Er zullen weinig sportmensen zijn die Lucien Van Kersschaever niet kennen. Die naam blijft in die middens klinken als een klok. En alhoewel hij alle sportfuncties heeft neergelegd, die man blijft een fantastische aureool rond zich dragen.

Lucien Van Kersschaever, rasechte Blankenbergenaar, is dit jaar 85 geworden. Binnen enkele weken viert hij opnieuw zijn verjaardag. Hij is een voormalige basketbalspeler en topcoach. Zijn erelijst is iets om van omver  te vallen van bewondering. Lucien Van Kersschaever speelde bij de grootste Belgische topclubs: Oostende, Mechelen, Lier..Hij was zelfs twee jaar coach van het Nederlands nationaal basketteam. Als speler was hij met zijn team tweemaal kampioen van België. Hij won twaalf keer de Beker van België en Lucien Van Kersschaever zelf werd tweemaal verkozen tot basketcoach van het jaar.

Maar het is niet om die verdiensten dat ik vandaag dit kleine cursiefje aan hem wil opdragen. Wel omdat ik week na week ontdek hoe hij nog altijd de geestdrift heeft van een jongeman. Week na week ontdek ik hoe Lucien Van Kersschaever op de sociale media richtlijnen geeft aan jonge ‘baskettertjes’ bv. hoe ze zich voor hun wedstrijd moeten opwarmen, hoe ze hun afstandsschot kunnen verbeteren….

Bewondering ook hoe Lucien bijna elk weekend nog in een sportarena zit….Soms ontdekt Van Kersschaever een pareltje in Izegem, Leuven  of in een andere  sportclub ergens ten lande en dan lees je: “ Moest ik wat jonger zijn , dan nam ik die jongeman onder mijn vleugels en binnen drie, vier jaar zit hij op een topniveau.”

Alhoewel ik Lucien Van Kersschaever niet zo persoonlijk ken, doe ik respectvol mijn hoed voor hem  af. Het is een voorbeeld voor elke oudere onder ons.

Daarom wil ik dit cursiefje even uitbreiden. Er zijn zoveel personen, dames en heren, die een enorme bagage aan ervaring of wetenschap hebben die dreigt verloren te gaan omdat ze nu eenmaal “ op pensioen “ zijn. Oud zijn mag nooit betekenen “out “ zijn.

Net zoals Lucien Van Kersschaever zijn kennis  en zijn ervaring op elk moment nog etaleert, kunnen vele andere senioren dat ook nog in hun domein. Er is vandaag een schrijnend gebrek aan personeel in diverse sectoren. Hoeveel restaurants aan de kust zoeken een goede keukenchef? Hoeveel  scholen zoeken vandaag leerkrachten die onmiddellijk inzetbaar zijn?  Hoelang moet je wachten om een degelijke loodgieter, elektricien, schilder bij je thuis te krijgen? En dan hebben we het nog niet over een dakwerker of een automechanieker. Ziekenhuizen en rusthuizen smeken om vrijwilligers, al was het om maaltijden rond te dragen of te helpen bij het onderhoud.

Er zijn duizenden senioren die hun ervaring en kennis nog kunnen en willen uitdragen. Moet er geen beter kader worden ontworpen om die welwillende senioren in te schakelen in de gemeenschap? Of nog meer promotie maken voor bestaande mogelijkheden zoals flexi-jobs?

Heel veel bedrijven, instellingen en scholen zouden wellicht oprecht gelukkig zijn moesten ze senioren vinden met de spirit en de energie van Lucien Van Kersschaever. 

Elke kennis of ervaring die verloren gaat, is een verarming van onze maatschappij. En voor vele senioren misschien een droom die ze nog in zich dragen: nuttig zijn voor de wereld rondom hen.