Stel je een middelgroot dorp voor ergens in de Westhoek. De kerk met zijn hoge toren staat centraal in het midden en beheerst het dorpsplein. Het meest opvallende gebouw op het dorpsplein is de villa van de apotheker.
Daar woont de apotheker, zijn vrouw, zijn rechterhand, en hun dochter die in het laatste jaar middelbaar onderwijs zit in een katholieke school in de dichtbije centrumstad. Zoals het traditie was in vele katholieke scholen mocht ze, als laatste jaars, mee op de Pasen-schoolreis naar Rome om op het Sint-Pietersplein de paus te zien.
De vakantietrip was heel avontuurlijk. Samen met nog drie vriendinnen op een hotelkamer is de waarborg voor vrolijke avonden. In het hotel was er een leuke bar waar de studenten tot 22 uur iets mochten drinken. Als echter de stilte inviel gingen de vier meisjes toch nog eens ‘clandestien’ op avontuur in een mooie Romeinse bar vlakbij hun hotel. In die bar speelde een klein orkestje en werd er gedanst. Vrij vlug was Ruth, de apothekersdochter, aan het dansen met een knappe Italiaan jongeman. Donker getinte huid, slank gebouw en met een stralende glimlach. De vier vriendinnen amuseerden zich rot. Op het einde van de avond werden adressen en telefoonnummers uitgewisseld en kreeg Ruth haar eerste echte passionele zoen.
Eenmaal thuis kreeg onze apothekersdochter al vlug een brief van haar Italiaanse lover. Omdat haar Italiaan alleen zijn moedertaal kende en Ruth geen woord Italiaans kende, zocht zij iemand die de ‘liefdesbrieven’ wilde vertalen. En zo kwam zij bij mijn mama uit die perfect Italiaans sprak en schreef. Was het voor Ruth een leuk spelletje? De Italiaanse jonge man wilde meteen werk zoeken in Vlaanderen want in Italië was dat blijkbaar niet zo gemakkelijk. Mijn moeder verwittigde Ruth dat ze moest oppassen, want haar Italiaantje was misschien in staat om één van de volgende weken voor haar deur te staan. Ruth lachte dat weg. Het was maar een kort spelletje geweest tussen twee jonge mensen.
Maar wat mijn moeder had voorspeld, gebeurde dan ook. Plots stond in de apothekerij een Italiaan die vroeg achter de “ signorina Ruth”. De apotheker die achter zijn toonbank stond, schrok zich een hoedje. De mama dacht dat ze ging flauwvallen want ze begrepen vlug hoe de situatie was. Met handen en voeten probeerde ons Italiaantje uit te leggen dat hij werk zocht in de buurt om dicht bij de apothekersdochter te kunnen zijn. De apotheker belde Ruth op die aan de Gentse universiteit aan het studeren was. Ook zij hoorde het in Keulen donderen. Het romantisch grapje werd een melodrama.
Mijn moeder werd opgeroepen om te bemiddelen. De Italiaanse jongeman bleef twee dagen in de Westhoek en keerde dan ontgoocheld terug naar Rome. De apothekersdochter kreeg een flinke bolwassing van haar vader en die eiste dat elke correspondentie met haar Italiaanse lover onmiddellijk werd stopgezet. De Italiaanse lover stuurde nog een tijdje af en toe een foto van hem op. Maar helaas…hij kreeg nooit antwoord want de papa-apotheker scheurde elke correspondentie meteen in duizend stukken.
Ruth is reeds enkele jaren afgestudeerd als apotheker en zal binnenkort de zaak van haar papa overnemen. En ja…nog een klein detail. Ze is intussen getrouwd met een Limburgse Italiaan en mama van twee kindjes. Of hoe Italië toch dichtbij is gebleven.
De papa van Enzo Farina was afkomstig van de Puglia, één van de mooiste streken in Italië. Zijn moeder was een West-Vlaamse. Enzo Farina was zelf een tijdje werkzaam als directielid in een groot vakantiecentrum in Battipaglia, niet zo ver van Napoli.
Veel cursiefjes hebben verband met deze Italiaanse periode. Bij Enzo liggen humor en fantasie nooit ver uit elkaar. Maar dat maakt het juist zo leuk om lezen….
