Zeker als je fantasie ( verbeeldingskracht) enkel en alleen als basis gebruikt voor het opbouwen voor een levensfilosofie dan ben je absoluut verkeert bezig. Maar als je je verbeeldingskracht gebruikt om opgedane ervaringen een plaats te kunnen geven is er toch niets mis mee? dat doen we eigenlijk allemaal. Niets wordt je eigen als er geen ervaring wordt opgedaan dan is het enkel geloven en aanvaarden van iets wat een ander je voorhoud. Op vele gebieden doen we dat zonder terughoudendheid omdat het meestal niet voor 'de gewone' doorsnee mens mogelijk is om te kunnen toetsen, je kunt het enkel wat we noemen, het leren aan te nemen wat we dan studie noemen. En voor vele zaken natuurlijk heel goed en noodzakelijk.Cappa schreef:Fantasie en hallucinatie kunnen optreden in het menselijk brein. Maar het is geen objectieve realiteit. Je kunt er subjectief mee omgaan, het kan deel gaan uitmaken van je leven, maar als je aanneemt dat dat de realiteit is en er een levensfilosofie op bouwt, dan zit je gewoon verkeerd (met een d). Dan maak je jezelf gewoon iets wijs, punt uit.
Sommige gewone mensen, niet behorende bij het clubje wat het predicaat van wetenschappen draagt, verkrijgen wel een toetsing die hen de ogen openen en laten zien dat bepaalde zaken niet zijn zoals het naar de massa wordt gebracht door die club hoe goed die het ook bedoelen en menen dat ze het juist hebben.
En dat geeft een verschil in mening, inzicht, geloven en weten tussen de betreffende mensen.
Alles is Één en die Éne is Alles.
