Die historicus vermeld trouwens dat door de protectionistische economische politiek van Duitsland in Z-Amerika (eigenlijk in het algemeen) de VS serieus in hun gat gebeten waren omdat ze geen, of te weinig, graantje(s) konden meepikken.
De Amerikanen beschouwden Centraal- en Zuid-Amerika sinds de proclamatie van de Monroedoctrine in het begin van de negentiende eeuw als hun eigen economisch wingewest. In de jaren 1930 steeg het Duitse aandeel in de import van landen zoals Brazilië, Chili en Mexico echter ten nadele en tot ongenoegen van de tot dan toe onbedreigde Amerikaanse concurrentie. Nazi-Duitsland werd in dat deel van de wereld Amerika’s ‘lastigste concurrent’ op economisch vlak, zoals de Duitse ambassadeur in Mexico het in 1938 in een rapport aan Berlijn uitdrukte.
Die frustraties begonnen zich al te manifesteren vanaf 1930 met in 1938 een dieptepunt.
Even before the United States entered World War II in December 1941, America sent arms and equipment to the Soviet Union to help it defeat the Nazi invasion.
De correcte vertaling:
Zelfs voordat de Verenigde Staten in december 1941 de Tweede Wereldoorlog ingingen, stuurde Amerika wapens en uitrusting naar de Sovjet-Unie om het te helpen de nazi-invasie te verslaan.
En inderdaad was de VS nog niet in de oorlog betrokken, pas in dec ‘41 terwijl Rusland aangevallen werd in juni ‘41.
En wat ik in mijn eerste alinea uit het artikel van die historicus geplaatst heb heeft een grote rol gespeeld bij het leveren van die wapens aan Rusland. Die communisten konden de VS geen barst schelen maar Duitsland moest als economische macht gebroken worden, het was een bedreiging voor de VS tot dan toe. De Jappen deden de rest en het vervolg kennen we.
.
