socrates schreef:pastoor schreef:
De kostprijs van een interim verdwijnt in de rubriek onkosten van het bedrijf.
Het interim bureau betaalt de interim als werknemer (sociale zekerheid, verzekering en het vakantiegeld).
Interims proberen op deze maner een vaste betrekking te vinden,en dat lukt wel eens.
De grote knoop inzake competitiviteit wordt hier tot in den treure herhaald als zijnde de kost van de arbeid. Competitiviteit is toch vooral van belang voor producten die moeten worden uitgevoerd ?
Klopt ! En dus moeten we eerst weten wat we precies nu nog allemaal uitvoeren.
Persoonlijk denk ik aan :
1. de petrol ( chemie ) gerelateerde producten.
2. landbouwproducten ( varkens , groenten , fruit )
Zijn er nog die van wezenlijk belang zijn ? En dan komt het erop aan om de som van de werknemers te kennen voor al die exporterende bedrijven , plus wel aandeel van de productkosten effectief ook loonkosten zijn.
Voor de landbouwproducten is het al duidelijk dat de loonkost amper een rol speelt , gewoon door het feit dat de "werkers" meestal tot dezelfde familie behoren en eigeliijk geen werknemers zijn maar eigenaars zelf.
Voor de "petrol" is het ook al duidelijk. Geen enkel bedrijf is in Belgische handen. Dus als er maar ééntje een dreigende vinger opsteekt bibberen de ministers om het boeltje toch maar hier te kunnen houden.
Dit laatste gedrag vindt zijn oorsprong in het feit dat we alle eigen bedrijven uit het verleden hebben verkocht. Hierdoor zijn we nu een puur wingewest zonder enige zeggingschap geworden. Tot welke strekking behoren of behoorden de verkopers ? Hierdoor kunnen er ook niet meer zelf onze prijs zelf bepalen over wat we uitvoeren , zelfs als we al iets "unieks" zouden uitvoeren dat nergens elders geproduceerd wordt.
.... van bv. vakmensen in de bouw, wordt toch niet uitgevoerd ? Hoeveel % van de totale productieprijs van een voor export bestemd product is menselijke arbeid ? hoeveel % is robotwerk ? Is het aandeel menselijke arbeid in de kostprijs bij ons dan zoveel groter dan bij concurrenten ? Of is de verhouding brutoloon-levensduurte bij ons slechter dan bij de buren ? Zo ja, waarom zou een brood bij ons dan duurder moeten zijn dan bij de buren ?
Vraag :Zijn wij te duur en dus niet competitief omwille van de te hoge loonkosten, of nemen wij als producenten een te grote winstmarge? of zijn onze producten niet kwalitatief hoogstaand genoeg ?
Zou meer uitvoer, ook noodzakelijk meer werkgelegenheid betekenen ?