Meesters in ‘moetjes’
Ik ben van weinig zaken zo zeker als van het volgende: de mens legt zichzelf te veel verplichtingen op, hij is een meester in ‘moetjes’. Het is een klassieke rode draad die ik bij bijna al mijn klanten tegenkom: ‘Isabelle, ik moet en zal mezelf veranderen. Ik doe zo hard mijn best, het lukt me wel!’ Stuk voor stuk schrikken ze als ik hen zeg dat dat een spijtige zaak is. Het is altijd een klein gniffelmomentje voor me om deze boodschap met een uitgestreken gezicht te mogen meedelen. Ik weet namelijk al op voorhand dat er dan een moment van stilte en verwarring komt. Ze verwachten een pluim te krijgen omdat ze zichzelf willen veranderen, maar neen, ik vind dat een spijtige zaak. Maar tegelijkertijd treedt er bij hen dan een soort van bijna onmerkbare, onbewuste opluchting op. Op de één of de andere manier stelt het hen ook gerust. De stiekeme onbewuste wens om uit de ratrace van het moeten, van het overleven te kunnen wordt hier bevestigd.
Van kindsbeen af werd ons aangeleerd dat we niet alles mogen doen wat we willen, dat we ons moeten aanpassen aan de maatschappij, dat we niet op onszelf kunnen rekenen. Hierdoor blijven we onszelf opjutten en pijnigen.
- Je legt jezelf grote discipline op.
- Je dwingt jezelf van alles te doen en er het beste van te maken.
- Je probeert zoveel mogelijk je best te doen.
- Je moet en je gaat jezelf veranderen, verbeteren.
Niemand is kritischer voor jou dan je innerlijke criticus
Niemand die ook kritischer is voor jezelf dan je innerlijke criticus. Steeds de lat hoger, hup steeds beter en anders, het is nooit genoeg. Om dit mechanisme beter te duiden, gebruik ik graag het beeld van de ezel en de wortel.
=> Jij bent de ezel. De maatschappij zit op je rug en laat een stok met een wortel aan voor je neus bengelen. Hoe meer stappen je ook zet, of hoe sneller je ook loopt, de wortel blijft op de één of de andere manier altijd onbereikbaar.
Wel, zo gaat het ook als jij steeds bezig bent met ‘ik moet veranderen, ik moet …’. Jezelf willen veranderen is zinloos en tijdsverlies, want dan doe je wat de maatschappij met je doet, namelijk je nog verder van jezelf verwijderen.
Waarom wil je jezelf veranderen?
Stel jezelf eens de vraag: als jij jezelf wil veranderen, waarom wil je dat? Wat is er fout aan jou? Wat wil je dan bereiken? Misschien meer kracht en energie, meer innerlijke vreugde, meer het gevoel dat je je leven meester bent?
Dat kan enkel als jij simpelweg JEZELF bent. Je hoeft niks te veranderen aan jezelf, je hoeft enkel het besluit te nemen om jezelf te accepteren. ‘Ja’ zeggen tegen wat je bent in plaats van iets anders van jezelf te willen maken. Pas wanneer jij jezelf bent, kunnen de dingen die bij jezelf aansluiten op je pad komen. Zolang jij moet en probeert, heb je het gevoel vast te lopen in de modder.
De winst van het loslaten
Het ogenblik dat je minder moet, minder ‘gas’ geeft, zal je merken dat je uit je gevoel van vastgelopen zijn kan schieten. Het lijkt een contradictie: door minder te doen, verder te geraken. Ik verduidelijk dit even aan de hand van een voorbeeld uit mijn leven.
Ik was met de zitmaaier het gras aan het afrijden, maar ik heb een plek in de tuin waar een lichte verzakking is en waar het water makkelijk blijft staan. Ik dacht er gewoon over proberen te rijden, maar je raadt het al, mijn achterwielen begonnen door te slippen en ik vreesde volledig vast te lopen. Toen dacht ik aan de raad die ik al zo vaak gegeven heb, namelijk minder is meer! Ik liet het gaspedaal een kort moment los en de machine schoot vooruit. Hoe kon dat nu?
Wel, zolang je in drassige grond (je verwachtingen) blijft gas geven (het moeten, de dwang) heb je geen grip omdat je wielen (je negatieve peptalk) blijven draaien. Het moment dat je loslaat, vallen de wielen stil, is er dus grip en kunnen je voorwielen (je unieke potentieel) je op vaste en goeie grond krijgen.
Pas wanneer jij voelt wat dingen met je doen, in plaats van te bedenken wat moet of zou kunnen mislopen, zal jij je leven weer vlot in handen kunnen krijgen.
Voed je potentieel
Als je het zaad van een appelboom plant, verwacht je een appelboom en geen kriekenboom, toch?
Stop met moeten, stop met jezelf te willen veranderen. Red jezelf door jezelf te accepteren. Hierdoor zal jij veel ruimte maken om de dingen die voor jou juist zijn te voeden. Je zal gezonder worden, meer energie krijgen en meer overvloed aantrekken. Bekijk het eens zo: als jij het zaad van een appelboom plant, verwacht je een appelboom en geen kriekenboom, toch? Waarom verwacht jij dan iets anders van jezelf dan dat wat in essentie in jou aanwezig is en bedoeld is om tot bloei te komen?
Door minder te verwachten, zal je meer van je ware zelf en potentieel zien verschijnen.
Was dit artikel nuttig voor jou? Laat het ons weten in de reacties!
