Verscholen in de
schaduw van je woorden
zing ik zacht
het lied op je gezicht
Ik baad me in
de bronnen van je zinnen
en drink me laveloos dronken
aan je verzoekend ogenlicht
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
Robbe, dat heb je wéér eens gezegd zoals jij alleen dat kan. Kort ,maar het raakt en ik moest er ook om glimlachen.
Ik ben niet goed met dat coputergedoe. Ik moet regelmatig een zeer geduldig iemand om hulp of interventie vragen. Maar geen nood, als ik het niet klaarspeel om die gedichten van jou alleen maar voor mezelf ergens in een map onder te brengen, dan schrijf ik ze desnoods over in een schriftje. Ik hou nog altijd graag een boekje in mijn handen!
Fijn dat je er weer eens was, bedankt. Je foto's zijn al
net zo prachtig als je gedichten.
Deze laatste foto met die beek deed me aan Bokrijk denken,
tussen de vijvers lopen ook zo smalle stroken met bomen die
eigenlijk al de vijvers, voor wandelaars, met elkaar verbinden.
We hebben er zo vaak gewandeld samen of met de kleink.
Zitten mijmeren op een bankje, de blik gericht op 't water,
kijken naar de kringen die de vissen maken als ze insecten
happen. Zalig!
Mooi hoe je de ramp van de eeuw beschrijft, die beelden
zullen ons nooit verlaten. Vandaag heel de dag naar radio 1212
geluisterd. Hun inspanning is toch goed in euro's beloond.
Het zal welkom zijn en broodnodig.
Fijn weekend,
Bomi.
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
Tussen de vijvers van Bokrijk
heb ik ook vaak gedwaald
soms afgepijlde wandelingen
eertijds ingericht door de Hasseltse Dragonders
ik weet niet of die wandelclub nog bestaat
ik deed ook vaak mee aan de dinsdagavondwandelingen van
de wandelclub van Runkst
steeds vertrekken in de Sint Hubertuszaal
nu bepaal ik mijn eigen afstanden
in de vallei van mijn dromen
mvg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
Bedankt Schrijfster voor je bezoekje
en je woorden met lovende woorden.
Poëzie is niet 1.
Zelfs niet 2 en ook geen 17.
Want zowel 1 als 2 zijn enkel deelbaar door 1 en door zichzelf.
Net als 17
Poëzie is geen priemgetal,
poëzie moet deelbaar zijn...
Poëzie is dus véél meer.
Met plezier deel ik poëzie...
mvg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
Elke dag tracht ik "poëzie van de dag" te lezen.
Ik heb nog niets gemist denk ik.
Alhoewel, ééntje...rikketikketikke...dus mijn eigen werkje. Er over gekeken?
In ieder geval plaats ik het hier nog eens, met het bijhorend plaatje.
Plaatjes zeggen soms meer dan woorden!
Rikketikketikke…
Rikketikketikke…
’t Is stil in huis
alleen ’t zacht geluid
van moeders vlijtig strikken
Ze breit naarstig aan een trui
die ik straks moet passen
De mouwen zijn ietsje te lang
dat krimpt wel bij het wassen
Toen moedertje plots heenging
hebben we zo geschreid
Ik draag allang geen truien meer
die ze vol liefde heeft gebreid
Ik heb wel nog kartonnen dozen
die ze heeft bekleed met garen
die dienden om het speelgoed
van mijn zoontje te bewaren
Mijn zoon is nu allang volwassen
de dozen werden nutteloos
Maar in een hoekje van de zolder
bewaar ik eerbiedig elke doos
Robbe
PS
Die dozen waren lege waspoederdozen, ronde kuipjes.
Bestaan ze nog?
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
