Historische grappen

De feiten

In de loop der geschiedenis hebben tal van verhalen het nieuws gehaald. Sommigen zijn nog steeds niet opgelost en blijven een mysterie. Anderen werden inmiddels wel verklaard en sommigen werden ontmaskerd als grap. Deze grappen hebben nochtans decennialang mensen in hun greep gehouden. We noemen er hier enkele bekende en minder bekende op.

Jersey Devil

In de late 19^de eeuw waren bepaalde delen van de VS in de ban van een legendarisch monster genaamd de Jersey Devil. Dit wezen zou een combinatie zijn van een geit met vleermuisvleugels en de achterpoten van een paard. Het zou geboren geweest zijn als 13^de kind van een wanhopige moeder die het had vervloekt omdat de bevalling zo zwaar was. Toen het kind was geboren, zou het al duivelse trekken hebben gehad en de vroedvrouw kreeg het bevel om het in het bos te dumpen. Daar zou het uitgroeien tot een waar monster dat argeloze wandelaars de stuipen op het lijf jaagt. Zo rond de eeuwwisseling zouden heel wat mensen getuigen dat ze een ontmoeting met de Jersey Devil hadden overleefd. En daarop speelden enkelen handig in.

Een man genaamd Norman Jeffries claimde in 1909 dat hij en zijn goede vriend Jacob Hope een Jersey Duivel hadden gevangen. Ze hadden er een foto van getrokken als ultieme bewijs. Dit leek zowaar een echte te zijn en het publiek ging hier gretig in mee.

Pas jaren later bekende Jeffries dat hij en Hope, die een dierentemmer was, vleugels hadden nagemaakt en die hadden vastgeplakt op een kangoeroe. Deze grap leverde Jeffries het statuut van vermaarde grappenmaker op.

Loch Ness Monster

Misschien wel de bekendste grap uit de geschiedenis was deze foto van het Loch Ness Monster. Deze wereldberoemde foto werd in 1934 genomen door voormalig kolonel en chirurg Robert Wilson. Hij claimde de foto in de vroege ochtend van 19 april te hebben genomen, toen het nog erg kalm was in de omgeving. Vanwege zijn beroep werd deze foto bekend als ‘The Surgeon’s Photo’, Engels voor de foto van de chirurg. Voor velen was dit het onmiskenbare bewijs van een oeroude legende. Nessie, het monster van Loch Ness, bestaat wel degelijk!

Decennialang werd er gediscussieerd over deze foto. Is hij nu echt of nep? Daar kwam een einde aan toen in 1994 een zekere Christian Spurling beweerde dat het een vervalsing was. Hoe hij dat kon weten? Simpelweg omdat hij er zelf aan had meegewerkt.

Spurling beweerde dat zijn stiefvader Marmaduke Wetherell de bedenker was van de hele opzet. Deze Britse filmregisseur met Zuid-Afrikaanse wortels kreeg op een gegeven moment van de Daily Mail de opdracht het Loch Ness Monster, of toch sporen hiervan, vast te leggen op foto. Wetherell ging hier gretig op in, maar vond geen spoor van het legendarische monster. En dus besloot hij maar om foto’s te nemen van spoorafdrukken van een nijlpaard. Helaas voor hem kregen de redacteurs van de Daily Mail dit snel in de smiezen en kreeg hij een fikse uitbrander. Dat kon de trotse Wetherell niet verkroppen en dus zinde hij op wraak. Samen met zijn stiefzoon stak hij een monster in mekaar dat hij te water zou laten in het meer. Daarna vroeg hij zijn goede vriend kolonel Wilson om te verklaren dat hij de foto had genomen. Een vraag waarop Wilson inging.

Zo ging de legendarische foto de wereld rond. De Daily Mail trapte er dit keer wel in en Wetherell kreeg via Wilson de wraak die hij dacht te verdienen.

Boogschutters van Bergen

In een eerder artikel maakten we reeds melding van een mirakel dat heeft plaatsgevonden in de Waalse stad Bergen tijdens WO I. Soldaten beweerden dat ze tijdens een offensief van de Duitsers onder de voet werden gelopen, maar dan werden geholpen door enkele verschijningen die zij aanzagen als Engelen. Er ging echter in die tijd nog een verhaal rond dat veel spectaculairder was, met name dat van de Boogschutters van Bergen.

Auteur van dit verhaal was een zekere Arthur Machen, een schrijver uit Wales. Hij maakt melding van de Boogschutters in zijn column voor de Evening News. Zijn verhaal wordt nergens als fictief vermeld en dus denken veel mensen dat het om een waargebeurd verhaal ging. Twee maanden later zei Machen dat hij geen bronnen had die de feiten konden bevestigen. Hij moest het verhaal schrijven op vraag van een priester. Wanneer deze priester met de zaak werd geconfronteerd, ontkende hij dat het om een verzinsel ging. Hij zei dat Machen zich moest vergissen in dat opzicht: het verhaal was wel degelijk echt gebeurd. Maar verdere bevestiging kreeg men niet.

Later zei Machen dat hij zich schaamde dat zijn verzinsel als echt werd aanschouwd door het publiek. Hij had nooit durven denken dat het tot zo’n groot nieuws zou worden gekatapulteerd.

Alien autopsie

De meest bizarre grap vond wellicht plaats in 1995. Toen werd een 17 minuten lange film vrijgegeven over de autopsie op een alien! De producer, Ray Santili, beweerde dat hij destijds een film mocht maken terwijl onderzoekers van de Amerikaanse overheid een alien ontleedden die zich aan boord had bevonden van een ufo die was gecrasht in Roswell in 1947. Met dit filmpje werden alle twijfels meteen weggewerkt. Er bestaan wel degelijk buitenaardse wezens en ze komen af en toe een bezoek brengen aan onze aarde. Eindelijk kreeg de wereld te zien hoe ze eruit zagen en kregen heel wat wetenschappers een duidelijk beeld over het inwendige van deze wezens. Ja toch?

Niet dus. In 2006 bekende Santili dat de hele film één grote grap was. In een documentaire lieten hij en zijn medewerkers zien hoe nauwkeurig ze alles hadden nagebootst om het te doen lijken alsof wetenschappers uit de jaren 1960 een alien aan het opensnijden waren. Het enige waar sceptici al eerder op hadden gewezen was een klok die geen nauwkeurige tijden weergaf voor de duur van het hele onderzoek. Zo zouden op die klok slechts 10 minuten zijn gepasseerd tussen de eerste snede en de volledige ontleding terwijl dit toch minstens een uur in beslag zou moeten genomen hebben. Voor de rest klopte alles. Santili zei wel dat er een heel klein stukje van enkele seconden lang originele beelden waren van een echte autopsie op een alien.

Kunnen we dit geloven of is dit slechts een poging van hem om toch nog iets van mysterie in zijn creatie te brengen? In ieder geval blijft dit kortfilmpje de meest bizarre grap uit de geschiedenis.

Auteur: Carl Bries