Reini schreef:
Ik denk dat dit een zeer slecht voorbeeld is, Henriette.
Zeer als je het voorbeeld niet begrijpt. En laat me even duidelijk stellen dat ik beroepshalve in de kunstsector zit.
Waardering voor kunst, (waarde dus), wordt in dat wereldje dikwijls kunstmatig opgedrongen. Zelfde woord, 2 verschillende betekenissen.
Juist, men kan werken van een zekere kunstenaar promoten, zelfs als het shit is ( letterlijk!)
en dit kan worden opgedrongen omdat het overgroot deel van het publiek hier totaal geen verstand van heeft, omdat esthetica voor hen nooit een hoofdvak of interesse geweest is. Waar H2 het over heeft is de werkelijke ethetische waarde van een werk. Dat kan zijn tijd vooruit zijn en wordt daarom nog niet begrepen ( Van Gogh ), maar was reeds waardevol voordat men er later een waanzinnige prijs ging op kleven. Dát is handel in kunst. Totaal iets anders.
Wat in de ene periode redelijk verfoeielijk kan gevonden worden, blijkt jaren later plots waardevol én mooi.
antwoord zie hierboven.
En de ene die er een prijs voor wil geven, maakt dat de ander (gidswoord ?) dat ook wil. Vreemd wereldje hoor.
En hier zit je weer in de ' handel ' en niet om de esthetische waarde die men er aan geeft. Waardering voor een kunstvoorwerp komt van de toeschouwer en niet van de maker. De ethetische waarde, daar is de kunstenaar voor verantwoordelijk. Nog een voorbeeld: men kan bij uitgave aan een klein stukje papier de waarde van 1 euro drukken en dit een postzegel noemen. Honderd jaar later kan de waarde van dit stukje papier 100.000 euro bedragen, maar voor de uitgever ( de post ) blijft dit alsnog 1 euro.
