Reini schreef:
Het zijn altijd de lichtgelovigen die toestanden meemaken die wat vreemd aandoen.
Of natuurlijk enkelingen waar één of meerdere hoekjes af zijn.
Ongeconditioneerdheid/zuiver bewustzijn is wanneer de 'droomstaat' van dwangmatig etiketteren afwezig is.
Geen
gevangenschap dus in deze dwangmatige etiketterende ‘state of mind.’
De meeste ‘minden’ moeten alles labelen.
Alles is goed of slecht of mooi of lelijk, iedereen is goed of fout of veilig of onveilig.
Er is geen waarheid in die gedachten over zichzelf, of anderen, of de wereld, of iets anders.
Geen waarheid in dit dwangmatige karakter van het denken.
Maar dat betekent niet dat je niet mag of kunt denken.
Je kunt nog steeds denken.
Het betekent niet dat er nooit meer gedachten in je hersenen opkomen.
Gedachten kunnen nog steeds opkomen maar het betekent dat je gevoel voor de werkelijkheid van wat waar is niet meer wordt afgeleid naar die dwangmatige beweging van het denken.
En dan is er zuivere waarneming, zuiver bewustzijn.
Zonder (eigen) interpretatie.
Daarom wordt het zuiver bewustzijn genoemd.
Het is gewoon zuiver.
Vrij van interpretatie.
Het is (gewoon) zuivere perceptie.
Zuiver bewustzijn, ontwaakt uit de droomstaat.
Waarheid is liefde? Waar haal je dat?
Liefde is een uitvinding van de mens; romantiek bestaat nog geen eeuwen hoor
De Liefde die het bestaan IS ligt onder het puin van het dwangmatige denken bedolven en heeft daarom geen schijn van kans zich te helder te manifesteren zolang dit dwangmatige etiketteren plaatsvindt.
Deze 'Liefde' die het bestaan IS gaat voorbij de liefde tussen (twee) mensen die emotioneel van aard is en dus idd voorbijgaand.
Emoties immers vinden als gedachten plaats in het hoofd en alles wat als gedachte in het hoofd verschijnt verdwijnt ook weer (de eigenschap van verschijnselen).
