Men kan zich afvragen welke zin het heeft om eeuwig rond te zwerven als een geest (veronderstel ik toch.)
In bovenstaande woorden ligt een totale onwetendheid aangaande het leven. Het beperkt zich enkel tot het huidige, wat de materiële wereld is met haar wetenschap van het moment. Het kan niet met andere inzichten en ervaringen van derden leven die afwijken van deze, en dus naar het land der fabelen wordt verwezen. Waarschijnlijk speelt hierin mee dat men ontdekt heeft dat de bijbel vele vreemde zaken verkondigd die door de wetenschap, en terecht, zijn ontkracht. Ook mede door historisch onderzoek die een ander licht laat schijnen op de bijbel waardoor blijkt veel van het geschrevene vanuit zekere maatschappelijke en machtsbelange, zijn verweven met historische feiten en oude overlevering. Maar bedenk dat het leven is ontstaan zonder bijbel of geschrift. En als je het leven bekijkt in zijn algemeenheid en in zijn complexiteit en zijn wetmatigheden, dan moet je erkennen dat het niet te doorgronden is van waaruit en waardoor het is ontstaan. Dat ontstaan ligt geheel buiten het materiële dat moet je wel op een geven moment gaan beseffen.
Als je dat kunt, dan zijn er mogelijkheden om daarin verder te kunnen komen.
Nu kan je hopen dat je elkaar na de dood weerziet, maar die vreugde blijft ook niet duren. Alles wordt je "gewoon".
Dit is een gedachte die zeker vanuit wereldse ervaringen, waarin veel een sleur van de dag is geworden, is opgedaan.
Dit behoeft daarom niet voor iedereen zo te zijn. Het leven heeft een oneindige hoeveelheid aan belevenissen en mogelijkheden je moet ze alleen zien en het je eigen willen maken. Als je beseft dat er een oneindigheid is , dan is er nog veel eigen te maken zoals bijvoorbeeld hoe is het leven begonnen en wat is haar ontwikkeling geweest, zowel van je zelf als van het dierenrijk en het plantenleven. Voor elke wetenschap is er een oneindige hoeveelheid om zich er in verder te kunnen bekwamen na het aardse leven. Nu, in de materie kan de mens dat niet omdat kennis veelal tot vernietigen en macht zal worden gebruikt daarom is men zeer beperkt in verder komen van wetenschap alleen dat wat de mens kan hebben wegens de momentele staat van het menselijk bewustzijn, in het algemeen, kan worden gegeven stap voor stap.
Trouwens de gehele mensheid is verwantschap hoe dan ook. Dus dat wederzien is altijd van toepassing en niks niet een sleur of gewoontjes.
Ik denk niet alleen in het materiële, er is meer, dit door ondervinding opgedaan in mijn leven.
Het is enorm hoogmoedig om ervan overtuigd te zijn van hoger te staan dan de natuur: zoogdieren met dat beetje méér.
Angst, en verdriet om overleden dierbaren maken dat sommigen zich aan iets vastklampen: een droombeeld.
Wie staat hier hoger dan de natuur? Alles is natuur is leven, niets is anders en is dat als hoogmoedig te beschouwen?
Wie heeft hier angst en/of verdriet over overleden dierbaren? Wie geeft jouw daar de wetenschap van? Ben je een medium of zo ? een wetenschap of alleen maar een gedachte van je? In het laatste geval is het niet meer dan dat en beslist niet een generaliserende waarheid. En een wetenschap kan het niet zijn omdat je onmogelijk van elk mens z'n gevoel en denken kan weten. Het is niet meer dan een denken van je zelf een soort droombeeld waar jij je aan vast blijft houden.
Alles is Één en die Éne is Alles.
