Zo'n domme reactie, waar gaan die het geld halen? Zelf drukken?
Niet bijdrukken neen - wel op deze manier bv- en tel de bespaarde miljarden dan maar eens op...
-Oversubsidiëring van bedrijven die het niet nodig hebben:
België pompt jaarlijks meer dan
14 miljard euro in fiscale kortingen en subsidies aan bedrijven, volgens de Federale Beleidsnota Financiën (2024). Een groot deel daarvan belandt bij ondernemingen die recordwinsten boeken.
-Subsidies moeten terug een doel hebben: werkgelegenheid, duurzaamheid en eerlijke fiscaliteit. Enkel bedrijven die lokaal investeren en eerlijk belastingen betalen, mogen nog steun krijgen.
Een heroriëntatie kan
3 tot 5 miljard euro per jaar vrijmaken — zonder kmo’s of starters te treffen.
-Koppel burgerrechten aan legale belastingontduiking
België verliest elk jaar
8 à 10 miljard euro via legale maar immorele fiscale constructies. Interne leningen, Luxemburgse holdings, “rulings” via Nederland — allemaal legaal, maar onrechtvaardig.
Wie ontwijkt, mag niet langer genieten van dezelfde privileges als wie bijdraagt.
Bedrijven die via belastingparadijzen opereren, krijgen geen toegang meer tot subsidies of overheidsopdrachten.
Managers en aandeelhouders die agressieve constructies gebruiken, verliezen hun recht op fiscale aftrek.
En publieke aanbestedingen zouden enkel openstaan voor bedrijven met een “fair tax label” — minstens 80 % van hun winst aangegeven in België.
Volgens de Europese Commissie kan dit ongeveer 6 miljard euro per jaar opleveren.
-Belast grote vermogens progressief — zonder de gewone mensen te raken
België is één van de laatste landen zonder echte vermogensbelasting.
De rijkste 10 % bezit 60 % van alle rijkdom, de onderste helft amper 5 % (Nationale Bank, DINA-data).
Een belasting van 1 % op vermogens boven 2 miljoen euro levert
5 tot 7 miljard euro per jaar op. Een progressieve structuur — 1 % boven 2 miljoen, 2 % boven 10 miljoen, 3 % boven 50 miljoen — kan dat verhogen tot
9 miljard euro.
De middenklasse blijft volledig beschermd: de eigen woning, het spaargeld en de pensioenrechten blijven buiten schot.
-Verspilling van belastinggeld aan prestigeprojecten en inefficiënte aanbestedingen
België verliest jaarlijks miljarden aan slecht beheerde projecten die niet ten goede komen aan de gemeenschap. Volgens het Rekenhof werd in 2023 bijna 15 % van de overheidsinvesteringen ondermaats beheerd, goed voor ruim
2,5 miljard euro verspild belastinggeld.
Voorbeelden genoeg:
De Brusselse tunnels: meer dan 100 miljoen euro overschrijding.
Het Oosterweelproject: intussen 9 miljard euro, waarvan zeker 1 miljard aan vertraging en procedures te wijten is.
-België telt 9 parlementen, 6 regeringen en meer dan 65 ministers en staatssecretarissen. Dat is uniek in de wereld voor een land met amper 11,6 miljoen inwoners. De bestuurlijke complexiteit kost jaarlijks naar schatting meer dan 700 miljoen euro aan
dubbele structuren, administratie en kabinetten (bron: Rekenhof en CRISP-studies).
Een hervorming naar één federaal parlement en slankere deelregeringen zou de overheid niet alleen democratischer, maar ook goedkoper maken. Vlaanderen en Wallonië hebben elk een parlement met respectievelijk 124 en 75 leden. Een reductie van 20 %, zoals Italië in 2020 doorvoerde, zou alleen daar al zo’n
30 miljoen euro per jaar uitsparen.
Daarnaast hebben Belgische ministers gemiddeld 40 kabinetsmedewerkers. In Nederland zijn dat er 10. Door het aantal medewerkers te halveren, kan
jaarlijks 200 à 250 miljoen euro worden bespaard. Voeg daarbij de honderden intercommunales, agentschappen en overlegstructuren die elkaar overlappen: fusies en rationalisatie kunnen
nog eens 300 miljoen euro vrijmaken.
-Afschaffing van alle dotaties (= belastinggeld) aan alle partijen. Een
besparing van 85 miljoen euro/jaar. Enkel in een verkiezingsjaar kunnen alle partijen een beperkte dotatie krijgen voor gemaakte electorale kosten.
-
pSorry, hoor, dat ik je beledigd heb; ik had moeten liegen.
Ik heb ook interessante dingen gerealiseerd , maar loop daar eigenlijk nooit te koop mee. Mijn ervaring met ambtenaren beperkt zich tot de "niet technische" klasse die je op allerhande bureaus ( o.a.gemeente ) kon vinden en met een oud lief dat met de ellebogen een positie trachtte te verwerven. 
( en die laatste bevestigde mijn mening over pennenstok ambtenaren ).
Vervolgens moet men dan beroep doen op externe en inderdaad véél duurdere consultants. Dat is natuurlijk het resultaat van onafgebroken lobbywerk bij de powers that be...