelfs als het even lastig was. Dus, als je je soms overweldigd voelt door alle nieuwe snufjes, herinner je dan: we zijn echte overlevers. We zullen deze digitale revolutie ook doorstaan, met een glimlach en een goed gevoel voor humor.

Dus, mijn dierbare medeboomers, blijf proberen en blijf lachen. En als je weer eens worstelt met een nieuwe gadget of app, denk dan aan mij en mijn avonturen met de slimme thermostaat. We komen er wel, stap voor stap, met hier en daar een beetje hulp van de kleinkinderen. Want als we iets geleerd hebben in al die jaren, is het wel dat we nooit te oud zijn om iets nieuws te leren.

Tot de volgende keer, en vergeet niet: we zijn misschien boomers, maar we zijn ook survivors!

Met warme (maar nu goed geregelde) groeten, Ben Boomer