Zou je wel willen hé Socrates. Maar gedeeltelijk wel. Mensen zijn op zoek naar de zin van hun bestaan, de gedachte dat alles toevallig en veelal zinloos is (al het lijden, bvb) is voor velen een ondraaglijke gedachte. het zijn meestal de armsten onder ons, de minst bedeelden en diegenen die de meest droevige ervaringen hadden, die naar deze invulling zoeken. Iedere mens vult die "zin" van zijn bestaan op een manier in die het best bij zijn persoonlijkheid past.
En daarom zeg ik ook steeds weer, leven en laten leven. Maar, er zijn ook mensen,die niet bepaald op zoek zijn of waren naar de zin van hun bestaan, die niet in een hiernamaals geloofden. Er zijn mensen die denken dat alles wat hen overkomt gewoon maar dikke pech is. Tot die groep behoorde ik ook eens. Ik lachte met alles wat ook maar enigszins naar het paranormale rook en ik spotte met spiritualiteit. Ik heb enkel altijd in een soort van "god" geloofd, maar nooit in de sprookjesfiguur waarvan de kerk ons vertelde. Maar, ik had steeds heel sterk het gevoel dat er wel een soort van "hogere macht" moest bestaan, iets dat niet te definiëren was, maar dat "iets" noemde ik God, wat het ook mocht zijn. Als kind had ik al een paar paranormale ervaringen gehad (in mijn puberteit), maar daar lag ik niet van wakker, ik zocht er zelfs geen verklaring meer voor.
Tot op een dag, toen ik op zevenentwintigjare leeftijd, kort na het sterven van mijn moeder, ik een eerste spirituele/paranormale ervaring had. Ik ging op zoek naar antwoorden, en nam genoegen met het antwoord dat alles maar een hallucinatie was, die normaal was tijdens een rouwverwerking. Doch in mij was er twijfel bij dit antwoord. Veel jaren later, had ik een reeks ervaringen, die mijn twijfel wegnamen. Ik ging weer op zoek naar antwoorden, en kreeg deze ook. Ik werd bevriend met een medium, en had de ene ervaring na de andere. Sindsdien ben ik overtuigd van een voortbestaan na deze fysieke levensvorm. Ik ben ervan overtuigd, dat het leven altijd blijft voortbestaan en dat enkel de vorm verandert. En niemand, maar dan ook niemand, kan mij nog van het tegendeel overtuigen. Er is geen dood, alleen maar leven.
De mensen die enkel in het fysieke bestaan geloven, laat ik in hun "on"weten, omdat ik weet dat geen mens een ander kan overtuigen. Zij zullen het zelf moeten vaststellen, door eigen ervaringen, of... bij het overgaan in deze andere levensvorm.
Maar de spot drijven met mensen die wel overtuigd zijn van een voortbestaan , dat is iets dat bij mij een erg gevoelige snaar raakt. Ik meen : leven en laten leven. Ik accepteer de noden, de ideeën , overtuigingen van anderen, en verwacht dat anderen dat ook doen. We kunnen onze overtuigingen, onze gedachten hierover in alle rust en met respect naast elkaar leggen, en eventueel vergelijken, misschien om ooit , op een mooie dag , tot een completer beeld te komen van hoe deze levensvorm eruit ziet.
vriendelijke groet
Schoonheid ligt in het oog van de toeschouwer
huh??? is S.H. is ook al dood geweest?!