Monsters, afzichtelijke wezens die opduiken in volksverhalen en legendes, worden veelal tot het rijk der verbeelding gerekend. Of toch niet? Wat zou je denken als er sommige al eens op camera werden vastgelegd? Nog steeds fantasie, of begin je toch te twijfelen? Carl Bries neemt dit mysterie met jou onder de loep.
Iedereen heeft wel al eens een verhaal over een monster gehoord. Ze komen namelijk al zo lang voor als de mens oud is. We hebben deze beesten steevast als fantasie afgedaan, maar wat als die monsters nu eens vastlagen op film? Wat als we ze nu eens echt zagen rondlopen in een bos of op de flanken van een berg? Kunnen we onze eigen ogen dan ook afschrijven als we zoiets zien? Of speelt onze fantasie opnieuw een grote rol?
Jersey Duivel
Dit monster speelt al eeuwenlang een rol in Amerikaanse legendes. Ronddwalend in de bossen van New Jersey jaagt dit beest al generaties lang iedere onbezonnen wandelaar de stuipen op het lijf. Zelfs oude indianenlegendes spreken over het wezen ‘dat des duivels is’. Volgens het verhaal woonde er ergens diep in de bossen een vrouw op een boerderij met haar twaalf kinderen. Er was nog niets aan de hand, tot ze beviel van haar dertiende kind. Omdat dat kind zwaar misvormd was, gaf ze de opdracht aan de vroedvrouw om het kind aan de rand van het bos te leggen om het zo over te laten aan de wetten van de natuur. Wat ze niet verwacht had, was dat het kind overleefde en opgroeide tot de Jersey Duivel. Zoals de schets hiernaast toont, was het een wezen met de kop en de poten van een bok en het lichaam van een duivel.
Vergelijk die schets nu eens met de foto hiernaast. Zie je een gelijkaardig wezen jagen op een hertje? Deze foto werd genomen door een jager die een camera had verstopt om te weten te komen welke dieren er allemaal op die plek voorbij komen. Dit wezen had hij uiteraard niet verwacht toen hij de beelden bekeek. Toen de beelden online werden gezet, kwamen er al snel reacties dat het om een vervalsing zou gaan. De jager heeft hierop nooit gereageerd, maar als je goed kijkt dan merk je wel enkele rare zaken. Zo is het beeld van het wezen even wazig als het hertje. Dat duidt er volgens kenners op dat ze allebei in beweging zijn. Het is verder ook duidelijk dat het hert angstig voor iets op de loop is. Ook vallen de kleine vleugels die het wezen lijkt te hebben onmiddellijk op.
De bovenstaande foto is trouwens niet de eerste keer dat de Jersey Duivel op de gevoelige plaat werd vastgelegd. Iemand die aan het filmen was in zijn eigen tuin, zag opeens een vreemd beest in een boom. Het leek wel een kangoeroe die in de boom was geklommen of een grote rechtop zittende vleermuis. Maar kan het ook de Jersey Duivel zijn die hoog in de boom loert naar een volgende prooi?
Aapachtigen of verklede mensen?
Verhalen over grote aapachtige wezens die ronddwalen op plekken waar ze niet thuishoren, zoals de Himalaya of de bossen van Noord-Amerika, je hebt ze vast wel al gehoord. Juist, we hebben het hier over de Yeti, Bigfoot en nog anderen. Ook het filmpje waarin te zien is dat een Bigfoot zich op een rots neerzet, rondkijkt en dan verder wandelt, heb je waarschijnlijk al eens gezien. Dat filmpje is nog steeds een van de meest controversiële in de geschiedenis: was dit nu echt een aapachtige of gewoon een man in een apenpak? Al tientallen onderzoekers en grappenmakers hebben getracht de beelden perfect na te bootsen: één iemand kruipt in een zwart apenpak, probeert te lopen zoals het ding op de beelden om vervolgens te verdwijnen. Die filmpjes werden al verschillende keren getoond op televisie, het ene met al wat meer professionele hulp en technische snufjes dan het andere.
