Welke neurocomputationele toestand is er dan nodig om een toestand van bewustzijn op te wekken?
Het is duidelijk niet het simpel activeren van een of verschillende hersengebieden. Dat hebben hersenscans al lang aangetoond. Het is ook niet het opwekken van een uniforme toestand van algemene synchronie, een toestand waarin een groot aantal zenuwcellen samen en tegelijkertijd vuren. Deze uniformiteit treffen we wel aan in onbewuste toestanden zoals diepe slaap en tijdens epileptische aanvallen. Deze vorm van synchronie doet alle interne complexiteit ongedaan en verstoort het noodzakelijke broze evenwicht tussen complexiteit en eenvormigheid.
”Wat we nodig hebben, is een grootschalige samenhang die tal van ver uiteen gelegen hersengebieden overspant en die tegelijkertijd op flexibele wijze vele verschillende inhoudsvormen verbindt in een bewuste hiërarchie: de letters op de pagina, de pagina in het boek, de hand die het boek vasthoudt als onderdeel van je lichamelijke zelf en het zelf dat in een stoel zit en de betekenis van de woorden begrijpt. We willen een eenheid […] die - intern - zo gedifferentieerd mogelijk is.
Aan de andere kant is maximale differentiatie evenmin optimaal, omdat onze wereld in dat geval uiteen zou vallen in onsamenhangende stukken mentale inhoud en we geen bewustzijn meer zouden hebben. De truc met bewustzijn is precies de juiste wisselwerking tussen de delen en het geheel te bewerkstelligen - en het lijkt erop dat een wijdverspreid netwerk van neuronen in de hersenen dit op elk willekeurig moment bewerkstelligt, omdat een wolk van afzonderlijke, ruimtelijk verspreide zenuwcellen erop los vuurt in ingewikkelde patronen van synchrone activiteit, waarbij misschien het ene patroon ingebed wordt in het andere. Sommige elementen verlaten, net zoals de waterdruppeltjes die een echte wolk vormen, op een gegeven moment het geheel, terwijl andere zich erbij voegen.
Bewustzijn is een grootschalig, samenhangend fenomeen dat ontstaat uit talloze fysieke microgebeurtenissen. Zolang de mate van interne correlatie en causale aaneenkoppeling hoog genoeg is, rijst er in je hersenen dit eiland van dansende microgebeurtenissen op en leef je in één werkelijkheid. Er verschijnt één verenigde wereld aan je.”
“… wanneer je in diepe slaap raakt en het eiland weer wegzakt in zee, verdwijnt ook je wereld. Wij mensen weten dit sinds de Griekse Oudheid: slaap is het kleine broertje van de dood - je zegt de wereld tijdelijk vaarwel.”
Het is duidelijk niet het simpel activeren van een of verschillende hersengebieden. Dat hebben hersenscans al lang aangetoond. Het is ook niet het opwekken van een uniforme toestand van algemene synchronie, een toestand waarin een groot aantal zenuwcellen samen en tegelijkertijd vuren. Deze uniformiteit treffen we wel aan in onbewuste toestanden zoals diepe slaap en tijdens epileptische aanvallen. Deze vorm van synchronie doet alle interne complexiteit ongedaan en verstoort het noodzakelijke broze evenwicht tussen complexiteit en eenvormigheid.
”Wat we nodig hebben, is een grootschalige samenhang die tal van ver uiteen gelegen hersengebieden overspant en die tegelijkertijd op flexibele wijze vele verschillende inhoudsvormen verbindt in een bewuste hiërarchie: de letters op de pagina, de pagina in het boek, de hand die het boek vasthoudt als onderdeel van je lichamelijke zelf en het zelf dat in een stoel zit en de betekenis van de woorden begrijpt. We willen een eenheid […] die - intern - zo gedifferentieerd mogelijk is.
Aan de andere kant is maximale differentiatie evenmin optimaal, omdat onze wereld in dat geval uiteen zou vallen in onsamenhangende stukken mentale inhoud en we geen bewustzijn meer zouden hebben. De truc met bewustzijn is precies de juiste wisselwerking tussen de delen en het geheel te bewerkstelligen - en het lijkt erop dat een wijdverspreid netwerk van neuronen in de hersenen dit op elk willekeurig moment bewerkstelligt, omdat een wolk van afzonderlijke, ruimtelijk verspreide zenuwcellen erop los vuurt in ingewikkelde patronen van synchrone activiteit, waarbij misschien het ene patroon ingebed wordt in het andere. Sommige elementen verlaten, net zoals de waterdruppeltjes die een echte wolk vormen, op een gegeven moment het geheel, terwijl andere zich erbij voegen.
Bewustzijn is een grootschalig, samenhangend fenomeen dat ontstaat uit talloze fysieke microgebeurtenissen. Zolang de mate van interne correlatie en causale aaneenkoppeling hoog genoeg is, rijst er in je hersenen dit eiland van dansende microgebeurtenissen op en leef je in één werkelijkheid. Er verschijnt één verenigde wereld aan je.”
“… wanneer je in diepe slaap raakt en het eiland weer wegzakt in zee, verdwijnt ook je wereld. Wij mensen weten dit sinds de Griekse Oudheid: slaap is het kleine broertje van de dood - je zegt de wereld tijdelijk vaarwel.”
Jawatte
