Lieve ouders,
Ja, we naderen weer die wat geheimzinnige sinterklaasperiode waar we onze liefde voor onze kinderen uiten door hen via Sinterklaas te verwennen met cadeautjes.
Voor mij sinds jaren een gevoelige periode waar het kind in mezelf wil spreken… nu niet als jonge ouder, maar als toeschouwende grootouder die zo dankbaar is om die schatten van kleinkinderen.
Ja, het is best wel pittig om in deze tijd kinderen op te voeden.
En als je weer eens een baby als Jeroom, ons pasgeboren vijfde kleinkind, in je handen houdt, vraag je je af wat dit prille leven allemaal in zich draagt. De liefdevolle, hemelse uitstraling …daar wordt ieder zachtmoedig en teder van…het wonder in elk kind verborgen…
Jules vraagt een zaklamp aan de Sint. Leuk hoe hij het licht wil laten schijnen in zijn wereldje…
Laat mij toe ook eens het licht te focussen als uitnodiging om wakker aanwezig te zijn in jullie rol van lieve Sint…of kies je liever voor de rol van Zwarte Piet?
Die verhalen uit de oude tradities symboliseren veel verborgen waarden en wijsheid. Jammer dat velen onwetend eraan voorbijgaan en doelloos de massa volgen…
Kinderen imiteren hun omgeving. Wat we hen voorleven nemen ze tot aan hun puberteit als waarheid aan. Papa en mama zijn hun grote voorbeeld, naast de grootouders, de juf, de vriendjes…Het verhaal van Warre bewijst dit nog maar eens…
Warre en Sebbe fietsen graag. In hun tuin kunnen ze zich uitleven als echte crossers op een parcours met bergjes en putten…Wat tof voor hen!
‘Oma’, roept Warre zondag terwijl ze fietsen, ‘kijk eens, wij kunnen nu al van onze fiets springen terwijl we rijden!’ Ze demonstreren heel enthousiast. Wij supporteren. Achteraf vraag ik Warre waar hij dat leerde. Zijn verrassend antwoord raakt me en past perfect in dit verhaal van het leren door nadoen…‘Toen ik met opa met de fiets naar de slager reed, zag ik hoe opa van zijn fiets sprong. Ik wilde dat ook zo kunnen. En ja, het lukt nu…’
Wat een kansen! Eigenlijk bepalen jullie, ouders, voor een deel wat en hoe je het leven van jullie schatten vorm geeft. Wat wil je hen meegeven?
Ik geef toe… in deze wereld van vandaag … je kan best wat tegen de stroom invaren, wil je de Sinterklaaswaarden doorleven en het goede in je kind naar boven halen. Je wil toch die liefdevolle uitstraling die ze in zich dragen niet manipuleren, afbreken of verwaarlozen door hen te overspoelen met overvloed aan vaak commerciële ‘ rommel’ die zo hun ziel bezoedelt…
Ja , de Sint is blij… er zijn geen stoute kinderen dit jaar!
Dat klopt! Elk kind start zijn levensverhaal in onvoorwaardelijke liefde.
En toch draagt de Sint naast vreugde ook verdriet in zich.
Vreugde dat kinderen in deze tijd zoveel kansen krijgen om veelzijdig te ontwikkelen. En ja, de kinderen van vandaag zijn vaak ‘oude, wijze zielen’. Ze dragen veel wijsheid in zich. Hoofddoel is om die te voeden, op-te-voeden, op-te-tillen , wakker-te-maken zodat zij stralen en zichzelf ten volle vanuit eigen kracht liefdevol kunnen manifesteren in het leven.
Eigenlijk vaak ook de omgekeerde richting. Die hooggevoelige kinderen triggeren ouders en verwijzen of spiegelen naar hun gedrag. Deze conflicten zijn kansen tot zelfreflectie en groei.
Het verdriet van de grootoudersint in mij…
Ik vraag mij af of ouders niet kritischer moeten omgaan met die digitale explosie sinds de corona…
Waartoe en welke gezondheidsgevolgen leiden tablets bij kinderen van 2 en 4 jaar en games vanaf 6 jaar? Remmen van de ontwikkeling van hun brein en zenuwstelsel, oogletsels …de verslaving en het ervaren van de virtuele wereld als de realiteit (vaak geweld, doodschieten, agressie)… en het cocongehalte in jezelf (autismestimulans) in plaats van verbinding met anderen (sociaal aspect)…enz.
Wat als Jules, 4 jaar, al weent en niet uit de auto wil, omdat hij op zijn tablet filmpje wil blijven kijken?
Wat als Sebbe fier demonstreert hoe hij met zijn geweer, precies een kalasjnikov, tientallen kogels afvuurt. Die beelden van terroristen die gewetenloos mensen afkogelen flitsen dan door mijn hoofd!
Juist deze week mag Dries, onze zoon, stilstaan bij de dood van een collega door een werkongeval. Hoe dierbaar is het leven ons…
Waarom kinderen manipuleren met geweld, agressie, virtuele duistere werelden van draken, monsters of spoken… terwijl zij en ieder mens in wezen alleen maar liefde is. Zie naar Jeroom als je twijfelt!
Ook vroeger waren wij als ouder niet perfect en dat hoeft ook niet ! En de Sint is best trots om al het goede, het creatieve, het natuurlijke, het zorgende, het warmhartige dat jullie doorgeven . De Sint ziet jullie graag en wil alleen met de zaklamp van Jules even twee onzichtbare valkuilen in deze vastlopende wereld aan het licht brengen…
Eigenlijk een rode draad in mijn leven : verdriet om het onrecht waar de mens en de maatschappij doorheen zijn polariteit krassen aanbrengt op de ziel van het kwetsbare kind en de medemens. Waar het gekwetste kind in mezelf nu naar heling streeft…
Welkom lieve Sint!
Oma, ma, Ann