In 2000 doken er plots nieuwe en erg duidelijke beelden op. Een vrouw was erin geslaagd om een groot aapachtig dier te fotograferen. Was dit Bigfoot die voor het eerst van zo dichtbij werd gefotografeerd? Of was het, zoals de vrouw zelf beweert, een skunk ape? Dit dier is al even mythisch als Bigfoot, maar bij ons minder bekend. Deze aap zou mensen aanvallen als hij slecht gezind is, maar de aap op de foto heeft daar duidelijk geen zin in. Een ander frappant kenmerk zou zijn stank zijn, vandaar de naam skunk (Engels voor stinkdier) ape. Ziehier de bewuste foto:
Wat denken jullie? Een echte aap die verrast werd door een camera? Een man in een pak die samen met zijn vrouw een grap wil uithalen met de hele wereld? Of een namaakdier dat ergens achter de struiken werd neergezet? De meningen blijven verdeeld, maar de foto is wel van goede kwaliteit.
Rare boswezens
Camera’s geplaatst door jagers (zoals bovenaan het artikel) tonen wel meer rare dingen die ’s nachts ronddolen in de bossen. Zoals deze rare snuiter die blijkbaar moeite heeft om rechtop te lopen. Is dit een magere, dronken jongeman die verdwaalde in de bossen? De beelden lijken wel een röntgenfoto te zijn van deze kerel, maar dat is onmogelijk. Toch lijk je zijn ribben te zien zitten. Verder vallen zijn erg magere armen op. Is het wel een persoon? Of is het, zoals sommigen denken, een Wendigo, een bosgeest die argeloze wandelaars aanvalt?
Over geesten gesproken; wat dacht je van de volgende foto’s? Daarop zien je telkens een hert dat wordt bespied door een of ander vreemd wezen.
Op het eerste beeld is er zelfs meer aan de hand: het hert en de verschijning lijken mekaar tijdloos aan te staren. Een hond kan je africhten en hem leren om op commando in een bepaalde richting te kijken, maar met een wild dier als een hert is dat een andere zaak. Er moet dus effectief wel iets te zien zijn. Ook is het hert wel degelijk op die plaats aanwezig, want het komt eerder in het filmpje rustig aangewandeld. De geest waarnaar het kijkt, lijkt wel een klein Amish-meisje of een indianenkind dat het dier op zijn gemak wil stellen door duidelijk te maken dat het geen kwaad in de zin heeft. De verschijning is doorschijnend, dus het kind staat er niet ‘in levende lijve’. Als het daar zo zou staan, zou het hert wellicht allang op de vlucht geslagen zijn. Ook het wezen op het tweede beeld is doorschijnend. Het hert lijkt in dit geval niet eens door te hebben dat het daar staat te lachen. Als het een echte man was geweest, zou het hert er ook hier vandoor zijn gegaan. Vreemd dus.
Chupacabra
Een ‘moderner’ monster is de Chupacabra. Dit dier werd voor het eerst gezien in de jaren ‘70 in Mexico, waar hij het bloed van een geit aan het drinken was. Nadien werd het wezen nog gespot in Midden- en Zuid-Amerika. Vanaf de jaren ‘90 dook het ook steeds vaker op in het zuiden van de VS. Het hoogtepunt volgde in de jaren 2000, toen het dier geregeld werd gezien en ook meerdere keren werd gefilmd. Tenminste, men dacht dat het Chupacabra was. Er zijn namelijk heel verschillende beschrijvingen van het beest: van een grote en gevleugelde demon tot een hondachtig wezen dat schapen opjaagt. Enkele van die hondachtige wezens werden ook neergeschoten, en ze lijken inderdaad op een kale hond. Volgens sommigen zijn ze dat ook simpelweg. Ze zouden het slachtoffer zijn geweest van genetische experimenten en daarna losgebroken zijn. De meesten zijn het er echter niet mee eens dat die honden Chupacabra’s zijn, die zouden veeleer voldoen aan de eerste beschrijving, met name een gevleugelde demon. Daarvan werd er nog geen enkele neergeschoten.
Wat er ook allemaal al dan niet van waar is, mysterieuze wezens en monsters blijven onze fantasie prikkelen. Dikwijls zorgt onze verbeelding ervoor dat we ze zien zonder dat ze er echt zijn, maar sommige waarnemingen kunnen wel voor verwarring zorgen. Gaan we in de toekomst nog dieren op het spoor komen waarvan we tot nog toe dachten dat ze fabeltjes waren? Gaan we ze misschien zelf creëren door allerlei genetische experimenten toe te passen? Of blijven het slechts verhalen en verzinsels van het menselijke brein? Wie zal het zeggen.
