Vertrouwen en overgave, versus opgeven
Iemand vroeg me naar het verschil tussen deze 2 thema's. Om te weten waar je mee bezig bent, is het belangrijk om te begrijpen wat de woorden in essentie aan betekenis dragen.
Vertrouwen, hier is de essentie 'trouw'. Met andere woorden: waar ben je trouw aan?
Iemand die in vertrouwen leeft is iemand die trouw is aan zichzelf, aan dat wat goed voor je voelt. Voel zelf wat het doet trouw te zijn aan een principe en trouw te zijn aan jezelf. Het eerst is angst en controle, het tweede is vertrouwen. Je bent geen principe, je bent een concept vol potentieel en gaven.
Overgave, hier is de essentie 'gave'. Met andere woorden: je potentieel, gaven en talenten hun werk laten doen.
Je gave kan je zien als dat wat je vormt en op een bepaalde manier ook dat wat je begrenst. Want door grenzen geef je namelijk vorm aan iets. Ik vind het gek dat de uitdrukking je have en goed met een H geschreven is en niet met een g. Want een gave is ook iets is wat je bezit.
De meeste mensen leven vanuit dwangmatige denkbeelden waaraan ze moeten voldoen. Wie echter leeft vanuit overgave, geeft zich letterlijk over aan het eigen potentieel en daarmee ook aan het hogere plan. Jouw potentieel is verbonden met je ziel. Je ziel is dan weer een stukje van de oerbron/almacht/intelligente bron/God, hoe je dit hogere plan ook wil noemen. Het hogere plan is de levenskracht die alles verbindt en mogelijk maakt.
Wie leeft vanuit overgave geeft zich met andere woorden over aan de hogere intelligentie, waardoor je weer met alles verbonden bent. In de overgave verruim je letterlijk je persoonlijke grenzen, omdat je kan putten uit de oneindige creatieve energie. Overgave is het loslaten van het kleine, enge denkende persoonlijke ik, ten voordele van het grotere wezen, je ziel. Wie leeft in overgave leeft vanuit bezieling en vanuit passie, omdat die trouw is aan het innerlijke potentieel.
Overgave houdt in dat je het leven accepteert. Deze acceptatie heeft als grote voordeel dat je hierdoor bewust in het nu kan leven en je creativiteit en gaven de vrije loop kan laten. Leef je vanuit doelstellingen, plicht en andere vormen van dwang, dan verstik je je gaven en loop je vast het in herkauwen en herhalen, van oude koeien uit het verleden.
Meestromen met de stroom
Overgave is daarom het meestromen met de stroom in plaats van ertegen in te gaan. Wie vecht verliest altijd. Beter is het om je kracht en energie te bundelen om iets anders te scheppen. Want dat waar je tegen vecht, is iets wat niet goed voor je voelt en ook al win je het gevecht, je zal je nog altijd slecht blijven voelen. Want dat waar je tegen vecht is onveranderd.
Opgeven is je macht en gaven weggeven, is het tegenovergestelde van trouw zijn aan jezelf.
Overgave is een daad vanuit een bewuste keuze en een bewustzijn van je macht. Door niet akkoord te gaan, door weerstand te manifesteren voel je je onmachtig en krijg je geen grip op de realiteit. Je mist elke vorm van sturing en leiding waardoor je van pure miserie wil stoppen (= opgeven). Veel beter is om de realiteit (= de stroom = het leven) te accepteren en ermee samen te werken. Het leven is veel groter dan jij. Werk ermee samen en je versterk je krachten ongelooflijk. Dat zal je creativiteit openen en daarmee de moed, zelfdiscipline en wilskracht om verder te gaan.
