Ingemaakt

Het inmaken van voedsel  is een aloude en veilige bewaringsmethode, op voorwaarde dat ze correct wordt uitgevoerd. Enige ervaring is vereist, want bij dit proces kunnen ook de smaak, kleur en textuur veranderen. Het proces van inmaken komt erop neer dat je voedsel (meestal groenten) in glazen potten verhit tot een temperatuur waarbij de micro-organismen die een gevaar voor de gezondheid opleveren en die voor bederf zorgen worden vernietigd.

Tijdens het verhitten wordt de lucht uit de potten geperst, en na afkoeling wordt de pot vacuüm getrokken. Dit vacuüm zorgt ervoor dat er geen lucht meer in de potten kan komen. Het verhitten kan op twee manieren gebeuren: in een ketel met kokend water of met een hogedrukketel.

Welke methode je best gebruikt, hangt af van het soort voedsel dat je wil inmaken. Zuurhoudend voedsel zoals de meeste fruitsoorten en tomaten, maar ook jam en confituur, kan je veilig inmaken met een ketel kokend water. Inmaken met behulp van een hogedrukketel is de veiligste methode voor het inmaken van niet-zure groenten.

Inmaakpotten

Het is van belang alleen onbeschadigde potten te gebruiken, want anders kan je niet luchtdicht afsluiten. Verkies speciale inmaakpotten boven bokalen van bijvoorbeeld mayonaise, want deze laatste zijn niet bestand tegen herhaald verhitten en lopen het risico om bij gebruik in een hogedrukketel te barsten.

Koude en warme vulmethode

Er zijn twee methodes om de potten te vullen. Bij de koude vulmethode vul je de potten met verse, ongekookte groenten. Na het vullen met kokend water, zet je de pot in de hogedrukketel en verhit je de pot.

Bij de hete vulmethode worden de groenten eerst een vijftal minuten gekookt en dan in de pot met kokend water gedaan en vervolgens in de hogedrukketel verhit. De hete vulmethode wordt aanbevolen omdat hierbij de lucht uit het groenteweefsel verwijderd wordt en je ook meer groenten in de pot krijgt.

Trucs uit grootmoeders tijd

Bij het verhitten kunnen echter ook bepaalde enzymen die de smaak en het uitzicht van de groenten bepalen veranderen. Hieronder enkele trucs uit grootmoeders tijd:

• Witte kool kan opgelegd worden in azijn en zout. Grootmoeder maakte zuurkool door de kool in smalle reepjes te snijden en ze laag per laag goed aangedrukt met een flink handvol zout in de pot te doen, overgoten met een zelf gemaakt kruidenazijn. Gebruik ongeveer 30 gram zout voor 3 kilogram witte kool. Niet meer zout, want dit verhindert de melkzuurbacteriën hun werk te doen. Laat de afgedekte pot enkele weken op kamertemperatuur staan en de zuurkool is klaar.
• Augurken, uitjes en bloemkool kan je in koude azijn inmaken. Op die manier blijven ze heerlijk krokant. Doe in de met water aangelengde azijn (in de verhouding van 1 liter azijn op 3 dl water) kruiden zoals verse dille, peperbolletjes, mosterdzaadjes, laurierblad, foelie en dragon ook ongeveer 150 gram suiker per liter azijn.
• Om het geheel wat kleur te geven kan je wat geelwortel (kurkuma) toevoegen.
• Maïs, erwten en bonen zetten uit tijdens het inmaken en mogen niet te dicht op elkaar worden gelegd.
• Ook aardappelen kan je inmaken. Gebruik bij voorkeur kleine tot middelgrote aardappelen.
• Bieten maak je best in plakjes of blokjes in.
• Maïs inmaken vergt enige voorbereiding. Blancheer de kolven eerst een vijftal minuten in net niet kokend water. Snijd de maïs van de kolf midden door de korrels.
• Let op bij het inmaken van champignons. Vermijd wilde paddenstoelen in te maken. Kies voor stevige champignons met een gesloten hoed en korte steeltjes.
• Je kan je eigen groentemix inmaken. Kies voor je eigen favoriete groenten (geen bladgroenten) en voeg er wat gedroogde bonen, pompoen, zoete aardappelen en tomatenpuree aan toe.