We kennen allemaal de Inca’s, de Maya en de Azteken. Minder bekend is de Mochecultuur, al doet de graftombe van de heer van Sipan misschien wel een belletje rinkelen. Deze tombe bevat tal van prachtige sieraden en juwelen in goud en zilver en is een van wonderen van Peru. Sommigen noemen hem de Toetanchamon van de Inca’s.
De tombe van de "Heer van Sipán" en de koninklijke graven
De huaca Rajada is tot op vandaag het belangrijkste gravencomplex van de Moche-beschaving. Het bevindt zich in de nabijheid van het dorp Sipán, in de Lambayeque-regio. De Moche-beschaving bloeide op aan de rivierbeddingen in Centraal-Peru tussen 100 v. Chr. en 600 tot 700 n. Chr.
Geen geschreven taal
De sleutel tot het begrijpen van hun cultuur en hun belangrijkste sociale, religieuze en militaire structuur is vastgelegd in de beschrijvingen op aardewerk. Want de Moches hadden geen geschreven taal. Wat onderzoekers en archeologen weten van hun leven is afgeleid van opgegraven schatten en de uiterst gedetailleerde schilderingen waarmee zij keramiek versierden.
Ongekende buit aan gouden objecten
Alle pracht van deze oude beschaving kwam tijdens archeologisch onderzoek door de Peruaanse archeoloog Walter Alva in 1987 van een van de rijkste graftombes in Zuid-Amerika, de tombe in Sipán, een gehucht even ten noorden van Chiclayo, tot openbaring. Alva stuitte op deze vondst dankzij de arrestatie van een grafschenner met een ongekende buit aan gouden objecten, waaronder twee met edelstenen ingelegde maskers.
De tombe werd gevonden in een piramide. Toen het graven vorderde, vonden ze wat op het eerste gezicht wees op een rijk graf: vier kronen, een borstschild, een koperen masker en enkele keramische kunstwerkjes. Deze objecten behoorden toe aan de schildwacht van de tombe. De wachter was volgens de gewoonte begraven met zijn voeten eraf gehakt, zodat hij zeker niet zijn post kon verlaten. Onder een dak van hout vond men de eigenlijke grafkamer, daarin een zeer fijn gebouwde en gesneden houten sarcofaag, die bovendien verzegeld bleek te zijn. Onaangetast. De sarcofaag moest, gezien de rijkdommen die er in deze kamer verzameld waren, de beenderen herbergen van een uiterst belangrijk persoon.
Ware schat
De schatten die het lichaam bedekten, lieten niets aan de verbeelding over. Juwelen, diamanten, hoofdtooien, halskettingen, armbanden, oorringen van koper, brons, lapis en turkoois, keramiek, zeeschelpen, borstschilden en wapens. Naast de sarcofaag troffen de onderzoekers de stoffelijke overschotten aan van twee jonge vrouwen, twee krijgers en een jachthond: duidelijk tekenen van zijn macht. Het stoffelijk overschot was hoogstwaarschijnlijk een machtige heer van het koninklijk hof van de Moches. Hij kreeg de naam van Señor de Sipán (Heer van Sipán).
Sipán is een dorp in de Noord-Peruaanse regio Lambayeque, gelegen op ongeveer 35 kilometer ten zuidoosten van de stad Chiclayo, in het gebied Huaca Rajada. Uit de opgravingen is afgeleid dat Sipán een van de twee belangrijkste plekken vormde, vanwaaruit de Moches hun cultuur over het gebied verbreidden. Sipán was waarschijnlijk een belangrijke stad tussen 100 en 700 na Chr.
Moche
De Moche-cultuur was een beschaving in het huidige Peru die bestond van ongeveer 0 tot 750 n.Chr. in de dalen van de rivieren Moche en Chicarna aan de Peruaanse kust. In hun hoogtijdagen was het gebied 400 km groot. De hoofdstad bevond zich iets ten zuiden van de huidige stad Trujillo. De Piramide van de Zon en de Piramide van de Maan zijn overblijfselen die nu nog te bezichtigen zijn.
De Moche-cultuur was de voorloper van de Chimú-cultuur.
Leefwijze
De Mochica hadden akkers waarop ze aardnoten, pompoenen, maïs en pepers verbouwden. Ze bouwden grote bevloeiingskanalen en aquaducten om de akkers met elkaar te verbinden. Daarnaast hielden ze kuddes vee en met hun rieten boten gingen ze op zoek naar zeeleeuwen en vis. Langs de kust jaagden ze op herten. Ze handelden in luxegoederen zoals turkoois en exotische schelpen.
De Moche waren bekwame edelsmeden in goud, zilver, koper en legeringen. Ze gebruikten stukken klei, die ze in de lucht lieten drogen voor de bouw van hun tempels. De belangrijkste zijn de zonne- en maantempels bij de ingang van het Moche-dal. Van de Moche-sculptuur zijn vooral reliëfs bekend die voornamelijk een demonenstrijd voorstellen.
