Hoe blijf je als ouder of grootouder uit de discussie?

Tips om gewaardeerd te blijven als (groot)ouder

Mensen hebben een doe-drang, mensen willen helpen. Maar is dat mogelijk en worden die goede bedoelingen ook zo ervaren door de scheidende partijen? De volgende tips kunnen je helpen om als ouder of grootouder ook gerespecteerd te blijven, om aanvaard en gewaardeerd te blijven en om de contacten met je kind, ex-schoonkind en kleinkind te bewaren.

Kies geen partij

Het is waarschijnlijk heel moeilijk, maar probeer neutraal te blijven. Vanzelfsprekend sta je je eigen kind in de mate van het mogelijke praktisch bij. Maar naar de buitenwereld toe, is het belangrijk om neutraal te zijn. Neutraliteit wordt zeker gewaardeerd door de ex en kan je kansen verbeteren om je kleinkinderen te (mogen) blijven zien. Neutraal zijn is bovendien iets anders dan loyaal zijn. Loyaal ben je zeker ten aanzien van je kind dat aan het scheiden of gescheiden is. Daarnaast loop je het risico om niet langer de vertrouwenspersoon, de vluchtheuvel te zijn van je kleinkinderen als je je negatief uitlaat over een van de ouders. Wat een verlies zou dat zijn?!

Wees oprecht en eerlijk

Toon interesse en antwoord eerlijk op hun vragen: zo blijf je hun vertrouwenspersoonMet de kleinkinderen in gesprek gaan is van een andere orde dan hen subtiel uithoren. Praat gemoedelijk met hen, stel vragen over hun thuis, hoe het met hen gaat. Toon interesse, maar dat is anders dan de ene vraag na de andere op hen af te vuren. Wees niet nieuwsgierig maar betrokken en geef eerlijke antwoorden op al hun vragen. Zo blijf je hun vertrouwenspersoon, hun toeverlaat. Dat is belangrijk voor de kleinkinderen en o zo bevestigend voor jou als grootouder.

Wees tolerant met ongewenst gedrag

Scheiden is lijden, ook voor de kinderen. Kinderen hebben niet voor een scheiding gekozen, maar ze worden er wel mee geconfronteerd. Sommige kinderen hullen zich in een stilzwijgen en sluiten zich af, willen ook niet praten over wat de scheiding voor hen betekent. Maar er zijn ook kinderen die een moeilijk acceptabel gedrag gaan vertonen, soms agressief reageren in woord en gebaar.

Tolerant zijn als grootouder is iets anders dan dat gedrag aanvaarden of goedkeuren. Wel betekent tolerant zijn dat je omzichtig met hen omgaat en het gedrag en de bewoordingen bespreekbaar maakt. Als je dan als grootouder spreekt in ik-vorm vanuit jezelf, dan zeg je niets over hen en hun gedrag. Daar kan niemand kwaad over zijn, je bent immers niet verwijtend of confronterend. Zeg bv. ‘ik ben bedroefd en het maakt me stil’ eerder dan ‘door jouw gedrag maak je me verdrietig en ben ik bang van jou’.

Wees blij en opgetogen als de kleinkinderen komen

Kleinkinderen komen en gaan. En ze komen misschien veel minder dan je zou willen. Wees niet boos op hen, uit je teleurstelling niet maar toon je uitgesproken blijheid hen te zien. Kinderen hebben het niet altijd voor het zeggen en staan soms onder druk van de ouders om je als grootouder niet of weinig te bezoeken.

Geef geen commentaar

Geef je kleinkinderen het gevoel dat ze je alles mogen zeggen en dat je hen begrijptKleinkinderen zijn niet altijd kleine kinderen. Ze hebben hun eigen uitgesproken en soms afwijkende mening over van alles en nog wat. Zo hebben ze ook hun mening en visie over het conflict tussen ma en pa. Ze zijn kwaad en teleurgesteld, voelen zich soms de dupe, lopen op eieren, verhuizen constant van ma naar pa en omgekeerd. Ze hebben het dus niet makkelijk. Laat hen zich uiten, bevraag hen zodat ze hun gevoelens kunnen verwoorden. Geef geen commentaar en geen kritiek, maar wees beschouwend in je woorden en je hoorbare overpeinzingen. Zo ben je begripvol naar hen toe en laat je alle wegen open. Zo geef je kinderen ook het gevoel mee van ‘hier mag ik het zeggen en ze verstaan me nog ook!’

We zien de kleinkinderen niet meer: wat nu?

Zelfs al komen de kleinkinderen niet (misschien mogen ze niet, misschien willen ze niet om ma of pa niet teleur te stellen), blijf toch je best doen om van je te laten horen. Toon je betrokkenheid, je belangstelling voor hun sport- en schoolprestaties, voor hun vrijetijdsbesteding, stuur verjaardagskaartjes, misschien wel een geschenk, een brief; maar blijf het doen. Zo weten en voelen de kinderen dat oma en opa aan hen blijven denken. Dat vergroot ook de kans dat ze later opnieuw contact opnemen en jullie dankbaar zijn op hun eigen manier. Het is soms lang wachten, maar het is de moeite waard. Geef niet op. Zo zijn er grootouders die zich verdekt opstellen aan de schoolpoort om toch maar een glimp van hun kleinkind op te vangen. Op één manier pijnlijk dat een openlijk contact niet kan, maar op een andere manier deugddoend om het kind nog eens gezien te hebben.