Wel, Fred, besmetting betekent daarna ook immuniteit..
En als ik dan zou overlijden, tja, iedereen gaat dood, dat is voor iedereen ooit eens het geval en als je tijd daar is, dan ontloop je dat toch niet....
Wat voor zin heeft het om ergens bang voor te zijn dat uiteindelijk toch zal gebeuren en onvermijdelijk is?
Intussen gaat je (korte) leven voorbij....je moet nooit al janken vóór je geslagen bent want dan verziek je zelf je eigen leven - panikeren voor er iets gebeurt vergalt je leven...áls het gebeurt is er nog tijd genoeg om te panikeren..
Voor mij is gemoedsrust een zeer kostbaar, persoonlijke goed en het is weerzinwekkend dat die gemoedsrust mensen nu wordt ontnomen door hen, volgens mij ónnodig, doodsangst aan te jagen, op te zadelen met smétvrees en zodanig vér overdreven dat normale, menselijke contacten verboden worden, dat gezónde mensen opgesloten, als kippen opgehokt worden, een heel land/continent plát gelegd wordt en dat dan nog normaal gevonden wordt?
Dat er voorwaarden verbonden worden om terug een normaal leven te mógen leiden?
En dan hebben we het enkel nog maar over het menselijk aspect en nog niet eens over al de andere gevolgen zoals voor onze vrijheid en rechten.
En dat allemaal voor politieke doeleinden van controle en macht met de smoes van ons welzijn en gezondheid...dat zal steeds duidelijker worden naarmate de gevolgen zichtbaar zullen worden..
En je mag je muilbandje dragen, fredje maar....zoals nogal 'experts' voorspeld hebben zal dit virus mogelijk nooit meer weggaan en elk jaar opnieuw toeslaan?
Ben je bereid de rest van je leven met mondmasker en met schrik rond te lopen, je alle geneugten van het leven te ontzeggen voor iets dat mogelijk nooit gebeurt?

Wat voor kwaliteit van leven is dat, zeg?
Maar mij niet gelaten, zolang ge mij maar mijn zelfbeschikking en vrijheid laat om zónder muilband door het leven te gaan, de terugkeer naar mijn normale leven en het genieten van het leven niet in de weg staat door allerlei absurde, verplichtingen die mijn rechten schenden.




